Voor een themafeest over ruimtereizen behing ik ooit een volledig scoutslokaal met aluminiumfolie. Klimaatbesef was er al, maar wij waren die avond struisvogels.
Aan het plafond hingen we een geknutselde reuzenzon en acht planeten uit piepschuim, verrassend duur gekocht bij AVA in Molenbeek en niet eens brandveilig, bleek nadien.
Het is alsof de klimaatstruisvogels deze zomer noodgedwongen in de spiegel moesten kijken. Ruiten her en der in de stad waren bedekt met aluminium isolatiedekens om de hitte buiten te houden, goed voor fonkeling, discoglitters en extra zonnestralen voor de overburen.
Op het Van Meenenplein in Sint-Gillis was zelfs een hele crèche zo ingepakt. Het leek wel alsof de kindjes er in quarantaine naar de ruimte werden afgevuurd.
Samen met de hitte is het spiegelpaleis van onze ruiten verdwenen, maar het themafeestje smeult nog na. Brengt de herfst verkoeling of zoeken we al naar een aluminium skipak?
Eva Christiaens
