Leerkracht Franstalig onderwijs: 'Ik hou van mijn job, maar denk aan vertrekken'

Al weken woedt er onrust in het Franstalig onderwijs. Leerkrachten voeren actie tegen de besparingsplannen van de Franse Gemeenschap. Eve Jadinon, leerkracht Nederlands in het Franstalig secundair onderwijs, was gisteren aanwezig op de betoging en maakt zich ernstige zorgen over de aangekondigde maatregelen.

Jadinon geeft les in het Fra Angelico-college in Evere. Volgens haar is de betrokkenheid van de leerlingen uitzonderlijk. “Ik heb dat nog nooit meegemaakt. Ik werk nu zeven jaar in het onderwijs en dit is de eerste keer dat ik zoveel leerlingen zelf op straat zie komen.”

De voorbije weken werd in de scholen veel gesproken over de stakingen en de redenen achter het protest. Daardoor zijn leerlingen volgens haar beter geïnformeerd over wat er op het spel staat. “We hebben veel uitleg gegeven over waarom we staken. Ik denk dat de leerlingen daardoor ook beter begrijpen wat er werkelijk gebeurt.”

Tijdens de spontane actie aan het parlement verdween de scheidingslijn tussen leerlingen en leerkrachten soms. “Veel leerlingen waren erbij en zijn met ons meegekomen. Er was bijna geen verschil tussen leerlingen en leerkrachten. Dat creëerde echt een sterke teamspirit. En dat is ook nodig om onze boodschap duidelijk te maken.”

Nu of nooit

Voor Jadinon was deelnemen aan de betoging een kwestie van verantwoordelijkheid nemen. “Als ik het nu niet doe, dan ga ik het nooit doen. Het is nu dat er beslist wordt. Misschien maakt het geen verschil, maar als je niets doet, kun je achteraf ook niet klagen dat iets wordt doorgedrukt.”

Hoewel de protesten vreedzaam begonnen, werd de sfeer op bepaalde momenten grimmiger tijdens de betoging donderdag. Jadinon kwam voor het eerst in aanraking met traangas. “Op sommige momenten kwam de politie heel hard tussen. Zonder dat er echt iets gebeurde, werd er plots traangas gebruikt. Dat was voor mij de eerste keer.”

Ze zag een opvallend verschil tussen hoe leerkrachten en politie reageerden op gespannen situaties. “Wij probeerden met jongeren in dialoog te gaan. De politie koos veel sneller voor een harde aanpak. Dan vraag je je af wat het doel daarvan is.”

Twee extra lesuren, veel meer werk

Concreet maken de besparingen deel uit van een omvangrijk bezuinigingsplan dat de Franse Gemeenschapsregering vorig jaar aankondigde om het chronische tekort terug te dringen. Het plan moet tegen 2029 een besparing opleveren van ongeveer 500 miljoen euro op een totale begroting van zowat 15 miljard euro.

Een van de meest besproken maatregelen is de verhoging van de lesopdracht voor voltijdse leerkrachten. Voor Jadinon heeft dat een directe impact. “Ik werk nu al ongeveer 48 tot 50 uur per week. Op papier gaat het om twee uur extra lesgeven, maar in werkelijkheid komt daar veel voorbereiding en verbeterwerk bij. Twee uur extra betekent eigenlijk vier à vijf uur extra werk.”

De overheid hoopt met de hervormingen onder meer het lerarentekort aan te pakken. Jadinon vreest echter het tegenovergestelde effect. “Ze denken dat ze meer leerkrachten zullen aantrekken, maar als je voortdurend zaken afneemt en niets positiefs teruggeeft, waarom zouden mensen dan voor het onderwijs kiezen?”

Ze wijst op de beperkte vergoedingen voor werkmateriaal. “Ik krijg ongeveer honderd euro per jaar voor een laptop. Dat is amper genoeg, terwijl dat mijn belangrijkste werkinstrument is.” Hoewel ze graag lesgeeft, denkt ze steeds vaker na over een carrièreswitch. “Ik hou van mijn job, maar mijn balans tussen werk en privé is zoek. Ik werkte vroeger in de banksector en ik heb daar nooit zoveel uren gedaan als nu.”

De liefde voor het onderwijs blijft, maar de twijfel groeit. “Ik denk er wel aan om iets anders te doen. Niet omdat ik mijn job niet graag doe, maar omdat het gewoon te veel wordt.”