Onderzoek LGBTQIA+: ‘Drie op vier leerkrachten steekt identiteit weg’

Eén op de vijf jongeren in het Nederlandstalige secundair onderwijs ziet liever geen homoseksuele leerkracht voor de klas. Dat bleek in 2023 uit cijfers van het Jeugdonderzoeksplatform. Een nieuwe bevraging van de Christelijke Onderwijscentrale (COC) toont dat veel LGBTQIA+-leerkrachten zich nog altijd niet veilig voelen om open te zijn over hun identiteit. “LGBTQIA+-leerkrachten steken zich nog altijd weg", zegt Bruno De Lille van scholengroep Sint-Goedele Brussel.

De enquête van de COC liep tussen oktober 2025 en januari 2026 en verzamelde antwoorden van 715 personeelsleden uit het onderwijs. Van de niet-hetero respondenten voelt slechts 25 procent zich comfortabel om open te zijn tegenover ouders. Bij niet-cisgender medewerkers ligt dat cijfer nog lager: 22 procent. Meer dan de helft van de lgbtqia+-respondenten kreeg al te maken met negatieve opmerkingen, 28 procent werd slachtoffer van roddels, 12 procent van seksuele intimidatie en 4 procent van fysiek geweld.

“Als je constant een deel van jezelf moet wegsteken, geeft dat stress", zegt De Lille. “Wanneer collega’s vertellen dat ze met hun partner op weekend zijn geweest, maar jij durft niet te zeggen dat je met je man of vrouw weg was, dan ben je voortdurend op je hoede.”

Negatieve opmerkingen en onveiligheid

De Lille noemt de cijfers confronterend, maar niet verrassend. “Toen ik jong was, kende ik geen enkele leerkracht die daar open over was. En als dat wel zo was geweest, dan waren die in veel scholen gewoon buitengedragen.”

Volgens hem nemen jongeren vooroordelen uit de samenleving mee naar de klas. “Het is geen losstaand onderwijsprobleem. Wat er in de maatschappij leeft, zie je ook terug op school.”

Uit de COC-bevraging blijkt dat het veiligheidsgevoel het grootst is tegenover collega’s en directie, en het kleinst tegenover ouders. Vooral niet-hetero en niet-cisgender medewerkers rapporteren gevoelens van onveiligheid.

COC-secretaris-generaal Koen Van Kerkhoven pleit daarom voor een sterker diversiteitsbeleid. “LGBTQIA+-collega’s moeten zonder angst zichzelf kunnen zijn in een veilig en warm werkklimaat. Dat is niet alleen essentieel voor hun welzijn, maar ook voor leerlingen die in hen een rolmodel kunnen vinden.”

‘Geen vage slogans’

Volgens De Lille ligt de sleutel bij een duidelijke houding van scholen. “Je moet als directie expliciet zeggen wat kan en wat niet. Niet met algemene slogans zoals ‘iedereen mag zichzelf zijn’, maar door concrete grenzen te stellen en op te treden wanneer die worden overschreden.”

Dat is volgens hem ook de reden waarom Pride nog steeds relevant blijft. “Sommige mensen denken dat Pride alleen om glitter en plezier draait, maar we hebben nog altijd veel om voor te strijden.”

De Lille loopt sinds 1998 bijna elk jaar mee in de Brussels Pride. Ook zaterdag trekt hij opnieuw de stad in, met gouden nagellak en kleurrijke oorbellen. “Een tijdlang hadden we het gevoel dat het alleen maar beter zou gaan. Vandaag zien we dat sommige mensen ons opnieuw in hokjes willen duwen. Daarom blijft Pride nodig.”