De laatste examenloodjes: gratis bloktips van Karl Meesters, Lize Spit en Imane Boudadi

Nu de examenperiode haar laatste fase ingaat en de vermoeidheid begint te wegen geven drie 'Brusselaars' hun ultieme en kosteloze bloktips. Mediafiguur Karl Meesters, auteur Lize Spit en MNM-presentatrice Imane Boudadi blikken terug op een periode toen ze precies de wereld aankonden. "Als je tijdens een mondeling examen even vastloopt, geef dan gewoon een uitgebreid antwoord op een andere vraag, over iets waar je wél veel van weet."

Van een klein dorp trok Lize Spit naar Brussel. Na haar studies aan het RITCS bleef ze in Brussel (Anderlecht) plakken. Ze studeerde er scenarioschrijven, al droomde ze aanvankelijk vooral van boeken schrijven.

“Dat ik daarvoor een omweg nam langs Audiovisuele Kunsten, en ook een camera en een montageprogramma leerde gebruiken, heeft me als schrijver ook wel gevormd. Vandaag is de cirkel mooi rond: ik ben schrijfster én doceer literair schrijven aan dezelfde school waar het ooit allemaal begon. Het blijft wel een mirakel dat ik ooit ben toegelaten aan het RITCS. Op het moment van mijn toelating, wist ik niet eens wat een regisseur is en had ik nog nooit van de Oscars gehoord.”

“Ik was een gedreven student, misschien zelfs iets té gedreven. Studeren én op kot zitten beschouwde ik niet als vanzelfsprekend. Van thuis kreeg ik niet veel geld mee. Ik combineerde studeren met werken. Omdat ik dankbaar ben voor de kansen die ik kreeg, deed ik altijd mijn best. Misschien zelfs iets té hard. Ik zou mezelf daardoor niet direct als voorbeeldstudent omschrijven, maar mijn notities circuleerden wel vaak tussen de andere studenten.”

“Tijdens de blokperiode studeerde ik het liefst 's nachts. Dan leek alles dubbel zo vlot te gaan. Mijn kamer lag er tijdens de blok vaak chaotisch bij, maar mijn bureau moest altijd netjes en overzichtelijk zijn. Die gewoonte heb ik nog altijd. Op mijn bureau moeten alle spullen evenwijdig naast elkaar liggen.”

“Mijn studiemethode? Streven. Hard werken. Ik weet niet of ik die methode echt zou aanraden. Ik was zéér braaf, ik ben nooit echt uitgegaan, al hoort dat wel bij het studentenleven natuurlijk. Af en toe wat ontspanning.”

“Op culinair vlak waren mijn studentenjaren iets minder verfijnd. Mijn favoriete examenmaaltijd bestond uit stokbrood gedopt in appelmoes van het huismerk. Cornflakes, droog uit de zak, konden evengoed als avondeten dienen.”

“En dan was er nog dat ene mondelinge examen waarvoor ik de nacht voordien geen oog dichtdeed. Een allergische reactie op antibiotica bezorgde mij hevige netelroos en een onophoudelijke jeuk. Met rode bulten over mijn hele lichaam, alsof ik net door een veld brandnetels was gerold, verscheen ik op het examen. Spoiler: ik was wel geslaagd voor het examen.”

Spits gouden tip voor studenten vandaag: “Maak visuele schema's, werk met kleuren en probeer de leerstof ruimtelijk te onthouden. En als je tijdens een mondeling examen even vastloopt, geef gewoon een uitgebreid antwoord op een andere vraag, over iets waar je wél veel van weet. Mediacoaches raden dat trouwens ook aan voor televisie-interviews. “

Als tiener zag de Schaarbeekse Imane Boudadi zichzelf eerder voor een klaslokaal staan dan voor een radiomicrofoon zitten. Tot een leerkracht haar een ander advies gaf: de journalistiek zou beter bij haar passen. Een keuze die achteraf gezien behoorlijk raak bleek.

“Ik weet dat mijn job ook via een andere weg mogelijk was geweest, maar mijn opleiding Journalistiek gaf me wel een stevige rugzak mee. Interviews voorbereiden, research doen, de juiste vragen stellen. Vaardigheden waar ik nog elke dag op terugval. Nu ondervind ik trouwens dat journalistiekstudenten vaak opvallend sterke stagiairs zijn op de MNM-redactie.”

“Ik beschrijf mezelf als een ambitieuze student. Terwijl veel medestudenten volop genoten van het studentenleven, was ik vooral bezig met mijn toekomst. Mijn cv moest gevuld worden, kansen mochten niet verloren gaan. Terugkijkend zou ik mezelf aanraden om af en toe wat meer te genieten. Ondertussen weet ik ook dat de wereld niet vergaat als je een taak eens te laat indien. Dat betekent niet dat alles van een leien dakje liep. In mijn eerste jaar had ik zes herexamens. 'Voorbeeldstudent' zou ik mezelf niet noemen.”

“Tijdens de blok veranderde ik in een echte nachtraaf. Wanneer de wereld stil werd en de ramen open konden, kwam mijn concentratie pas echt op gang. Al werd er niet alleen maar gestudeerd. Ik heb ooit urenlang afleveringen van How I Met Your Mother gekeken.”

“Mijn kamer tijdens de examenperiode mocht de wereld absoluut niet zien. Er heeft ooit een pot appelmoes een half jaar achter mijn bureau gelegen omdat ik te lui was om die op te ruimen. Beschimmelde broccoli in de koelkast en kleren op de vloer maakten mijn kamer niet bepaald de populairste plek om vriendinnen te ontvangen.”

“Mijn meest bijzondere examenmoment? Dat speelde zich af tijdens een examen actualiteit, op de dag dat Donald Trump voor het eerst president van de Verenigde Staten kon worden. Terwijl wij ons examen aflegden, stond op het grote scherm een livestream van de verkiezingsnacht. Toen iedereen klaar was, bleef de hele groep samen (teleurgesteld) verder kijken.”

De ultieme bloktip: “Alles zelf samenvatten. Niet zomaar markeren of overschrijven, maar cursussen volledig naar je eigen hand zetten, met eigen titels en tussentitels. Zo blijft de leerstof het langst hangen. Als je te laat bent begonnen aan een vak en geen tijd meer hebt om een samenvatting te maken, raad ik aan om zelf professor te spelen en hardop uit te leggen wat je geleerd hebt.”

Mediafiguur en gewezen BRUZZ-columnist Karl Meesters leefde tijdens zijn studies Toegepaste Economische Wetenschappen aan de VUB graag op zijn eigen tempo. Of beter: op het tempo van de naderende deadline. Zijn huidige carrière in de media sluit niet rechtstreeks aan bij zijn economische opleiding, toch kijkt hij met waardering terug op die jaren. “Wat ik vandaag doe, heb ik mee kunnen realiseren dankzij het netwerk dat ik toen heb opgebouwd.”

“Ik was absoluut geen voorbeeldstudent. Ik was een feester. Studeren stelde ik vaak uit tot het laatste moment. Niet per se uit luiheid, maar omdat ik mezelf ken. Wanneer ik druk ervaar, ga ik in hyperfocus. Dan kan ik opeens de wereld aan. Het systeem werkte verrassend goed. Misschien zelfs té goed. Ik botste dus nooit echt met mijn neus tegen de muur, mijn punten waren altijd best oké, waardoor ik telkens opnieuw dezelfde fout maakte.”

“Mijn studiemethode was wachten tot het laatste moment en vervolgens alles neerschrijven wat ik moest kennen. Er lag overal papier. Nachtelijke studiesessies probeerde ik te vermijden, want ik geloof dat je tijdens je slaap veel leerstof verwerkt, al draaide dat soms anders uit wanneer de hyper­focus toesloeg.”

“Die eigenschap draag ik vandaag nog altijd mee. Ook tijdens mijn deelname aan Dancing With The Stars vertrouwde ik op hetzelfde mechanisme. Ik zei tegen mijn coach dat ik tijdens de liveshows beter zou presteren dan tijdens de repetities. Met publiek en druk erbij haal ik vaak meer uit mezelf.”

“De meest memorabele anekdote uit mijn studententijd speelt zich af tijdens een van mijn eerste universitaire examens. Ik stond stipt om vijf voor negen klaar voor mijn examen wiskunde, maar ik stond daar alleen. Geen enkele andere student te bespeuren. Wat bleek? Het examen begon om acht uur. Ik legde mijn prof uit dat ik me vergist had en vroeg of ik in de namiddag mocht deelnemen aan datzelfde examen. Als antwoord kreeg ik het examen in mijn handen geduwd met de woorden: 'Je hebt nog drie kwartier.' Die druk heeft alleen maar een positieve invloed op mij gehad. Ik schakelde weer over op mijn hyperfocus. Ik moest mijn antwoorden nog mondeling verdedigen. De professor zei dat hij niets van mijn krabbels kon lezen, maar dat de uitkomsten wel juist waren. Resultaat: 14 op 20.”

“Toch zou ik mijn aanpak niemand aanraden. Mijn belangrijkste les: begin op tijd. Dan is alles leuker. Maar vergeet ook niet te genieten van die periode. Op dat moment lijkt het eindeloos te duren, maar achteraf is het voorbij als een sneltrein. En als ultieme raad? Haal gewoon goede punten. Dan laat iedereen je met rust. Geen zagende ouders of proffen. Dat maakt het leven een stuk makkelijker.”