Flexi-jobs minder populair in Brussel: 'Vakbonden zijn terecht zeer sceptisch'

In 2025 zijn meer dan een kwart miljoen mensen aan de slag gegaan als flexi-werknemer. Daarvan komt amper 3,2 procent uit Brussel, tonen de recentste cijfers van de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid (RSZ). “Het thema flexi-jobs leeft veel meer in Vlaanderen”, aldus Jasper Hubeau, directeur van de financiële en statistische dienst van de RSZ.

Het aantal werknemers met een flexi-job groeide de afgelopen jaren enorm. In 2025 telde de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid liefst 261.868 flexi-werknemers. Dat is veertien procent meer dan in 2024.

Ook het aantal flexi-jobs neemt toe. In 2025 waren dat er 357.158 tegenover 312.028 in 2024. Het blijft duidelijk om een bijverdienste gaan. Het gemiddeld jaarloon voor alle flexi-werknemers ligt in 2025 op 3.644,6 euro, terwijl het mediaanloon op 1.896,3 euro ligt.

Het is opvallend dat het systeem in Vlaanderen veel populairder is dan in Brussel en Wallonië. Van de kwart miljoen flexi-jobbers in ons land komt 82,9 procent uit Vlaanderen. In Wallonië gaat het om 13,8 procent en in Brussel is dat amper 3,2 procent.

Kritiek

Het systeem van flexi-jobs bestaat al sinds 2015 en werd in het leven geroepen om piekuren in de horecasector op te vangen. Wie een flexi-job wil uitoefenen moet minstens vier vijfde werken of gepensioneerd zijn. De flexi-werknemer ontvangt een loon dat is vrijgesteld van belastingen of werknemersbijdragen. De flexi-regeling werd de laatste jaren steeds verder uitgebreid tot onder andere de zorgsector, het onderwijs en de vervoerssector.

Sinds januari 2025 mogen flexi-werknemers tot 18.000 euro per jaar onbelast bijverdienen, met indexatie is dat in 2026 al 18.440 euro. De regering-De Wever besloot dat ze het flexi-systeem vanaf juli dit jaar verder wil uitbreiden naar alle sectoren.

Opvallend is dat flexi-jobs vroeger enkel mogelijk waren in sectoren waar er een akkoord was tussen vakbonden en werkgevers. Federaal minister van Werk David Clarinval (MR) wil dat nu omkeren: sectoren moeten voortaan een akkoord sluiten als ze flexi-jobs willen weigeren.

Het systeem van flexi-jobs krijgt al langer vanuit verschillende hoeken kritiek. Zo klagen de vakbonden dat de jobs van vaste werknemers en de banen van laaggeschoolden bedreigd worden. Uit de cijfers van de RSZ blijkt bijvoorbeeld dat van de werkgevers die in 2025 flexi-jobbers aanwierven, 7,3 procent enkel beroep deed op flexi-jobbers en dus geen vaste werknemers meer in dienst nam.

Daarnaast loopt de overheid volgens experts veel inkomsten mis door het niet belasten van de arbeid. Ook de dekking van arbeidsongevallen bij flexi-jobs is een groot probleem.

Populair in Vlaanderen

Het arrondissement Antwerpen is de absolute koploper met liefst 29.939 flexi-werknemers. Het arrondissement Gent volgt op de tweede plaats. Zelfs de arrondissementen Kortrijk en Aalst tellen veel meer flexi’s dan Brussel. Toch wordt flexi-arbeid in het Brussels gewest net als in de rest van het land populairder, want in 2024 werden er 6.698 flexi-werknemers tewerkgesteld. In 2025 waren dat er ondertussen al 8.421.

"We hebben geen statistische verklaring voor de lagere cijfers in Brussel. Wel is het sowieso duidelijk dat het aantal flexi-jobbers over het hele land stijgt, ook in Brussel", vertelt Jasper Hubeau, directeur van de financiële en statistische dienst van de RSZ.

"Dit is geen statistische verklaring, maar flexi-jobs leven wel veel meer in Vlaanderen dan in de rest van het land. Het is een groter agendapunt bij de Vlaamse politieke partijen en je merkt ook bij ons onderzoek dat de Vlaamse media er veel meer over berichtgeven."

"Als de regels rond flexi-jobs worden uitgebreid, zoals de regering wil doen, zal dat misschien ook een effect hebben op Brussel. De flexi-regeling wordt verder uitgebreid naar de bureaujobs en dat kan altijd een invloed hebben", besluit Hubeau.

In Franstalig België woedt nu ook de discussie over flexi-jobs in het onderwijs. Die zijn in Vlaanderen al sinds 2024 toegestaan. Franstalig minister van Onderwijs Valérie Glatigny (MR) wil flexi-jobs uitbreiden naar de scholen, maar enkel voor administratieve en ondersteunende functies, dus niet voor leerkrachten. Op dat idee kwam al heel wat kritiek van de onderwijsvakbonden.

Vakbonden

Christophe Vanroelen, arbeidssocioloog aan de VUB, ziet verschillende mogelijke redenen waarom flexi-jobs in Brussel en Franstalig België minder populair zijn. "Het is een patroon dat we ook zien bij andere flexibele arbeidsregimes in die delen van het land", legt hij uit.

"Zo zien we in Brussel het belang van de dienstencheques en zien we lage aantallen uitzendkrachten in vergelijking met Vlaanderen. Opvallend is ook dat studentenjobs veel populairder zijn in Vlaanderen, ondanks de hoge populatie aan studenten in Brussel. Het lage aantal flexi-jobbers past dus in dit patroon."

Een van de structurele verschillen is volgens Vanroelen de sterke tegenstelling tussen de Vlaamse en de Brusselse arbeidsmarkt. "Vlaanderen telt veel meer jonge gepensioneerden. De tewerkstellingsgraad is hoger en de krapte op de arbeidsmarkt is daarom ook hoger. Er zijn dus meer Vlamingen die in aanmerking komen om flexi-jobs uit te oefenen en daarnaast is er misschien ook meer nood aan omdat er minder vaste werkkrachten beschikbaar zijn."

Vanroelen meent ook dat de flexibele economie in Nederlandstalig België meer omarmd wordt door zowel werknemers als werkgevers. "In Franstalig België en Brussel is er meer schroom hierrond, ook onder invloed van de vakbonden. De vakbondsaanhang in Franstalig België is nog groter dan in Vlaanderen. Vooral de socialistische vakbond is sterk verankerd in Brussel en Wallonië en de vakbonden staan terecht zeer sceptisch tegenover flexi-jobs."

"Verder heeft Vlaanderen een sterk ecosysteem voor KMO's en speelt ondernemersorganisatie Unizo een actieve rol in het promoten van dergelijke systemen. Gezien de versoepeling van de regels en de toenemende bekendheid van flexi-jobs acht ik het reëel dat ze ook in Brussel een stuk populairder zullen worden", besluit Vanroelen.