Katarina Viktorsson erkend als 36ste slachtoffer van aanslagen

10 jaar na de aanslagen is Katarina Viktorsson officieel erkend als 36ste dodelijke slachtoffer. Haar naam prijkt voortaan op het gedenkteken in de luchthaven van Zaventem. Volgens Life for Brussels is haar overlijden een “tragisch symbool” voor de ondermaatse medische en juridische begeleiding die slachtoffers kregen, aldus de slachtofferorganisatie.

In de marge van de herdenkingsceremonies bleek zondagvoormiddag dat er nog een 36ste slachtoffer officieel erkend is: Katarina Viktorsson. De naar België uitgeweken Zweedse verloor 22 maart 2016 haar moeder Berit bij de tweede ontploffing op de luchthaven.

In 2023 nog getuigde Viktorsson op het proces over de aanslagen op de Justitiasite in Haren. Daar vertelde ze dat ze “zeven jaar niet geleefd, maar overleefd” had na de dood van haar moeder.

Hun band was immers heel nauw. Berit bezocht haar dochter tot vijf keer per jaar in Brussel, soms voor periodes van drie weken lang. Ze bracht dan veel tijd door met haar kleinkinderen.

Geen hulplijn

Katarina Viktorsson gaf toen ook dat ze zich aan haar lot overgelaten voelde. Ze nam onder meer contact op met slachtofferhulp maar werd pas maanden later teruggebeld. Het stoorde haar ook dat er wel een hulplijn voor radicalisme bestond, maar niet voor slachtoffers.

Verder hekelde ze dat ze recht had op een volledige terugbetaling van consultaties bij de psycholoog. Daar kon ze echter maar weinig gebruik van maken, aangezien het maanden duurde vooraleer de administratie in orde was en ze het geld niet eigenhandig kon voorschieten.

Ze beschreef ook welke impact het verlies van haar moeder had op haar kinderen. Haar oudste zoontje, toen elf jaar, had migraine en maagproblemen gekregen door de stress. Toch putte ze ook kracht bij hen. “Zonder mijn kinderen had ik waarschijnlijk niet meer geleefd”, zei ze. “Maar ik ga ook verder voor mezelf. Ik ben het waard. Mijn moeder zou niet anders gewild hebben.”

Begin dit jaar beroofde Viktorsson zichzelf echter van het leven. Haar naam prijkt voortaan onder die van haar moeder Berit op het gedenkteken in Brussels Airport.

‘Tragisch symbool’

Verwijzend naar het verhaal van de Zweedse moeder, haalt de slachtofferorganisatie Life for Brussels uit naar de praktijken van bepaalde medisch-juridische deskundige die ingeschakeld worden door verzekeringsmaatschappijen.

Volgens de vereniging maken sommigen zich immers schuldig aan “intimiderend en vernederend gedrag” ten aanzien van de slachtoffers. Het overlijden van Viktorsson vormt in dat opzicht een “tragisch symbool van dergelijke misstanden”, aldus Life for Brussels. “Het systeem heelt niet, maar maakt overlevenden kapot.”

Ook Medex ontsnapt niet aan de kritiek. Die overheidsdienst speelt een belangrijke rol bij de evaluatie van blijvende medische letsels van slachtoffers. Life for Brussels stelt dat de ernst van verwondingen “stelselmatig onderschat wordt” door Medex, en dat lichamelijke letsels niet opnieuw beoordeeld worden tijdens de vijfjaarlijkse herzieningen.

Denk je zelf aan zelfmoord en heb je nood aan een gesprek, dan kan je terecht bij de Zelfmoordlijn op het nummer 1813 of via www.zelfmoord1813.be.