Een vriendelijke mevrouw in een zachtroze trui geeft me een muntje als ik binnenstap. Buurtcentrum De Kroon, het is er aangenaam warm en het ruikt er naar eten. De vrouw verontschuldigt zich dat de lunch – Congolees vandaag – nog niet klaar is, als achter mij de deur weer opengaat.
Eén voor één schuiven zo’n twintig mensen schichtig binnen. Een minuut later staat de hal vol met oosterse en Afrikaanse jonge mannen, een enkele vrouw met een hoofddoek. Duidelijk nieuwkomers. Net als ik. Natuurlijk is er een wereld van verschil. Zij hebben niet zelden huis en haard achtergelaten en een lange, gevaarlijke reis achter de rug. Ik ben met een paar uurtjes treinen weer in mijn geboortestad Amsterdam, terwijl mijn grootste zorg is of ik tijdens mijn overstap wel tijd heb voor een havercappuccino.
En toch. Ons doel voor de toekomst is hetzelfde. Een leven opbouwen in een nieuwe stad, de taal leren, de buurt leren kennen, vrienden maken. Een wereld van verschil, en toch hetzelfde. Als ik even later aan tafel zit, komt er iemand komt langs met een dienblad vol Congolese beignets. Terwijl ik bijna mijn mond brand, proef ik: hee, net een oliebol. Het smaakt naar thuis.
Lara Sibbing
Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.