Afrikaanse kapster Sata: 'Fellaini’s haar vlechtte ik ook al’

Midden in de Matongegalerij ligt het piepkleine kapsalon van Sata Sucrée (43). Haar bezoekers komen evengoed voor fijne vlechtjes als voor een zelfgenaaide pruik, een ronduit artistiek kapsel of een relaxte babbel. “Een Afrikaanse kapper is anders. Wij creëren echt kapsels.”

Als BRUZZ een eerste keer langsloopt bij Sata Sucrée – “een bijnaam uit mijn jeugd omdat ik zoveel lachte” – heeft Sata Niang geen tijd. In de krappe ruimte zitten niet enkel twee klanten, maar kijken nog eens vier paar andere ogen nieuwsgierig rond. Een van die dames is samen met de kapster in de weer om fijne vlechtjes aan te brengen bij een van de klanten.

“Neen, dat waren geen collega's, maar kennissen. Ik ben hier de enige Senegalese kapper, dus komen nogal wat vrouwen uit de gemeenschap langs na hun werk, gewoon een babbeltje slaan”, vertelt Sata met een glimlach. “Wat moet je anders thuis doen? En soms beginnen ze dan al eens mee te vlechten.”

Valse blanken

De Matongegalerij is tegelijk een wat onderkomen plek én een bont Afrikaans universum, met onder meer kapperszaken, nagelstudio's en stoffenwinkels die mikken op de Afrikaanse diaspora. “De meeste handelaars zijn Congolees, maar er zijn ook Kameroeners, Nigerianen en Chinezen. En in de andere galerij richting Naamsepoort heb je ook steeds meer faux blancs.” Valse blanken? “Ja, mensen met een lichte huid die niet blank zijn. Ik kom niet op hun naam … Brazilianen bedoel ik.”

Sata, die een kappersopleiding volgde in Senegal, arriveerde in 2013 in België en heeft sinds 2024 haar eigen zaak in de galerij. “Ik verbleef eerst in Spanje, maar hoorde van iedereen dat België de beste plek is om naartoe te trekken. Er zou hier meer solidariteit zijn, de overheid zou ook toleranter zijn. Of dat ook zo is? (Haalt de schouders op) Er zijn overal wel moeilijkheden.”
Het vaakst komen de klanten van Sata voor vlechtjes. “Al naargelang de moeilijkheidsgraad kosten die meer. De heel fijne vlechtjes kunnen vier uur of langer duren, die doe ik alleen als er geen andere klanten zijn en kosten 130 euro. Maar meestal is het eenvoudiger en dus ook minder duur.”

Tijdens het gesprek duwt een vrouw de deur open en stopt ze Sata een bos haren in de hand. “Veel mensen kopen ergens haar, waar ik dan met de hand een pruik van maak,” legt de kapster uit. Maar klanten komen evengoed voor dreads of haarverlengingen. De uitbaatster toont haar TikTok­account met verschillende kapsels, waarvan enkele erg artistiek ogen, met lokken die zich in spiralen rollen of geometrische motieven. “Een Afrikaanse kapper kun je niet vergelijken met een blankenkapper, die even wat gaat knippen en een brushing doet. Dit is kunst. Wij creëren echt kapsels.”

Sommige van de mannenkapsels doen aan voetballers denken. Sata knikt. “Ik heb trouwens al verschillende keren het haar van Marouane Fellaini gevlochten, telkens bij hem op hotel. (Toont video's waar ze onder meer witte verlengstukken in zijn haren toevoegt) Hij heeft me ook vernoemd op zijn Instagram.”

Voor haar kleine ruimte in de galerij betaalt Sata 1.300 euro per maand. “Terwijl er niet wordt schoongemaakt en er geen beveiliging is. Mijn vitrine is ondertussen al twee keer gevandaliseerd.” Op termijn wil de Senegalese graag verhuizen naar een plek aan de straat, maar wel in Matonge. “Dat lijkt me veiliger en zichtbaarder voor de klanten, ik zou graag een zaak hebben die er een beetje flashy uitziet.”

Wonen doet Sata in Dender­leeuw, samen met haar vriend en zoons van 4, 6, 15 en 19. “In Brussel vond ik gewoon niets betaalbaars en met de trein sta ik hier snel.”

Afrikaanse sfeer in Denderleeuw

Kinderen opvoeden is niet zo eenvoudig in België, vindt ze. “In Afrika houden de grootouders, de broers en zussen of buren een oogje in het zeil als je gaat werken, zelfs in een grootstad als Dakar. Hier zit iedereen gewoon in zijn hoekje met zijn eigen gezin. Daardoor gaan de kinderen ook niet buiten als ze geen school of activiteiten hebben. Het is dan al snel telefoon of televisie.”

Gelukkig groeide er in haar eigen gebouw wat Afrikaanse sfeer, merkte Sata. “Er wonen Afrikanen en Vlamingen die elkaar kennen en helpen. Maar elders heb je voor het minste lawaaitje een klacht.”