In brand gestoken Zakaria (15) spreekt: 'Ze hebben me in brand gestoken en zijn gevlucht'

De 15-jarige Zakaria raakte vorige maand zwaar verbrand bij een confrontatie tussen twee groepen jongeren in Anderlecht. Hij herstelt goed van zijn derdegraadsbrandwonden en hoopt dat hij volgende week het ziekenhuis mag verlaten. "Ik dacht dat ik dood was", zo getuigt hij aan VRT Nieuws.

Zakaria is een maand geleden, op 30 januari, in brand gestoken aan de Biestebroekkaai in Anderlecht nadat een gevecht tussen twee groepen jongeren volledig uit de hand liep. De 15-jarige Anderlechtenaar moest in het kanaal springen om de vlammen te doven.

Een week lang lag Zakaria in coma. Toen hij wakker werd in het ziekenhuis, zag hij de derdegraadsbrandwonden over zijn hele lichaam. "Ik dacht dat ik dood was. Toen zag ik mijn vader naast mij en hij heeft me alles uitgelegd. Daarna had ik opnieuw hoop", zegt hij. "Ik ben aan mijn billen verbrand, aan mijn twee benen, mijn handen en mijn oor."

Brandstof

"Ze hadden brandstof bij, maar sommigen hadden ook wapens: messen, machetes enzovoort", legt Zakaria uit wat er aan vooraf ging. "Toen zijn ze me beginnen te schoppen. Dat duurde wel vijf minuten, maar ik voelde niets. Dan zijn ze brandstof beginnen uitgieten, maar ik trok me er niets van aan. Ik dacht niet dat ze het vuur zouden aansteken. Toen zei iemand: 'Steek hem in brand, nu.' Ze hebben me in brand gestoken en iedereen is weggevlucht."

Het is niet de eerste keer dat de groepen elkaar treffen. Er waren al verschillende confrontaties en die dag zelf was er ook al een vechtpartij tussen de twee bendes. "Ze hebben me maanden geleden opgesloten in een riolering. Toen ik een maand geleden ontdekte wie dat gedaan had, hebben we gevochten. Toen we elkaar dan ’s avonds terugzagen, volgde een tweede confrontatie. Tijdens die confrontatie hebben ze me in brand gestoken. Ik ben toen in het kanaal gesprongen."

Mentaal doet Zakaria zich stoer en sterk voor. Hulp van een psycholoog weigert hij, ook al is zijn woede niet gaan liggen. "Ik heb geen angst om terug te keren naar mijn wijk. Ik zit nog met haatgevoelens. Ik wil hen niet opnieuw tegenkomen", klinkt het.

Intussen revalideert hij verder. Hij kan al stappen en fietsen. Hij kijkt ernaar uit om terug naar huis te keren, mogelijk al volgende week. "Ik wil opnieuw naar school gaan en op stap gaan met mijn vrienden. Ik wil opnieuw werken met mijn vader en terugkeren naar huis."

'Jongeren worden steeds gewelddadiger'

Drie minderjarige verdachten zijn in een gesloten instelling geplaatst en verschijnen volgende week opnieuw voor de jeugdrechter.

De moeder van Zakaria wijkt niet van het ziekbed van haar zoon. Ze maakt zich zorgen over zijn toekomst. Jongeren in de wijk worden steeds gewelddadiger, vertelt ze. En als ouder is het moeilijk om nog vat op hen te krijgen. Ze lijkt ten einde raad.

"Eerst en vooral speelt de opvoeding van de ouders mee", vertelt de vrouw anoniem. "We leven in een tijd waarin de jongeren niemand meer respecteren. Ze luisteren niet meer. Als je jongeren ziet die hun ouders niet respecteren en die ook geen respect tonen voor de politie… Dat is heel erg."

Afstand

Volgens psychiaters is het niet abnormaal dat tieners afstand nemen van hun ouders. Maar dat betekent niet noodzakelijk dat ze geen respect meer hebben voor hun ouders en voor volwassenen in het algemeen.

"Hoe ouder de mensen worden, hoe meer je naar verschillende mensen luistert", legt kinder- en jeugdpsychiater Eric Schoentjes van het UZ Gent uit. "Als jongere van de lagere school heb je voornamelijk als referentiepunt autoriteitsfiguren: je ouders, je familie, de leerkracht."

"Naarmate je ouder wordt, ga je ook veel meer rekening houden met andere mensen, zeker ook met de leeftijdgenoten met wie je gaat", gaat hij voort. "Het is dus niet zo dat ze niet meer naar hun ouders luisteren, maar ze luisteren ook naar andere mensen. En soms hebben die andere mensen andere ideeën."

auteurs: Fien Macken, Tobias Santens en Ludwig De Wolf