De jeugdpsychiatrie blijft vaak onder de radar, ondanks lange wachtlijsten en grote noden. Met de nieuwe podcastreeks Je gaat het niet geloven wil dramatherapeute en audiomaker Bo Tuts daar verandering in brengen. "Geen 'gekkenhuis', maar een plek waar jongeren proberen om opnieuw grip te krijgen op hun leven."
Interview met Bo Tuts over haar podcast over de jeugdpsychatrie van het UZ Brussel.
Podcast geeft stem aan jongeren uit jeugdpsychiatrie UZ Brussel: 'Wilden hoop laten horen'
De reeks speelt zich af op de jeugdpsychiatrische afdeling van UZ Brussel in Jette, waar Tuts zelf werkt. Binnen PAika, de afdeling voor kinderen en adolescenten, ontstond het idee om jongeren zelf aan het woord te laten. Niet hulpverleners, maar (ex-)patiënten die vertellen hoe het met hen ging en hoe het nu gaat.
“Ze wilden dat jongeren die nu wachten op hulp konden horen dat anderen daar ook hebben gezeten, en dat er soms opnieuw perspectief komt", zegt Tuts.
De podcast telt zeven afleveringen en volgt telkens een andere jongere, soms samen met een ouder. Niet diagnoses staan centraal, wel persoonlijke verhalen over psychisch lijden, opname en wat er daarna komt. Sommige jongeren vonden opnieuw houvast, anderen zoeken nog altijd hun weg.
Persoonlijk project
Een van de afleveringen volgt bijvoorbeeld Sari, die als tiener met fysieke klachten begon te worstelen. Wat begon als buikpijn en misselijkheid, bleek uiteindelijk gelinkt aan stress en groeide uit tot een eetstoornis. In de podcast vertelt ze hoe moeilijk het was om zich gehoord te voelen.
Voor Tuts was het project ook persoonlijk: van de zeven jongeren had ze er vijf vroeger zelf in therapie. Tijdens de opnames verschoof haar rol van therapeut naar interviewer. “Ik zag hen niet meer als patiënten, maar als jongeren met een verhaal dat ze wilden delen.”
Beeld bijstellen
Dat die verhalen verteld worden, is opvallend. Jongeren in de psychiatrie blijven vaak uit de media. Volgens Tuts maakte het verschil dat het initiatief vanuit het team zelf kwam, en dat er al vertrouwen was. Veel deelnemers wilden net wél spreken, om anderen te helpen.
De reeks wil ook het beeld van een opname bijstellen. "De psychiatrische afdeling is geen 'gekkenhuis', maar een plek waar jongeren proberen om opnieuw grip te krijgen op hun leven.
Later dit jaar volgt nog een documentaire van Frederike Migom, die een visuele inkijk moet geven in het leven op de afdeling.
Lees meer over: Jette , Gezondheid