Zodra je iets ziet, kan je het niet meer ont-zien. Maar het is verwonderlijk hoelang je in de stad iets kunt ontzien voor je het ziet. Ook al staat opmerkzaamheid in je jobomschrijving.
Dat kan te maken hebben met routines. Nader je bijvoorbeeld geregeld de ingang (Modelwijk) van je metrostation (Koning Boudewijn), dan is het logisch dat je ogen in die eindsprint op die ingang gericht zijn, en niet op de overkant van de straat.
Daarom zag ik pas na 24 jaar de naam van de krantenzaak die – aan ontwerp en lettertype van het bord boven de vitrine te oordelen – nochtans al even aan die overkant moet zitten: Citron-Presse.
Ah, die Brusselse traditie van zwanzende handelszaken! Geeft deze woordspelige naam uitdrukking aan de verzuchting dat de pers altijd negatief en zuur zou zijn, en hier dus kranten voor citroenen worden verkocht?
Een tweede frisse blik, op het straatnaambord vijf meter naast de winkel, roept een andere nuchtere vraag op. Dat dit de Citroenboomlaan is, had ik dát eigenlijk al ooit echt gezien?
Michaël Bellon
Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.