Diversiteit in Brussel blijft toenemen

Dat Brussel een diverse stad is, wisten we al, maar die diversiteit blijft groeien. Nog 21,5 procent van de Brusselaars heeft volledig Belgische roots. Vijfentwintig jaar geleden was dat nog de helft. Bijna twee derde van de Brusselaars heeft de Belgische nationaliteit.

Dat blijkt uit cijfers van Statbel, het Belgische statistiekbureau.

Statbel maakt in zijn statistieken rond herkomst een onderscheid tussen drie categorieën: niet-Belgen, Belgen met een Belgische achtergrond en Belgen met een buitenlandse achtergrond. Die laatste categorie is zeer heterogeen en bestaat enerzijds uit mensen met een buitenlandse eerst geregistreerde nationaliteit en anderzijds uit mensen met een Belgische eerst geregistreerde nationaliteit, maar waarbij een of beide ouders een buitenlandse geregistreerde nationaliteit heeft.

Het aantal belgo-Belgen nam sterk af. In 2001 was het aandeel Belgen met een Belgische achtergrond in Brussel nog goed voor 50,5 procent. In 2016 was het 28,8 procent. Dat aantal neemt geleidelijk af: dit jaar gaat het nog om 21,5 procent. In absolute cijfers gaat het om een daling van 486.864 mensen (2001) naar 270.149 (2026).

Tegelijk steeg de totale Brusselse bevolking van 1,18 miljoen mensen (in 2016) naar 1,25 miljoen (in 2026). Iets meer dan de helft van dat totaal is geboren in België, terwijl 63 procent de Belgische nationaliteit heeft.

Een relatief sterke stijger is de groep mensen met roots in Sub-Sahara-Afrika, wiens aandeel sinds 2016 groeide van 6,9 naar 8 procent in het totaal. In absolute cijfers gaat het om een stijging van 81.900 mensen naar net geen 100.000. Iets meer dan een derde van die groep is geboren in België en zowat tweederde heeft de Belgische nationaliteit.

Het aandeel West-Azië (met landen zoals Turkije en Syrië) groeide in die periode van 3,1 naar 5 procent en ook het aantal mensen met Franse wortels nam toe: van 6,8 procent naar 7,5.

Het aandeel mensen uit een EU-land van de eerste generatie (EU14, zonder de buurlanden van België, en ook zonder de nieuwe lidstaten), blijft relatief gelijk. Het gaat om 10 procent. Terwijl het aantal mensen uit de nieuwe EU-landen (EU13) tot 2016 gestegen is, maar daarna ook stabiel is gebleven. Het gaat om zo'n 8 procent.

Nemen we de buurlanden van België, de EU-landen (zonder België), en de EU-kandidaat-landen samen, dan komen we in 2026 uit op 35 procent.

De groep mensen met roots in Noord-Afrika (met landen zoals Marokko) blijft relatief stabiel. In 2016 ging het om 20,5 procent tegenover 20,8 in 2026. In absolute cijfers gaat het om een stijging van 243.000 naar 261.000. Meer dan de helft van hen is geboren in België.