Aantal fietsstraten in Brussel verdubbeld op vijf jaar tijd

Vergeleken met vijf jaar geleden telt het Brussels gewest dubbel zoveel fietsstraten. Dat schrijft RTBF en bevestigt Brussel Mobiliteit. Het doel is om de veiligheid van fietsers in het verkeer te verhogen, al houden niet alle automobilisten zich aan de regels.

Waar het Brussels gewest in 2021 een 60-tal fietsstraten telde, zijn dat er vandaag al zo'n 130. Omgerekend komt dat neer op bijna 50 kilometer. Die toename maakt onderdeel uit van een bredere strategie van Brussel Mobiliteit om het verkeer veiliger te maken voor fietsers.

“Op kleine wegen, waar het te smal is om aparte fietsinfrastructuur in te richten, kan geopteerd worden voor een fietsstraat”, legt Steven Fierens uit, woordvoerder van Brussel Mobiliteit. Maar ook bredere wegen komen in aanmerking. Dat is bijvoorbeeld het geval aan de Louizalaan, waar de parallelweg niet bedoeld is voor transitverkeer en er dus marge is voor een fietsstraat.

In dergelijke straten mogen automobilisten niet sneller rijden dan 30 kilometer per uur en is het niet toegelaten om fietsers voorbij te steken. Toch blijkt niet iedereen zich daar in de praktijk aan te houden. “Je merkt weinig van de regels in deze straat”, zegt fietsster Manon op de ventweg naast de Louizalaan.

“In vergelijking met straten zonder fietsmarkering is het wel beter”, klinkt het dan weer bij Marie. “Zo worden automobilisten ten minste attent gemaakt op de aanwezigheid van fietsers.”

Subsidies

Gemeenten lijken dan ook steeds vaker te kiezen voor fietsstraten. De kostprijs lijkt daar een rol in te spelen. “Ze hebben elk voor- en nadelen, maar fietsstraten kosten inderdaad minder om in te richten dan fietspaden”, zegt Fierens.

“Bovendien krijgen de gemeenten een subsidie van het Gewest voor plaatsen waar een fietsstraat ingericht zou kunnen worden. En het is een directe maatregel om de verkeersveiligheid te verhogen.”

Mobiliteitsminister Elke Van den Brandt (Groen) betreurt echter wel dat sommige gemeenten fietsstraten als excuus hanteren.

“Het begrip wordt soms ten onrechte gebruikt om te kunnen beweren dat er fietsinfrastructuur bestaat op drukke verkeersassen, zonder dat er andere maatregelen zijn genomen”, geeft ze aan bij RTBF. “Dat kan nog steeds leiden tot gevaarlijke situaties indien het gemotoriseerd verkeer te druk blijft.”