Cowboywinkel Western Shop verlaat Brussel na 36 jaar

36 jaar lang gold de iconische Western Shop in de Adolphe Maxlaan als hét adres voor cowboyhoeden, boots en ruitjeshemden van de hoogste kwaliteit. Nu de jaren uitbater François Chladiuk (73) stilaan inhalen, geeft hij in januari de fakkel door aan zijn zoon Frédéric (55). Die zal de zaak een nieuw onderkomen geven in de buurt van Namen.

Al sinds de jaren ’90 vormt de oranje gevel van de Western Shop een vertrouwd beeld op de Adolphe Maxlaan in Brussel-Stad. Hedendaagse countrymuziek verwelkomt de klanten bij het binnenkomen en de houten klapdeuren aan de pashokjes doen denken aan een Amerikaanse saloon. Leren cowboylaarzen, hoeden, riemen en vesten prijken in de houten rekken, ooit gebouwd door de vader van François.

Wie echter zoekt naar een snelle outfit voor een cowboy-verkleedfeest is aan het foute adres. De zaak brengt uitsluitend hoogwaardige Amerikaanse merken aan de man. Vader en zoon Chladiuk zien nauwlettend toe op de kwaliteit en authenticiteit. Beiden staken de voorbije jaren al meermaals de Atlantische Oceaan over om collecties te gaan bekijken.

Roggenleer

“In het begin waren we een van de eersten die de laarzen van Tony Lama aanboden”, geeft François als voorbeeld. “Maar sinds ze hun productie verhuisden, nam de kwaliteit af. Uiteindelijk besloten we om het merk uit ons assortiment te halen, hoewel er wel nog vraag naar was.”

Die manier van werken, wars van vraag en modetrends, is typerend voor de Western Shop. “Onze meest verkochte artikelen zijn momenteel van Carhartt”, zegt Frédéric. “Dat is heel hip tegenwoordig. Maar we houden ons bewust weg van de Europese lijnen. Die zijn meer op mode gericht. Hier vind je enkel de echte, oorspronkelijke werkkledij, die duurzamer én goedkoper is.”

En qua laarzen resten er genoeg alternatieven. Van Corral of El Gringo, onder andere. “Die worden vandaag in Mexico gemaakt, maar de kwaliteit is nog steeds top”, legt François uit. "Dat valt te zien aan de details. Aan de met de hand gestikte zolen, de zorgvuldig geplaatste nagels en de voering die niet van stof maar van leer is."

Voor een paar tel je al snel een paar honderden euro’s neer, tot wel duizend. “Maar ze gaan makkelijk 15 à 20 jaar mee met minimaal onderhoud”, duidt Frédéric. “In dat opzicht zijn ze dus zeker de prijs waard.” Klanten kunnen kiezen uit tientallen modellen, waarvan sommige versierd met minutieuze motieven. Ook de materiaalkeuze blijkt niet altijd voor de hand liggend. Naast koeienleer zijn er ‘boots’ vervaardigd uit leer van kaaiman, haai, rog of struisvogelpoten.

Bruce Springsteen

Wat de klanten ook appreciëren, is de eerlijkheid van vader en zoon Chladiuk. “Staat een klant niet met een bepaalde hoed of laarzen, dan zeggen we dat. En we geven nooit een paar laarzen mee die zelfs maar een halve maat te groot of te klein zijn. Commercieel zou dat natuurlijk interessanter zijn, maar het past niet binnen onze ethiek. Dan hebben we liever dat de klant later terugkeert.”

Die manier van werken lokte doorheen de jaren heel wat bekend volk naar de zaak, van acteur Carry Goosens tot Bruce Springsteen en prins Laurent. En ook wijlen Freddy Thielemans, voormalig burgemeester van de stad Brussel, was er kind aan huis. “Hij was een van mijn beste vrienden”, herinnert François zich. “Er was een periode dat hij quasi dagelijks passeerde om hoeden en laarzen te passen.”

Aan een klantenbestand heeft de Western Shop dan ook geen gebrek. Een gezonde mix van nieuwe en vaste klanten komt regelmatig over de vloer. “Eigenlijk is er een beetje te veel passage”, geeft François toe. “Nu ik een bepaalde leeftijd heb bereikt, wordt het moeilijker om elke dag in de winkel te staan. En mijn zoon kan het niet alleen trekken.”

“Met sommige klanten ben je soms wel een uur in de weer. Daarnaast heb je mensen die uit nieuwsgierigheid binnenspringen, soms gewoon om selfies met een cowboyhoed te nemen. Die moet je allemaal verder helpen, en tegelijk moet je de rest van de winkel beheren. Dat vraagt veel arbeid.”

Levensstijl

Versterking aanwerven blijkt daarbij niet evident. “Omdat we met specifieke artikelen werken, heb je toch een bepaalde kennis van zaken nodig. Iemand opleiden zou al snel een drietal maanden in beslag nemen. Eigenlijk gaat het meer om een levensstijl dan om verkoop.”

Dat valt te merken aan vader en zoon Chladiuk, beiden keurig uitgedost in Western-stijl. Een schril contrast met onze eigen zwarte pufferjas, losse jeans en sneakers. “U zouden we bijvoorbeeld niet kunnen aannemen”, lacht François.

Daarom verhuist de winkel in januari volgend jaar naar het rustigere Dave, in de buurt van Namen. “De meeste klanten komen toch van buiten Brussel”, zegt Frédéric, die in de gemeente woont. “Het is er landelijker en er is meer plaats om te parkeren.” Zoon Chladiuk zal ook een webshop lanceren.

Award

Het meest indrukwekkende bevindt zich echter niet in, maar boven de winkel. Daar stalt François zijn privécollectie uit, met goed bewaarde kledij en andere artefacten van de Lakota-stam. Die belandden via de Wereldtentoonstelling van 1935 in ons land. François stootte er toevallig op in 2004 bij een antiquair aan de Zavel.

Aan die stam wijdde François later ook een historisch boek. Daarvoor ontving hij in 2018 een Western Heritage Award, ook wel bekend als de ‘Oscars van het Wilde Westen’. Tot nu toe is Chladiuk de enige Europeaan die zo’n award toegekend kreeg. Onder meer Amerikaans acteur Sam Elliott en de kleindochter van John Wayne woonden de uitreiking bij.

François’ privécollectie verhuist niet mee naar Namen, maar verkopen doet hij evenmin. “Ik zou er miljoenen voor kunnen krijgen, maar ik vermijd liever dat de verzameling opgesplitst raakt. Dat zou te veel afbreuk doen aan de historische waarde.”

In de plaats gaat de collectie naar het Musée des Confluences in Lyon. Daar was ze al eens enkele maanden te zien in 2021. “Er was een geweldige opkomst toen. In totaal ontvingen we bijna 400.000 bezoekers.” Voor Chladiuk een teken dat die periode nog steeds tot de verbeelding spreekt.

“Iedereen heeft als kind wel eens een cowboy nagedaan. Je hebt er weinig voor nodig, behalve wat verbeelding. Alleen is dat bij mij nooit overgegaan. Zoveel jaren later ben ik nog steeds het jongetje dat cowboytje speelt”, glundert François.