Verbod op deelsteps: Privésteps zijn minstens zo gevaarlijk

De Brusselse regering verbiedt de deelstep. Het ene argument daarvoor klinkt al overtuigender dan het andere, schrijft Kris Hendrickx. En het argument dat wél hout snijdt - de verkeersveiligheid - geldt evengoed voor de privéstep.

Het rijk van de deelstep is uit in Brussel. Vanaf 2027 verdwijnen de tweewielers uit het straatbeeld, besliste de Brusselse regering, die drie argumenten geeft. De voertuigen zouden te gevaarlijk zijn, te vaak gebruikt worden door drugscriminelen en te grote hinder veroorzaken in de openbare ruimte.

Het ene argument klinkt daarbij al overtuigender dan het andere. Zo is de hinder door strooisteps vandaag veel kleiner dan enkele jaren geleden, voor er dropzones kwamen en het aantal steps werd beperkt. Het zou ons ook sterk lijken mochten daders van schietpartijen nu plots met de handen in het haar zitten. Zo van: “O nee, hoe raken we nu in hemelsnaam bij die dealplek van de concurrentie?”

Een op drie verkeersdoden stepbestuurder

Het derde argument, dat van de verkeersveiligheid, snijdt echter wél hout. De voorbije jaren werd steeds duidelijker dat e-steps een bijzonder risicovol vervoersmiddel zijn. De kleine wielen veroorzaken meer valpartijen dan fietsen en ook de letsels – vaak aan het hoofd of gezicht – zijn doorgaans ernstiger. Niet zelden zijn dat verwondingen waarbij chirurgen “heel veel werk hebben om de patiënt weer een beetje op de foto van zijn identiteitskaart te doen lijken”, noteerde de VRT ooit. Een sprekend cijfer? In 2024 was een derde van de verkeers­doden in Brussel een step­bestuurder, terwijl het stepverkeer minder dan één procent van alle verplaatsingen uitmaakte.

Dat veiligheidsargument weegt op zich zwaar genoeg om een verbod te rechtvaardigen, zeker in een stad als Brussel met zijn chaotische verkeer, vele tramsporen en andere oneffen­heden die je ‘s nachts bovendien amper ziet.

Het siert de ploeg van Boris Dilliès (MR), die als Ukkels burgemeester al langer tegen deelsteps ten strijde trok, dat ze het verbod invoerde.

Uitgaan met een rok

Zijn er dan geen nadelen aan een verbod? Toch wel. Er is een groep gebruikers die zweert bij de step en nu uit de boot dreigt te vallen: een aantal jongeren, vaak met migratieroots. Of meisjes die uitgaan en een rok willen dragen. Het zijn gebruikers die niet warm worden van het voor de hand liggende alternatief: de elektrische deelfiets, waarvan het aantal verhoogd zal worden. Het Gewest en de aanbieders steken best een tandje bij om ook die groep op de deelfiets te krijgen en te vermijden dat ze de auto nemen of een privéstep aanschaffen.

Want als veiligheid het voornaamste argument is voor een verbod, dan komt ook die privéstep in het vizier. Die mag vandaag al sneller dan de deelstep (25 kilometer per uur in plaats van 20 voor de deelstep), haalt in de praktijk vaak krankzinnige snelheden en heeft dikwijls kleinere wielen dan de deelvariant. Een verbod op privésteps is een kluif voor de federale regering, maar heeft wel degelijk zin.

In de hele verbodsdiscussie loont het ten slotte om even uit te zoomen. De belangrijkste argumenten waarmee de step nu wordt verbannen – verkeersveiligheid en hinder in de openbare ruimte – kun je evengoed toepassen op de personenwagen. Die maakt het stadsverkeer niet bepaald veiliger en neemt zowel op als naast de rijweg een buitenproportioneel groot deel van onze openbare ruimte in.

Als we een leefbaardere en veiligere stad willen, loont het dan ook om de plaats van die auto in de stad verder in te perken en tegelijk in alternatieven te voorzien, zodat iedereen zich kan verplaatsen. Alleen is dat een kwestie waarover de Brusselse regering veel minder eensgezind lijkt dan over een verbod op deelsteps.