Dierenvriend vindt vijf zieke en stervende vossen die aan schurft lijden

Stéphanie van de kattenopvang Ever’y Cat in Evere, roept op tot een beter beleid rond gewonde en zieke wilde dieren in Brussel. Zij vond vorige week meerdere dode en stervende vossen die aan schurft lijden in kattenhuisjes, maar kon bijna nergens terecht. "Er was niemand beschikbaar om hun lijden te verzachten, dat was zwaar om te zien."

Stéphanie van de vzw Ever’y Cat uit Evere, een groep die zich bekommert om achtergelaten katten, deed donderdag een lugubere ontdekking. In verschillende kattenhuisjes die de vzw heeft geïnstalleerd voor gesteriliseerde straatkatten, zaten zieke vossen.

De vossen lijden aan schurft, een ziekte die momenteel hevig toeslaat bij de vossenpopulatie in Brussel en de rand. Voor vossen is de ziekte zeer gevaarlijk. “Sinds de lente van dit jaar woedt er een ware epidemie van schurft bij vossen hier, bijna alle vossen zijn besmet”, legt Stéphanie uit. Het probleem bestaat erin dat je ze moeilijk kan behandelen, omdat het om wilde dieren gaat."

"Ik werd donderdag gewaarschuwd door een buurtbewoonster dat zij een dode vos had aangetroffen in een van onze schuilhuisjes voor katten", getuigt zij. Nog in twee andere kattenhuisjes in de buurt zaten zieke vossen. In totaal vond de kattenredster uit Everer twee dode vossen en drie nog levende dieren. “Maar ook zij waren stervende."

Gesloten deuren

Stéphanie vond de dieren laat in de namiddag. Bij de meeste dierenartsen kon ze niet meer terecht. “Er bestaan dierenklinieken die 24 uur open zijn, voor spoedgevallen. Maar die weigeren om wilde dieren te behandelen”, vertelt ze. “We klopten dan aan bij de brandweer. Zij aanvaarden geen kadavers, maar zieke of gewonde wilde dieren wel. Die brengen ze naar het 'Wildlife Care Center' van de Liga voor de Bescherming van Wilde Dieren in Anderlecht."

"Ik ben de brandweer erg dankbaar. Zij hebben geholpen met de de dieren uit de huisjes te halen. De twee overleden dieren hebben we in een vuilniszak gestoken en daarna hebben we Leefmilieu Brussel op de hoogte gebracht." Maar voor de nog levende vossen bestond er geen goede oplossing. "Bij de liga konden ze terecht, maar daar zou een dierenarts zich pas in de ochtend zich om hen kunnen bekommeren."

"Ik kreeg het niet over mijn hart om ze een hele nacht te laten lijden. Uiteindelijk kon ik tegen 23 uur toch terecht bij een dierenarts met een goed hart. Die heeft me binnengelaten ver na zijn sluitingsuur en heeft hen laten inslapen", zo concludeert Stéphanie. "Het was gruwelijk om te zien hoe de vossen aan het lijden waren."

Beleid

Voor Stéphanie is dit het bewijs dat er dringend nood is aan beter en duidelijk beleid rond zieke wilde dieren in Brussel. Zij en haar vzw roepen alle Brusselse gemeenten op om samen te zitten en een gemeenschappelijk protocol op te stellen voor een betere aanpak van zieke wilde dieren. “De gemeente zou noodklinieken moeten verplichten om na de kantooruren wilde dieren te aanvaarden, dat kan eventueel met een roterend wachtsysteem. Of de brandweer zou hen moeten kunnen opvorderen", zo stelt ze voor.