Onderwijzeres Chaimae: ‘Ook zonder hoogopgeleide ouders kan je ver raken’

Hoewel Chaimae opgroeide met Berbers en Frans thuis, is ze vandaag onderwijzeres in de Nederlandstalige basisschool De Stadsmus. “Als ik zou veranderen, dan is het voor een school waar ik mijn hoofddoek mag dragen."

“Ik wil je, blijf bij me, hou van me, ga nooit meer weg!” Als BRUZZ De Stadsmus in Oudergem nadert, klinkt luid vanop de speelplaats muziek. Tientallen leerlingen oefenen er danspasjes en zingen mee met de hit van De Kreuners. “De repetities voor het eindejaarsfeest,” legt Chaimae Aghmiri (29) uit.

Over plaatsgebrek geen klachten in De Stadsmus. Het 400-tal leerlingen beschikt onder meer over een uitgestrekte boomgaard, die op sommige plaatsen meer als een bos aanvoelt. Het is de favoriete plek van de leerlingen. “Zo'n omgeving zorgt voor rust, net als de activiteiten die we tijdens de speeltijd aanbieden: een dansgroepje met muziek, een wieltjesdag voor rolschaatsen en skateboards, een voetbaltornooi en een hoek waar ze onder meer met kapsels kunnen experimenteren.”

Juf spelen met de poppen

Chaimae groeide op in Anderlecht in een gezin waar Berbers en Frans werd gesproken, maar volgde haar hele schoolcarrière in het Nederlands, tot en met de onderwijzersopleiding aan de Erasmushogeschool. “Dit was altijd al mijn droomjob,” vertelt ze. “Als klein meisje speelde ik al juf met mijn poppen. Ik doe het supergraag: kinderen zien bloeien, dingen doorgeven.”

De twintiger is leerkracht in het vijfde leerjaar. “Het is het moment waarop we ze langzaam voorbereiden op het secundair. Ik focus veel op probleemoplossend denken, zelfstandigheid, leren plannen en leren leren. Als je ziet dat ze dat na een jaar opgepikt hebben, voelt dat echt goed.”

Dit jaar heeft Chaimae slechts zestien leerlingen in haar klas, waarvan twee ook thuis Nederlands spreken. “Ik kan dus veel differentiëren in wat ik aan de leerlingen aanbied. Vorig jaar had ik 29 kinderen en volgend jaar zijn dat er opnieuw 27. Dat is veel uitdagender, zeker als je leerlingen hebt met leer- en aandachtsmoeilijkheden.”

Haar eigen achtergrond ervaart Chaimae als een troef. “Ik denk dat een aantal kinderen zich sneller begrepen voelen, bijvoorbeeld als het over feestdagen gaat. Als leerlingen willen vasten tijdens de ramadan, ga ik daar niet moeilijk over doen, als ze toestemming hebben natuurlijk. In de klas werken we rond een reeks van feestdagen: Kerstmis, Pasen, het Offerfeest, Sinterklaas, het Indische lichtfeest Diwali. De kinderen die dat feest niet vieren, zoeken er dan informatie over op. Sowieso vind ik respect tegenover elkaar erg belangrijk.”

Rolmodel

Chaimae kan nog op een andere manier een rolmodel zijn, denkt ze. “Aan mijn leerlingen leg ik wel eens uit dat je helemaal geen hoogopgeleide ouders nodig hebt om iets te bereiken in het leven. Mijn broer studeerde rechten, mijn zussen zijn apotheker en ik sta voor de klas. Als kinderen genoeg ondersteuning en aanmoediging krijgen, kunnen ze ver raken.”

Dat ze in dezelfde stad als haar leerlingen woont, is evengoed een voordeel. “Het maakt het makkelijker om over de stad te spreken of ze te verkennen. Ik ga heel regelmatig op uitstap, meestal met het openbaar vervoer. Voor andere leerkrachten is dat een grotere stap. Een collega had nog nooit een metro genomen voor ze hier begon te werken. Gelukkig kreeg ze hulp van de kinderen, die haar uitlegden hoe je dat doet.”

Tegelijk voelt Chaimae hoe haar beroep en haar religie wringen. “Ik werk hier erg graag, heb een goede band met de collega's en ben vastbenoemd. Maar mijn hoofddoek, die ik pas ben beginnen dragen nadat ik in dienst kwam, kan ik hier niet aandoen. Dat is in heel het GO-net zo. Als ik ooit van school zou veranderen, zou het misschien daarom zijn.”

Het lastigste vindt ze de administratieve rompslomp. “Het leerlingvolgsysteem bijhouden, de rapporten, de werkgroepen. Er kruipt veel tijd in, die we aan de kinderen zouden kunnen besteden.”

Sinds kort is het lerarentekort een kwestie op de school. “Een van de leerkrachten is onverwacht overleden. Zorgleerkrachten en directie springen in om die leegte te vullen. Makkelijk is dat niet. Zie je dat boompje daar in de boomgaard? Dat hebben de kinderen geplant voor hun leerkracht.”