Groen-voorzitter Aimen Horch: ‘We gaan helemaal niet minder over klimaat praten’

Vijfentwintig jaar geleden kwam hij in Klein Kasteeltje aan als kind van Algerijnse vluchtelingen, maar vandaag staat de dertigjarige Aimen Horch aan het hoofd van Groen. In de eerste ronde haalde hij meteen een meerderheid van de stemmen. “Ik ben voorzitter, maar Elke is en blijft de morele leider van deze partij.”

“Voor de camera eten, daar voel ik me toch niet zo comfortabel bij, besef ik nu”, lacht Aimen Horch voor hij zijn bladerdeeghap met prei opzijschuift. BRUZZ ontmoet de kersverse Groen-voorzitter in een koffiebar dicht bij het Vlaams Parlement, terwijl een cameraman inzoomt op zijn tafeltje. “Wacht maar tot ze met realityshows op u afkomen”, antwoordt de tv-journalist die erbij is. “En ik wou alleen maar de wereld veranderen”, antwoordt Horch met een lach.

De dertigjarige Vilvoordenaar is nog maar enkele dagen partijvoorzitter. In 2024 raakt hij verkozen in het Vlaams Parlement, na een legislatuur in de gemeenteraad van zijn thuisstad. Dat Vilvoorde vlakbij ligt, verraadt zijn Brussels accent misschien, al heeft hij altijd al nauwe banden gehad met onze hoofdstad. “Ik heb in Brussel gestudeerd aan de universiteit, en veel in de buurt rondgehangen. Als ik naar het buitenland ga, dan stoef ik over Brussel”, zegt hij trots. “De georganiseerde chaos van onze Europese hoofdstad, daar voel ik me helemaal thuis in.”

Het parcours van de nieuwe Groen-voorzitter is opmerkelijk. Hij is opgegroeid in de Faubourg-wijk in Vilvoorde, maar geboren in Oran, de tweede stad van Algerije. Zijn ouders vluchten met hem naar België en als vijfjarig kind belandt hij in Klein Kasteeltje. “Mocht dat vandaag gebeuren, zou mijn leven er heel anders uitzien. Ik weet niet of ik dezelfde kansen had kunnen grijpen als nu, of ik twintig jaar later partijvoorzitter had kunnen zijn.”

Twee maanden geleden stelt Horch zich kandidaat voor de voorzittersverkiezingen van Groen, samen met de Brusselse Lien Arits. Afgelopen weekend bleek dat er maar één stemronde nodig was, want het duo haalde meteen een meerderheid van de stemmen binnen.

Was u verbaasd dat er maar één stemronde nodig was?

Aimen Horch: Absoluut. We waren eigenlijk helemaal klaar voor de tweede ronde. Het heeft mijn hart verwarmd. De energie en liefde die je voelt tijdens de campagne, dat trek je dan door tot de dag van de verkiezingen. We waren die dag helemaal in de wolken.

U staat bekend als een mondige politicus met veel energie. Die zal u nodig hebben, want er ligt veel werk op de plank.

Horch: Het thema energie is op zich al een redelijk belangrijk thema en is vandaag onze toekomst aan het bepalen, maar als het gaat over de menselijke energie… Eén van de belangrijkste redenen waarom ik voorzitter wilde worden is omdat we voelen dat de motivatie bij veel mensen op is.

Je doet de krant open, ziet dat de wereld in brand staat en hapt bijna naar zuurstof. Lien en ik dachten: “We moeten niet de wanhoop, maar de hoop organiseren.” We moeten terug energie geven aan de progressieven, mensen zin geven in de politiek en verandering.

U bent partijvoorzitter geworden in een moeilijke periode. Welke klemtonen wil u eerst leggen binnen de partij?

Horch: Het eerste wat we gaan doen is ons positioneren in de actuele debatten van vandaag. We zien een enorme energiecrisis en een oorlog in het Midden-Oosten. De Theo Franckens van deze wereld willen ons meeslepen in die oorlog, de Bart De Wevers willen zoete broodjes gaan bakken met Poetin. Dat is de fouten uit het verleden opnieuw en opnieuw herhalen. De groene partij heeft daar heldere antwoorden op.

We moeten investeren in groene energie, ervoor zorgen dat we loskomen van de oliebaronnen, want onze afhankelijkheid van olie is de reden waarom we in een crisis terechtkomen. Ik kan mij daar heel straf in opstellen. Dat is de toon die wij gaan zetten.

Nochtans heeft u tijdens de campagne sterk de nadruk gelegd op sociale rechtvaardigheid. Hoe belangrijk is ecologie nog?

Horch: Ik ben een groene democraat. Ik geloof in het ecologisme dat duidelijk maakt dat de problemen in de samenleving vaak voortvloeien uit machts- en geldconcentratie. Dat geldt ook voor de klimaatcrisis. Je moet geen socialist zijn om het over machtsdynamieken te hebben. De groenen praten daar al vijftig jaar over.

Tien jaar geleden heb ik heel bewust gekozen voor de groene partij, niet alleen omwille van het sociale, maar ook omwille van het klimaat. Sociale rechtvaardigheid vind ik ontzettend belangrijk, maar we moeten ook iets doen met duurzaamheid en onze democratie beschermen. Dat zijn de drie belangrijkste aspecten voor mij en dat maakt van mij een volbloed-ecologist.

Het is dus niet de bedoeling om minder over het klimaat te gaan praten?

Horch: Helemaal niet. Als parlementslid werk ik voor de partij op thema’s als klimaat en energie. Ik heb milieuwetenschappen gestudeerd en was geëngageerd in de klimaatmarsen. Ik weet dat het woord ‘klimaat’ niet op mijn voorhoofd plakt, maar de klimaatkwestie is existentieel voor mij. Niet alleen voor onze gezondheid hier in België, maar ook bijvoorbeeld voor mijn familie in Algerije, waar landbouwers de verwoestijning van hun akkers voelen. Dat vernietigt levens. We gaan het klimaat altijd blijven vastpakken.

Het beeld dat ecologie en sociale rechtvaardigheid moeilijk samengaan bestaat nog altijd. In een aantal Brusselse volkswijken leeft het gevoel dat maatregelen als de lage-emissiezone en Good Move tegen de minder gegoede burgers gericht zijn.

Horch: Weet je wanneer ik de klik heb gemaakt om naar Groen te stappen? Op mijn achttiende kwam een maat naar mij en zei: “Aimen, jij bent opgegroeid in een quartier in Vilvoorde, een arme wijk, en je weet toch dat je daardoor minder gezonde levensjaren tegemoet gaat omdat de lucht daar vuiler is?” Het idee dat zorgen voor minder autoverkeer en minder vervuiling voor de rijken is, is absurd.

Zulke maatregelen zijn er net voor de mensen die geen keuze hebben, die moeten leven met het fijnstof en het roet. Het beleid dat we willen voeren, is gezond voor iedereen, ook voor de mensen die vandaag in moeilijkere wijken leven.

In sommige van die wijken gaan de mensen wel op de barricades om tegen Good Move te protesteren.

Horch: Daar moet je in dialoog gaan met de mensen. Dat vind ik enorm belangrijk. We hebben ook mobiliteitsplannen gehad in Vilvoorde, Gent, Leuven en andere steden. Daar zie je het verschil. Soms pakt het en soms niet, maar je moet continu in gesprek gaan met de mensen.

Hoe kijkt u zelf naar Good Move?

Horch: Als burger, als mens. Ik loop hier al twintig jaar rond in deze stad en ik heb die zo hard zien veranderen. Dat vind ik eigenlijk zot, want toen ik achttien was, dacht ik dat het niet kon. Elke Van den Brandt heeft bewezen dat je de stad wel kan veranderen. Dat je de stad kan teruggeven aan de mensen. Toen ik een jonge man was, zag ik een stad van auto’s. Je kon toen niet over de Anspachlaan stappen zonder een volle roetlaag op je gezicht te krijgen. Vandaag is het een van de mooiste plekken van de stad.

U bent partijvoorzitter, maar omschreef Elke Van den Brandt onlangs nog als chef.

Horch: Ik kijk op naar Elke, dat ga ik niet verstoppen. De voorzitter is de voorzitter, maar Elke is iemand… Als ik het werk kan doen dat zij gedaan heeft voor Brussel, maar voor mijn stad en Vlaanderen, dan ben ik een gelukkige politicus en ecologist. Elke is en blijft de morele leider van deze partij.

Uw stijl verschilt sterk van die van uw voorgangers. Gaat dat aanslaan of Groen-stemmers net afschrikken?

Horch: De energie die wij gevoeld hebben tijdens de campagne was er dankzij de debatten die we gevoerd hebben en de stijl die we gehanteerd hebben. Je voelt dat dat de mensen zin geeft. Die stijl wil ik aanhouden. Bovendien ben je wie je bent als mens. Of ik energiek ben, weet ik niet, maar ik ben wel duidelijk.

Politiek gaat niet over dure pakken en dure woorden gebruiken om niets te zeggen. Het gaat over mensen duidelijk maken waar je voor staat. Als je de zaken wil veranderen, het tij wil keren en daar zoveel mogelijk mensen in wil meenemen, moeten ze u kunnen verstaan.

Gaat Groen voortaan oppositie voeren met de voeten vooruit?

Horch: We hebben verschillende mensen in de partij met verschillende stijlen. Dat vind ik fijn. De doelstelling is vooral belangrijk. We moeten het afbraakbeleid van de Arizona-regering tegenhouden, zoveel mogelijk mensen verzamelen en een project voorstellen aan de kiezer in 2029. Dat is de missie voor de komende drie jaar. Daarvoor hebben we binnen onze partij meer dan één woordvoerder.

Waar staat Groen binnen drie jaar?

Horch: Hopelijk ergens aan de knoppen, waar we beslissingen kunnen nemen die mensen ten goede uitkomen. Daar gaan we alleszins heel hard voor werken.