Fotograaf en dj Agneskena viert op Vrouwendag haar grootmoeder: 'Zij heeft basis gelegd'

Voor fotografe en dj Agneskena staat haar werk nauw in verbinding met de manier waarop ze naar vrouwen en identiteit kijkt. Agneskena portretteert vaak vrouwen en geeft met haar muziek vrouwen letterlijk een podium.

Dat is allemaal niet toevallig. Zowel achter de camera als achter de draaitafel zoekt ze naar representatie, verbinding en ruimte voor verhalen die minder zichtbaar zijn. Die visie sluit ook aan bij hoe ze naar Internationale Vrouwendag kijkt. Voor haar is het geen louter symbolische feestdag, maar een moment dat haar doet nadenken over vrouwen in verschillende contexten: van België tot Congo, het land waar haar familie vandaan komt.

Wanneer het gesprek op Internationale Vrouwendag komt, blijkt al snel dat Agneskena deze dag met gemengde gevoelens bekijkt. “Ik moet dan altijd denken aan mijn moederland Congo. Dan vraag ik me af: voor welke vrouwen is deze dag eigenlijk belangrijk? Of wie kan Vrouwendag echt vieren?”

Volgens haar verschilt de realiteit voor vrouwen wereldwijd nog te sterk. “In Congo kunnen vrouwen die dag niet op dezelfde manier vieren als hier. Daarom voelt het soms dubbel.”

Toch betekent de dag wel iets voor haar, maar vooral op een persoonlijke manier. “Op Vrouwendag zit ik meestal samen met mijn mama, mijn oma en mijn zussen. Eigenlijk draait die dag voor mij vooral rond mijn oma. Mijn oma symboliseert voor mij de generaties die de basis hebben gelegd voor mijn leven vandaag.”

Vrouwen centraal

Dat vrouwen een centrale rol spelen in haar werk is geen bewuste strategie, zegt ze, maar eerder iets dat vanzelf gebeurt. “In mijn fotografie fotografeer ik ook vaak vrouwen. Niet omdat ik mannen niet wil fotograferen, maar vrouwen voelen zich vaak sneller comfortabel bij mij.”

Die band en herkenning probeert ze ook in de muziekwereld te creëren. Dat was een belangrijke reden om Nana Sounds op te richten, een evenement waar uitsluitend vrouwelijke dj’s op de line-up staan. “Ik zag dat er een onevenwicht was tussen hoeveel mannen en vrouwen er aanwezig zijn in de muziekscene.”

Toch wilde ze het initiatief niet als een protest bestempelen. “Ik wil geen groot statement maken. Ik dacht gewoon: ik ga enkel vrouwelijke dj’s boeken en was benieuwd: wat voor energie krijg je in een ruimte als er alleen vrouwen achter de draaitafels staan? Ik had dit niet moeten doen als die plek er al was.”

Toch benadrukt ze dat iederéén meer dan welkom is.

Fotografie en muziek

Hoewel ze vandaag zowel als fotografe als dj actief is, voelt het voor Agneskena niet alsof ze twee carrières combineert. Voor haar zijn beide disciplines vooral manieren om zichzelf uit te drukken. “Het ene is beeld en het andere is muziek, maar voor mij hangt dat samen. Muziek is een opname en fotografie is een momentopname.”

Daarnaast ziet ze muziek ook als een vorm van communicatie. “Muziek is eigenlijk een taal voor mij. Het is een manier om met mensen te connecteren.”

Wanneer ze advies geeft aan jonge vrouwen, benadrukt Agneskena dat zelfvertrouwen tijd kost en niet vanzelf ontstaat. “Het gaat niet alleen om zelfvertrouwen. Het gaat vooral om zelfbewustzijn en zelfacceptatie.” Volgens haar begint dat bij eerlijk zijn tegenover jezelf. “Neem tijd om naar jezelf te luisteren en omring jezelf met de juiste mensen.”

De vrouw naar wie ze het meest opkijkt

Aan het einde van het gesprek komen we opnieuw bij haar familie terecht. Wanneer we haar voorleggen welke vrouw haar het meest heeft geïnspireerd, hoeft ze niet lang na te denken. “Uiteindelijk kijk ik het meest op naar mijn mama.” Haar moeder verhuisde in de jaren negentig naar België zonder netwerk en zonder de taal te spreken. “Ze kende niemand en heeft toch haar leven hier opgebouwd. Dat wij nu zijn waar we zijn, is dankzij haar.”