Mocht ik kunnen, zou elke dag gaan wandelen in Vogelzangbeek – een verborgen natuurplekje in Anderlecht, dat grenst aan Vlaanderen. De aanwezigheid van het Erasmusziekenhuis in de verte maakt het tegelijk heel modern. En de nabijheid van de begraafplaats geeft de omgeving iets tijdloos en transcendents. Om maar te zeggen: vele werelden komen samen op dat punt.
Een paar weken geleden nam ik mijn vriendin mee om vogels te spotten. (Terwijl zij natuurlijk de mooiste vogel is.)
Ik zie een groene specht, een witte buizerd en ik hoor een fazant kenmerkend kakelen.
Tot mijn vriendin me plots aan de mouw trekt: “Daar – dáár, kijk, een haas. Of een konijn.”
Ik volg met mijn verrekijker de richting van haar vinger en inderdaad, ik zie iets bruins tussen het hoge gras. Iets springerigs. Iets veel te groot voor een haas. Of een konijn.
“Maar dat is een ree”, roep ik net niet uit van pure opwinding. Het beest blijft even staan.
Haha, lacht de vriendin, duidelijk geen haas. (Maar zij is wel het mooiste konijn dat ik ken.)
Maarten Goethals
