Valbona opende brasserie op een hotspot: ‘Bethlehemplein kan veranderen’

Sinds vorige maand is Valbona uitbaatster van brasserie Dili, gelegen pal tegenover de plek waar dealers samentroepen. Een eerbetoon aan haar vader, maar ook een manier om het Bethlehemplein in Sint-Gillis uit de negatieve spiraal te krijgen. “Ik zie al beterschap.”

Wie Bethlehemplein zegt, dacht daar de voorbije jaren steeds vaker 'drugshotspot' bij. Het is een reputatie die de sfeer op het ooit zo levendige plein heeft veranderd. Ouders die er met hun kinderen gingen spelen, bleven weg. Klanten van de horeca stuurden vaker hun kat, zeker als die zaken dicht bij het eigenlijke verkooppunt liggen.

Uitgerekend aan dat verkooppunt openden Valbona Aliaj en haar vennoot Nadia Barki met Dili nu een nieuwe zaak. De brasserie op de hoek van het plein en de Vanderschrickstraat is kleurig ingericht en serveert bier van het vat van Brasserie de la Senne. “Ik mik op een goed cliënteel, dat 4 of 5 euro voor een biertje kan betalen”, vertelt Valbona vanachter de nagelnieuwe houten toog. Vandaag is de zaak nog een café, een beperkte eetkaart komt later.

Vader aan de muur

Aan de muur naast de toog is een prominente plek gereserveerd voor het geschilderde portret van een man. “Dat is Dili, mijn vader. Het Bethlehemplein was de eerste plek waar hij naartoe kwam, toen hij in 1997 als politiek vluchteling aankwam. Zelf arriveerde ik een jaar later, ik was toen twaalf. Mijn vader kwam hier erg graag, als kind leerde ik alle restaurants kennen, de meeste van mijn verjaardagen heb ik in het Griekse restaurant Kriti gevierd.”

“Mijn vader was erg belangrijk voor mij. Jammer genoeg is hij in 2023 ziek geworden en enkele maanden later al overleden. Hij was amper 60 jaar, maar hij wist toen wel al dat ik Posto al Sole ging overnemen, de pizzeria hiernaast. Dat maakte hem blij.”

Waarom uitgerekend een brasserie openen op een plek waar dealers staan? “Eerst dacht ik dat dat niet kon werken, maar Nadia heeft me overtuigd dat het een manier is om de pizzeria te redden. Want omdat dit lokaal (nu Dili, red.) leegstond, werden de klanten van de pizzeria direct met de dealers geconfronteerd en dat ontmoedigde hen om te komen. De pizzeria draaide niet echt, het was meer overleven. In plaats van vrijwel alle horeca hier te sluiten, willen wij de omgekeerde beweging op gang brengen: nieuw leven op het plein brengen.”

Respectvolle dealers

Dat lijkt te werken. “Zodra we met de werken begonnen zijn, zag je dat de dealers begonnen op te schuiven. Het zal niet alleen daardoor zijn, maar het dealen op het plein is de voorbije maanden echt verminderd.”

Angst voor de dealers heeft Valbona niet. “Op een bepaalde manier zijn ze respectvol. Als ik vraag om verderop te gaan staan, omdat we anders geen horecazaak kunnen runnen, dan doen ze dat. Trouwens, als het echt nodig is, kan ik erg scherp uit de hoek komen. Mensen herkennen me dan niet meer. Mijn afkomst boezemt volgens mij eveneens wat ontzag in. Ik ben daar niet speciaal trots op, maar Albanees, dat klinkt gevaarlijk.”

De juiste bagage voor een horecazaak op het Bethlehemplein heeft Valbona alvast. “Ik had verantwoordelijkheid in La Maison du Cygne en La Chaloupe D'Or op de Grote Markt. Daarnaast heb ik een diploma interculturele bemiddeling. Ik kan met iedereen praten, ook met de agressievelingen.”

“Het lot van de daklozen trek ik me eveneens aan. In plaats van hen weg te jagen, geef ik hun een deken en een stuk pizza. 'Wat bemoei je je met die alcoholicus?' hoor ik dan soms zeggen. Maar die mens drinkt omdat er iets in zijn leven is gebeurd. Eén man was bijvoorbeeld zijn zwangere vrouw verloren.”

In de pizzeria en sinds kort ook in Brasserie Dili ontmoet Valbona alle slag mensen. “Dat contact vind ik het mooist van al aan deze job, veel klanten zijn uiteindelijk vrienden geworden. En die vrienden en familie zijn massaal komen opdagen toen we Dili hebben geopend. De traditie in Albanië wil dat de gasten dan een envelop meebrengen met geld. Het is een manier om te zeggen: 'Het wordt in het begin misschien niet makkelijk, maar we staan achter je.' Ik heb toen veel enveloppen ontvangen.”

Valbona werpt een blik op het portret van haar vader. “Het laatste wat ik hem hoorde zeggen was: 'Zorg goed voor je zaak.' Dat ga ik doen.”