De ‘kolos van Etterbeek’ is opnieuw kampioen bodybuilding

Hij werkt in de spelotheek van Etterbeek, speelde ooit voetbal in tweede klasse en werd vorige week Europees kampioen bodybuilding. Wie is Nicolas Buba? “Ik ben alvast geen macho.”

“De eigenaar van de fitness waar ik ging sporten sprak me ooit, toen ik nog niet aan bodybuilding deed, aan. ‘Je hebt aanleg voor bodybuilding’, zei hij me. Ik begreep er niets van, zo’n smalle kerel als ik, bodybuilden? Hij gaf me een trainings- en voedingsschema, ik probeerde het uit, het beviel me, et voilà …”

Het was eerder per abuis dat Nicolas Buba (42) begon met bodybuilding in 2012. Een match made in heaven, zo blijkt veertien jaar later nog maar eens. Vorige week werd ‘de kolos van Etterbeek’ – zijn bijnaam – in Santa Susanna, een piepklein kuststadje ten noorden van Barcelona, Europees kampioen. Die trofee komt terecht in een al aardig gevulde prijzenkast: Buba, die in Etterbeek woont, mocht zich al verschillende keren Belgisch, Europees en wereldkampioen noemen.
Voor hij aan bodybuilding deed, voetbalde

Buba op hoog niveau. Hij speelde onder meer bij Daring Brussels (nu RWDM), White Star Woluwe en zelfs even in tweede klasse, bij FC Dender, als semiprof.

Toen hij zijn voetbalschoenen aan de haak hing, zocht hij een manier om zijn conditie op peil te houden. Zijn vrouw raadde hem de naburige fitness aan; gedwee schafte hij zich een abonnement aan. “In het begin wist ik niet echt goed wat ik moest doen. Ik wilde vooral mijn conditie onderhouden, ik deed heel veel cardio, geen of amper krachttraining. Tot de eigenaar van de fitness me dus aansprak.”

“Toen ik eenmaal begonnen was met deze sport dacht ik nooit dat ik titels zou winnen”, vertelt Buba. “Ik wilde gewoon een nieuwe sport ontdekken. Elke gewonnen wedstrijd was een complete verrassing.”

Buba werkt in de spelotheek van Etterbeek. Hij komt net terug van een trainingssessie, wanneer BRUZZ hem wil interviewen. Even helpt hij nog een collega zoeken naar een schijnbaar verloren classeur. Wie gelooft dat alle bodybuilders macho’s zijn, heeft met Buba een stevige uitzondering beet, zo valt meteen op.

Andrew Tate

“Ik merk dat bodybuilding een discipline is die mensen op het eerste gezicht afkeuren”, zegt hij. “Natuurlijk kan ik niet voor iedereen spreken, maar veel vooroordelen kloppen niet. We zijn geen bende macho’s. Helaas bezoedelen sommige influencers, zoals Andrew Tate, het imago van krachttraining.”

Voor wedstrijden probeert Buba vooral tijd vrij te maken voor zijn familie. Geen grote rituelen, wel simpele momenten met de mensen rond hem. “Ik probeer samen te zijn met mijn ouders, mijn partner en twee kinderen, mijn broers en zussen, mijn neefjes en nichtjes”, zegt hij. “Dat geeft me rust.” Hoe meer een wedstrijd nadert, hoe meer hij nood heeft aan die vertrouwde omgeving. “Dat geeft me goeie vibes”,
zegt hij.

Op het podium zelf voelt hij opvallend weinig stress. “Stress bestaat eigenlijk niet voor mij”, zegt Buba. “Ik zoek niets speciaals in deze sport.” Voor hem draait een wedstrijd minder om winnen dan om het gevoel dat hij goed voorbereid is. “Ik denk dan: ik heb mijn dieet gevolgd, ik heb mijn trainingen gedaan, ik heb mezelf niets te verwijten.” Zodra hij het podium opstapt, neemt de adrenaline het over. “Ik hou van dat moment”, zegt hij. “Je staat daar met atleten die hetzelfde parcours hebben afgelegd als jij. Je toont het werk dat je gedaan hebt.”

Dat werk is trouwens puur natuur. Buba is een zogenoemde ‘natuurlijke’ bodybuilder – zaken zoals anabolen zijn volledig uit den boze. “Ik wil ethisch sporten. Het was van bij het begin een bewuste keuze om het natuurlijk te houden. Voor een hobby, want zo zie ik het nog altijd, wil ik mijn gezondheid niet op het spel zetten.”

Tot voor kort was Buba aangesloten bij een federatie die alleen natuurlijke bodybuilders in haar rangen toelaat. “Daar heb ik elke denkbare wedstrijd gewonnen. Sinds vorig jaar ben ik veranderd: nu zit ik bij een grotere federatie, misschien wel de grootste ter wereld, waar ook niet-natuurlijke bodybuilders lid van zijn.”

“Voor mij was het een test. Ik wilde weten wat ik waard ben als ‘naturel’ tussen ‘onnatuurlijken’. Nu ga ik de strijd aan met atleten die de discipline op een andere manier dan ik beleven, dat verhoogt de spanning.”

Veel offers

Die gok pakte goed uit: in zijn eerste jaar bij de federatie werd hij meteen Europees kampioen. “Ik had niets te verliezen en wilde ervoor gaan. Mocht ik een slecht resultaat neergezet hebben, dan had ik nog altijd de voldoening gehad dat ik het geprobeerd heb. Ik zou sowieso trots geweest zijn op mezelf en de koers die ik volg.”

Op zich is die koers simpel: zijn trainings- en voedingsschema nauwgezet volgen. Dat betekent niet dat het voor iedereen is weggelegd. “We brengen veel offers, ja. Zeker in aanloop naar een wedstrijd moet je écht heel strikt op je eten letten. Wat je eet, maar ook hoeveel. Ik heb het geluk dat ik altijd heel gezond eet, ik moet me niet enorm aanpassen in de aanloop naar een wedstrijd.”

Cheatdays zijn niet aan Buba besteed. “Misschien enkel na afloop van een wedstrijd, tijdens een familiemoment met de kinderen. Dan zien ze me eens iets anders eten dan broccoli, rijst en kip”, grapt hij.

Wat brengt de toekomst? Welke doelen ziet Buba nog voor ogen? Een gooi naar de wereldtitel, misschien?

“Ik heb niet echt doelen. Nooit gehad trouwens. Bodybuilding blijft voor mij in de eerste plaats een hobby. Misschien kun je wel stellen dat ik nog geen enkel doel bereikt heb, want ik had er nooit een.”