Uitbaters van kaaswinkel Catherine geven winkel door: ‘Ik ben hier opgegroeid'

Het zijn de laatste dagen achter de toonbank voor José Servais (75) en Catherine de Sloovere (74). Decennialang deelden ze hun passie voor kaas in Fromagerie Catherine, een zaak voor echte liefhebbers waar ook burgemeester Philippe Close (PS) klant is, maar vanaf januari gaan ze met pensioen.

Al sinds de jaren 60 is Chez Catherine een vaste waarde in de Zuidstraat in hartje Brussel, vlak achter het Beursgebouw. In het sympathieke winkeltje liggen de schappen vol harde en zachte kazen, uit heel Europa. Je vindt er Tommes, Têtes de Moine, schapen- en geitenkazen, maar ook boter en gedroogde worsten.

“Catherine is de baas”, zo zegt echtgenoot José. “Deze zaak is al drie generaties in handen van haar familie.” Catherine groeide op tussen de bollen kaas, en kreeg de passie ervoor met de paplepel mee. “Dit is het huis waar ik ben opgegroeid”, legt ze uit. “De naam Catherine was er eerst, ik ben vernoemd naar de winkel.”

Catherines grootmoeder, Maria, had eerst een kaashandel in het Oost-Vlaamse Deinze, “ze verkocht voornamelijk Gouda”, vertelt Catherine. In 1947, na de moeilijke jaren van de Tweede Wereldoorlog, kwam ze naar Brussel.

Sinds de oorlog

“Ze begon toen een kaaswinkeltje in de Violetstraat, hier vlakbij”, vertelt Catherine.“Daar moest ze na een aantal jaar weg, want het gebouw van de Federale Verzekeringen kwam er in de plaats.” Zo belandde het gezin de Sloovere in de Zuidstraat, in een oude drukkerij. Later werd de zaak overgenomen door Catherines moeder Marie-José, haar tante en nonkel, en uiteindelijk door Catherine en haar man.

Die rolde pas later in het vak. Hij maakte eerst carrière bij de Rijkswacht. Na zijn pensioen op zijn 65e, begon hij zijn vrouw bij te staan in de winkel. "Maar hij kende de kneepjes van het vak al, hij ging daarvoor mee de kazen voor in de winkel kiezen", verzekert zijn wederhelft.

In al die jaren kwamen er heel wat schoon volk over de vloer voor een stukje zuivel. “Er zitten veel buurtbewoners tussen onze vaste klanten, maar ook mensen die speciaal van ver komen, zelfs vanuit Mechelen”, zegt Catherine trots. “Omdat we hier vlak bij de Ancienne Belgique (AB) zitten, hebben hier ook verschillende artiesten in de winkel gestaan.”

Onder meer Charles Aznavour, Nana Mouskouri en Gilbert Bécaud zijn er gepasseerd. “Toen waren zelfs de supersterren veel simpeler in de omgang. Ze kwamen gewoon binnen, zonder security, en bestelden een broodje", weet José. En ook de Brusselse burgemeester Philippe Close is fan. “Zijn medewerkers komen hier geregeld broodjes halen, en daar zit ook eentje voor hem bij natuurlijk”, vertelt Catherine, "zelf is hij hier ook eens geweest". Dat hij het winkeltje genegen is, toonde hij door de twee winkeliers uit te zwaaien met een post op Facebook.

Raclette

José en Catherine gaan er nog een laatste keer tegenaan in de drukke eindejaarsperiode, waarin ze de ene raclette na de andere verkopen. “Wij blijven werken tot 31 december. Daarna is het gedaan, maar het zal vreemd zijn”, zegt Catherine. “Het doet pijn om ermee te stoppen. Ik zal het contact met de klanten, de babbels, erg missen. Al is het ook tijd om ermee te stoppen, en rust te nemen.”

Bovendien verdwijnt Fromagerie Catherine niet. De winkel wordt overgenomen door Maison Pétré uit Ukkel. Een speciaalzaak voor wild en gevogelte die intussen is uitgegroeid tot een echte kruidenierswinkel. “Met onze winkel erbij wagen ze zich ook aan kaas”, vertelt Catherine.

“Wij hebben onze tijd genomen om een opvolger te vinden. Pétré is ook een familiezaak, nu gerund door de twee kleinzonen van de oprichter. Dat vinden wij belangrijk, de nieuwe eigenaars moeten bij de winkel passen. De zaak mag niet te veel veranderen.”

"De winkel blijft ook onder de nieuwe uitbaters hetzelfde", verzekert Catherine een ongeruste klant. "Misschien komt er een nieuwe frigo, dat is alles. Maar we moeten de jongeren een kans geven, het wordt een nieuwe bladzijde in het verhaal van deze winkel."