Stijn Jaques in gesprek met BRUZZ-reporter Godfried Roelant over zijn vroegere gokverslaving.
"Ik kampte met leegtes en had een heel laag zelfbeeld". Stijn Jaques was de afgelopen jaren een makkelijk slachtoffer voor de Brusselse gokindustrie. Hij is amper twaalf wanneer hij zijn eerste Lotto-ticketje koopt. Het betekent de opstap naar een zware gokverslaving. Later spendeert Jaques duizenden euro's aan online sportweddenschappen.
De laatste jaren is er een duidelijke verschuiving van fysiek naar online gokken, al telt Brussel vandaag nog altijd 71 kantoren waar een heleboel mensen zich in de financiële afgrond storten - alleen Henegouwen telt er verhoudingsgewijs meer dan de hoofdstad. Vzw Le Pélican in Koekelberg probeert drama's te voorkomen, vaak tevergeefs.
In het eerste deel van een mini-serie over gokverslaafd zijn in Brussel gaan we dieper in op de gevaren achter een op het eerste gezicht onschuldige gok.
Wie met vragen zit over zelfdoding kan terecht op de Zelfmoordlijn, op het gratis nummer 1813, of op zelfmoord1813.be. Nood aan een gesprek? Dan kan je 24/7 terecht bij Tele-Onthaal op het nummer 106. Je kan ook chatten via www.tele-onthaal.be
Lees meer over: Brussel , Economie , Samenleving , gokverslaving , gokindustrie , vzw Le Pélican
Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.