Claire lanceerde mobiele hondencrèche: 'Deze bus is als hun thuis'

Hondenbezitters die gaan werken, moeten hun viervoeter niet per se alleen thuislaten. Claire Bringiers – alias Madame Cocker – haalt de dieren op in een speciaal ingerichte hondenbus, om er activiteiten mee te doen. “Ik was meteen volgeboekt.”

In de hondenbus van Madame Cocker klinkt beschaafd geblaf: slechts een van de zes honden in de bus laat van zich horen. “Dat is onze teckel Nesquick, die voelt zich hier zo'n beetje de koning”, vertelt Claire (39) met een glimlach. Dat de rest van de dieren in de bus hoogstens een nieuwsgierige blik werpt, is logisch, legt de hondenliefhebber uit. “Ze kennen elkaar en hebben elk hun plaats in de bus. Dit voertuig beschouwen ze als hun huis. Als iemand onverwacht binnendringt, verdedigen ze dat trouwens ook.”

Na vertrek haalt de bus nog vier andere honden thuis op, die soms al reikhalzend aan de ruit staan te blaffen. Claire heeft de sleutels van de woningen in kwestie en even later gaat het met tien honden naar het park van Woluwe. Daar wacht een grote zone waar de dieren zonder leiband mogen rondlopen.

“Honden hebben altijd een grote rol gespeeld in mijn leven”, vertelt Claire, die in Luik opgroeide, onderweg. “Mijn ouders legden onze hond al bij me in de wieg, en toen ik 12 was, ging ik met mijn grote labrador alleen naar de hondentraining. Ik heb marketing gestudeerd, maar eigenlijk was dat ook maar omdat ik dacht dat ik van honden niet mijn beroep kon maken.”

Na een loopbaan in marketing, onder meer als brandmanager bij Pfizer, gooide Claire in 2024 het roer om. “In oktober ben ik echt gestart, maar daar ging een half jaar voorbereiding aan vooraf: het businessplan opmaken, de bus vinden en inrichten. De banken schoof ik tegen elkaar, zodat de dieren veiliger zitten in hun eigen zone. Ondertussen volg ik een opleiding tot hondeninstructeur bij Syntra. De Nederlandstalige opleidingen zijn van betere kwaliteit.”

De bus en Claires trui zijn in dezelfde kleur. Wat er eerst was? “De trui, en daarna heb ik de bus zo laten schilderen”, geeft de onderneemster toe. “Tegelijk is het een knipoog naar de Amerikaanse schoolbussen.”

Introverte dieren

Wie zijn hond aan Claire wil toevertrouwen, koopt een pas voor één, vijf of tien beurten, telkens voor een halve of een hele dag. Een tienbeurtenpas kost bijvoorbeeld 350 euro.
“De meeste mensen laten hun dier minstens twee keer per week meerijden, dan voelen de honden zich ook meer op hun gemak. De samenstelling van de groepen is vaak dezelfde en een beetje volgens karakter. Op maandag en vrijdag heb ik bijvoorbeeld vooral introverte dieren.”

Een beetje tot haar eigen verbazing vonden de klanten heel snel de weg naar Madame Cocker. “Die eigenaars zijn bijna uitsluitend expats, die het concept vaak al uit het buitenland kennen, waar hun dier ook naar een hondencrèche ging. Via mond-tot-mondreclame komen ze dan bij mij. Helemaal in het begin bood ik 's avonds nog catsitting aan, maar het is zo druk met de honden dat ik daarmee gestopt ben.”

Dat haar initiatief snel een schot in de roos was, ligt ook aan de manier waarop ze met de viervoeters omgaat, vermoedt Claire. “Vandaag beschouwen mensen honden als volwaardige leden van het gezin. Daar hou ik rekening mee: ze krijgen hier hun eigen plek, ik spreek ze met ‘mes lapins' of 'mes enfants' aan en ik stuur een update met foto's na elke activiteit.”

Voor zover ze weet, is Claire de eerste met een mobiele hondencrèche in België. Inspiratie haalde ze in Alaska, waar filmpjes van een hondenbusje viraal gingen.

Frisbeedag

Net als haar Amerikaanse voorbeeld doet Claire een hele waaier van activiteiten met haar hondenklas. “Meestal kies ik één thema. Dat kan bijvoorbeeld een frisbeedag zijn, of een sniffing day, waarbij ze een stuk kippenvlees moeten opsporen, dat is een activiteit die heel veel energie vergt voor een hond. Of we gaan zwemmen in Zemst, waar er een grote hondenweide met een vijver is. Deze zomer wil ik ook dolgraag op zeeklassen, dat wordt gegarandeerd een succes.”