Uitzetting dreigt voor Congolese vrouwen met kinderen in kraakpand aan Montgomery

Een groep van voornamelijk vrouwen en kinderen zonder verblijfspapieren heeft een leegstaand kantoorpand gekraakt aan de Tervurenlaan in Sint-Pieters-Woluwe. De krakers hopen te mogen blijven door een overeenkomst met de eigenaar, maar die dreigt nu met uitzetting.

Zo'n twee weken geleden is een 45-tal sans-papiers het kantoorpand ingetrokken. Het gaat voornamelijk om vrouwen uit de Democratische Republiek Congo en een vijftiental kinderen tussen één en elf jaar oud. Dat zegt Julie Rens van de vzw ‘On est là’, die de krakers steunt. “Zij zijn intussen ingeschreven in een school in de wijk. Er zijn ook vier mannen bij de groep: de vaders van de kinderen."

"Het gebouw verkeert in een goede staat, en het staat al lange tijd leeg. De eigenaar wacht nog op de nodige vergunning om het pand te verbouwen", weet Rens. Het pand is in handen van een projectontwikkelaar uit Gent. Die wil het kantoorgebouw ombouwen tot een complex met woningen.

De vzw hoopt dat de eigenaar van het pand een overeenkomst van tijdelijk gebruik wil ondertekenen en zo oogluikend de kraak toestaat. "Het biedt de bewoners enige stabiliteit, en ontslaat de eigenaar van bepaalde aansprakelijkheden. Het heeft voordelen voor beide partijen."

Buren

Volgens Rens was de eigenaar aanvankelijk bereid om zo'n overeenkomst te overwegen. "Maar verschillende buren hebben geklaagd. Ze zien het niet zitten dat deze groep hier hun intrek neemt. Eén van hen heeft zich zelfs voorgedaan als de eigenaar in de eerste dagen, om hier binnen te kunnen komen." Intussen zou de eigenaar hebben laten weten dat hij het pand zal laten ontruimen als de krakers niet vertrekken.

"Maar", zo zegt de activiste, "deze mensen hebben geen enkel alternatief. Het is schandalig dat deze kinderen weer op straat zouden kunnen belanden. Ze hebben nood aan een dak boven hun hoofd."

Het collectief hoopt dat de eigenaar alsnog instemt met een overeenkomst. Om te bemiddelen kijkt de groep ook naar de gemeente. "Wij roepen de gemeente Sint-Pieters-Woluwe op om haar taak te vervullen en ofwel een oplossing voor deze mensen te vinden, of om de eigenaar mee te overtuigen dat ze hier kunnen blijven.”

Lees verder onder de afbeelding.

Voorbeeld

Burgemeester Benoît Cerexhe (Les Engagés) is op de hoogte van de kraak, zo zegt hij aan BRUZZ. "Het gaat om een gebouw dat ooit eigendom was van de Tiense Suikerraffinaderij. Het staat al zo’n twee tot drie jaar leeg", zo weet de burgemeester. “In de Tervurenlaan zit nog een ander kraakpand, in een gebouw dat eigendom is van de FOD Pensioenen. Daar hebben de krakers een overeenkomst ondertekend met de eigenaar, en dat pand is veilig bevonden door de brandweer. Het pand is nu al zo’n anderhalf jaar bezet. Ik heb begrepen dat de nieuwe groep ook zo’n overeenkomst wil.”

Maar Cerexhe vermoedt dat de projectontwikkelaar binnen enkele maanden alle vergunningen op zak zal hebben om aan de geplande verbouwing te beginnen. "Zij hebben dan het recht om tot uitzetting over te gaan."

De burgemeester weet ook dat een aantal buurtbewoners de krakers niet graag ziet komen. “Er is een petitie tegen het kraakpand, inderdaad, maar er zijn ook buren die mij oproepen om een humaan perspectief te bieden en de groep te laten blijven. Beide kanten trekken aan mijn mouw."

Uitzichtloos

Voor Cerexhe is dit vooral een aangelegenheid tussen de krakers en de eigenaar. “Mijn rol als burgemeester is vooral om de veiligheid garanderen. Daarom zal er komende week een bezoek volgen van de brandweer om het gebouw te inspecteren. Verder dan dat reiken mijn bevoegdheden niet. Of er een overeenkomst van tijdelijke bezetting komt, dat is een zaak tussen de krakers en de eigenaar, daar kom ik niet in tussen."

Hij ziet de kraak verder als deel van een groter probleem van dakloosheid in Brussel en een starre overheid. “Ik roep de federale overheid op om haar verantwoordelijkheid te nemen. Bij de groep zitten mensen die al achttien jaar in België verblijven, zonder wettig verblijfsrecht. De federale overheid biedt hen geen uitzicht op regularisering of opvang. Het is te begrijpen dat ze dit doen om een dak boven hun hoofd te voorzien.”