De toegang tot het toilet van café Le Cirio is een antieke kast. Bovenaan werd ooit een geëmailleerd bordje geschroefd met daarop COUR. De kast heeft twee smalle deuren. Op de linker staat 'w.c. messieurs', op de rechter 'w.c. dames'. Lager hangt nog een minuscuul plaatje: 'poussez-duwen'.
Ik zit aan een tafeltje vlakbij, een mooi gesprek overdenkend, en observeer ongewild de toiletgangers. Vooral bij de heren vallen drie types op. Er zijn de kenners, vaste gasten wellicht, die met gezwinde tred op de kast afstevenen, een ferme douw geven tegen het deurtje en naar binnen gaan.
Dan zijn er diegenen die minder vertrouwd lijken met het etablissement, toeristen misschien. Ook zij komen gezwind aanlopen, maar aarzelen plots bij het zien van de kast. Is dit echt het toilet?
Vervolgens blijkt het linkerdeurtje te klemmen – het café stamt uit 1886. Sommigen blijven dan rammelen aan het koperen handvat tot het deurtje naar binnen openschiet. Type 2.
Anderen gaan onzeker voor het deurtje staan wachten, denkend dat het toilet bezet is. “Poussez, monsieur”, roept een gedienstige ober, waarna de klant opgelucht in de kast verdwijnt.
Gelukkig komt iedereen ook weer uit de kast.
Bettina Hubo
Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.