Oud-voorzitter Marc Michils: '10 jaar BRUZZ, 10 jaar liefde en lef'

“Brussel is zo mooi maar ook zo moeilijk dat er grote nood is aan toegankelijke en onafhankelijke duiding om de stad te begrijpen.” Marc Michils, gewezen voorzitter van BRUZZ, ziet daarin een belangrijke rol weggelegd voor het Brusselse stadsmedium.

Kun je een stad graag zien? Mourir d'aimer, geldt dat ook voor een stad? Is kritisch zijn net geen teken van liefde? Niet enkel de rijke geschiedenis eren, de vele pareltjes van schoonheid en karaktervolle wijken van Brussel beschrijven, maar ook keihard zijn voor wat beter kan. Kun je een stad zo graag zien dat het pijn doet als die mismeesterd wordt?

In 2014 werd ik als voorzitter aangetrokken om samen met een groep Brusselse mediaprofessionals de fusie van Agenda Magazine, Brussel Deze Week, brusselnieuws.be, FM Brussel en tvbrussel te realiseren en er één mediagroep van te maken: de vzw Vlaams-Brusselse Media. Naderhand hebben we besloten alles onder één merk te brengen: BRUZZ werd op 20 april 2016 een feit. Het gebeurde niet zonder slag of stoot, maar het resultaat was en is bijzonder sterk: één platform met diverse eigen kanalen, maar ook actief op externe platformen, één innovatieve informatiebron met een ijzersterke journalistieke ploeg waar veel jong talent zijn eerste stappen zet, één verbindend en constructief kritisch project over de complexe en zeer diverse metropool die Brussel is. Allemaal vanuit het historische Flageygebouw in Elsene.

BRUZZ koos terecht voor 'Brussels is capital' als slogan. Het is de 'I have a dream' waar BRUZZ voor vecht. Door Brusselaars grondig te informeren, te verbinden en te inspireren, door Vlamingen Brussel beter te leren kennen. Na tien jaar ben ik nog altijd trots op de unieke maatschappelijke toegevoegde waarde die het hele BRUZZ-team elke dag levert. Brussel is zo rijk aan monumenten en meningen dat het al die schijnwerpers verdient. Brussel is zo mooi, maar ook zo moeilijk dat er grote nood is aan toegankelijke en onafhankelijke duiding om de stad te begrijpen. Nood aan liefde en lef voor Brussel.

Nood aan Bruzzelse liefde voor wat Brusselaars trots maakt: de vrijheid, de diversiteit, het onverwachte, het boeiende en het wereldse van deze stad. Meer dan 150 talen, vol culturen en keukens van goedkoop tot top, de EU en NAVO, de Bozar, het Magritte- en het Muziekinstrumentenmuseum, de theaters, de streetart, Place Sainte-Catherine en de Koninginnegalerij. Brussel, veel groener dan zijn imago: Ter Kamerenbos, Jubelpark, het Zoniënwoud vlakbij en de vele kleine parken. Brussel, met zijn prachtige architectuur en wijken met karakter: art nouveau (Horta), Marollen, Sint-Gillis, Elsene, Dansaert. De heropleving van de kanaalzone en Thurn & Taxis.

Toch trots op Brussel

Maar ook nood aan Bruzzels lef om aan te klagen wat fout zit of onaanvaardbaar is. Welke Brusselaar vindt zijn weg nog in het doolhof van politieke structuren? Brussel, zijn meerdere bestuurslagen boven op elkaar: federale staat, Brussels Gewest, gemeenschappen, commissies, de negentien gemeenten. Brussel, zijn versnipperde bevoegdheden en inefficiënte structuren, niet transparant voor zijn burgers en te complex voor een goed beleid. Brussel is te vuil, in vele straten is het afval een hardnekkig probleem, rond sommige stations en uitgaanszones is het ronduit onveilig, fietsen door de stad blijft nog steeds een stressvol avontuur, de armoede en ongelijkheid zijn te groot. Het doet pijn om te zien hoe de ziel van Brussel wordt doodgeknepen.

BRUZZ heeft nog veel werk, ook buiten Brussel. Vlamingen die Brussel kennen (er wonen, werken, studeren, uitgaan) zien de charme en de problemen. Vlamingen die Brussel niet kennen, laten zich misleiden door het negatieve, mediagedreven beeld. Brussel wordt niet altijd fair behandeld door nationale politici die eens per ongeluk in Brussel passeren. “Als ik door Molenbeek rijd, voel ik me ook niet in België”, is zo'n bekende uitschuiver. Kritisch zijn is goed, maar om te oordelen mag het iets meer zijn dan eens door een straat rijden. Datzelfde Molenbeek werd vorig jaar ei zo na Culturele Hoofdstad van Europa. Het zou voor Molenbeek en heel Brussel een terechte opsteker zijn geweest.

Het is moeilijk om uit tien jaar redactioneel werk enkele hoogtepunten van liefde en lef te kiezen. Het BRUZZ-magazine van 3 december 2025, waar naar aanleiding van het nieuwe formatierecord van 541 dagen Brusselaars hun verhaal 'Toch trots op Brussel' brachten. De interviews met bekende Brusselaars als Zwangere Guy, Jan Hautekiet, Eric de Kuyper, Arno en David Van Reybrouck. De vele interviews waar Brusselse politici hun dromen, ambities en realisaties konden toelichten. 'Brussel Helpt' dat goede doelen steunt: allemaal spaghetti eten tegen de eenzaamheid en het sociaal isolement (vzw Accolage) of om kwetsbare Brusselaars begeleiding aan te bieden (vzw Groot Eiland). De avondwerking van de radio, waar jong Brussels talent de kans krijgt om te groeien. De cultuurspecials en de BRUZZ-­Guide, die uitgroeide als referentie voor wat je moet ontdekken in Brussel. Het koningspaar Filip en Mathilde dat 21 juli vierde van op de BRUZZ-bus. Om het met Angèle te zeggen: “J'ai vécu mes plus belles histoires en français et en flamand. Laat mij het zeggen in het Vlaams, dank u Brussel.” (Angèle, 'Bruxelles je 't aime').

Het gaf me veul plezier om gedurende bijna twaalf jaar BRUZZ te mogen leiden als voorzitter van de raad van bestuur. Het kostte me bergen energie en het leverde de nodige crisissen en tegenslagen op, maar we hebben altijd oplossingen gevonden. Jazeker, het vroeg ook van mij veel liefde en lef, maar het was de moeite van de vrijwillige inzet waard. Dank beste lezers, luisteraars, kijkers en collega's van BRUZZ, voor uw aandacht en medewerking. Ik wens jullie allemaal nog vele jaren genieten van BRUZZ en Brussel. À la prochaine et bonne merde.