Matias Fernandez-Pardo, de Brusselse snelheidsduivel met Belgisch en Spaans bloed

Impulsief en wat ongeduldig, maar ook een werkmier die niemand tegen de borst stoot. Krijgt de flitsende Brusselaar Matias Fernandez-Pardo met de Rode Duivels vrijdagavond een kans tegen ‘zijn’ Spanje?

“Ik wil voor Spanje spelen. Zonder twijfel. Daar ligt mijn hart.”

De ontbolsterende Matias Fernandez-Pardo wond er eind 2024 geen doekjes om in een gesprek met de Spaanse sporttabloid Marca. De Lille-speler aasde op een plekje in de Spaanse aanvalslinie, aan de zijde van sterspeler Lamine Yamal.

Toch staat de Brusselaar dit WK op het wedstrijdblad van de Rode Duivels. Door de aders van moeder Anna-Lisa stroomt Siciliaans bloed en vader Manuel heeft een Spaans paspoort op zak, maar hun oogappel debuteerde vorige maand voor het Belgisch elftal tijdens de oefeninterlands in aanloop naar het WK.

Zijn selectie hing in de lucht nadat begin mei was bekendgeraakt dat Fernandez-Pardo zijn lot als international had bezegeld: hij wou uiteindelijk niet voor de Spaanse, maar voor de Belgische kleuren uitkomen.

Het nummer 7 van de Franse topclub Lille werd nochtans een aantal keren opgeroepen voor de Spaanse beloften, zelfs nadat hij bij de Belgische jeugdteams had gespeeld.

“Een miscommunicatie”, zei Fernandez-Pardo tijdens zijn eerste persmoment in de outfit van de Rode Duivels, eind mei, over zijn vermeende voorkeur voor de Spanjaarden.

“Ik heb nooit echt gezegd dat ik voor Spanje wil spelen. Er zijn wel gesprekken geweest (met Spanje, JB), maar daar is een draai aan gegeven.”

'Eerder introvert’

De voetbalwortels van Fernandez-Pardo liggen in Brussel, waar hij in 2005 geboren is. Zijn moeder werkt in een broodjesbar in de schaduw van het Lotto Park. Wat verderop in Anderlecht beleeft haar zoon een blitzpassage op Neerpede, waarna hij paars-wit inruilt voor KV Mechelen.

Niet veel later belandt de negenjarige Fernandez-Pardo bij de veelgeprezen jeugdwerking van Lille. Zijn vader, een gewezen amateurvoetballer in Spanje en later ook in België bij Evere en Lebbeke, rijdt zoonlief overal naartoe.

In 2020 maakt de aanvaller de overstap naar de beloften van AA Gent. Hij komt er onder de vleugels van de Brusselse voetbalveteraan Emilio Ferrera – zelf van Spaans-Belgische komaf.

“Omdat hij de jongste speler was in het team was ik extra streng voor hem, maar daar kon Matias mee om”, zegt Ferrera in een gesprek met BRUZZ. “Het is een instinctspeler, hij is wat impulsief van aard, hij doet zijn goesting. Maar het is ook een rustige jongen.”

Op dat moment was Fernandez-Pardo al op de radar verschenen van de jeugdteams van de Duivels. Een tweetal jaar eerder liet toenmalig U15-bondscoach Arno Van den Abbeel zijn oog vallen op de Spaanse Belg.

“Ik had niet verwacht dat hij het zo ver zou schoppen. Hij had explosiviteit, maar het ontbrak nog wat aan spelinzicht”, zegt Van den Abbeel.

“Talent is weliswaar moeilijk in te schatten op die leeftijd. Het is een wat stille jongen die onzeker oogde, maar volgens mij is hij van nature eerder introvert. Maar goed, het moet ook allemaal heel spannend en nieuw zijn voor veertienjarige jongens, geselecteerd worden voor de Rode Duivels. In elk geval werkte hij heel goed mee en hield hij beide voetjes op de grond. Toch was hij erg gedreven.”

'Een wapen’

Nadat Fernandez-Pardo onder impuls van Hein Vanhaezebrouck doorstroomt naar de eerste ploeg van de Buffalo's trekt Lille aan de mouw van de Spaanse Belg. In 2024 meert de aanvaller opnieuw aan in het ruige noorden van Frankrijk.

Afgelopen seizoen groeide hij uit tot vaste waarde bij Lille, dat als derde finishte in de Ligue 1. Toch verzamelde Fernandez-Pardo op het WK nog maar 41 minuten. In de knock-outwedstrijden tegen Senegal en de VS bleef hij op de bank zitten.

“Uiteraard zal hij teleurgesteld zijn”, denkt Ferrera. “Maar je mag niet te snel gaan. Hij is nog maar 21. Charles De Ketelaere heeft meer ervaring en is nu ook beginnen te scoren. Romelu Lukaku blinkt uit als supersub. Er is veel concurrentie.”

Toch zou Fernandez-Pardo tegen Spanje zomaar kunnen opduiken in het wedstrijdplan van bondscoach Rudi Garcia. “Spanje zal de wedstrijd wellicht domineren. Dan liggen er mogelijkheden in de omschakeling, waarvoor snelheid nodig is. Op de tegenaanval is hij dus een wapen. Dat zal de coach wel weten. Hij lijkt mij nuttiger tegen Spanje dan tegen de VS of Iran”, zegt Van den Abbeel.

Zijn snelheid is dan ook onmiskenbaar zijn grootste troef. “Ik heb hem in de spits gezet, terwijl hij eerder vooral op de flanken speelde. In de spits is hij ontploft. Matias is pijlsnel én balvast. Hij denkt over de linies heen. Als verdediger wil je hem gewoonweg liever niet tegenkomen”, aldus Ferrera.

“Toch is hij geen individualist”, gaat Ferrera verder. “Matias zorgt ook voor ruimte bij andere spelers, net omdat hij zelf altijd loopt en beweegt. Het is een ploegspeler. Maar als aanvaller moet hij wel nog meer en preciezer afwerken. Acht goals bij Lille dit seizoen: dat aantal moet de komende jaren omhoog”, vindt de in Schaarbeek geboren coach.

Chantage

Ook op redacties in Madrid ligt Fernandez-Pardo dezer dagen opnieuw onder het vergrootglas - misschien omdat Spanje offensieve profielen in de diepte mist. Volgens Marca chanteerde de Brusselaar de Spaanse bond en wou hij na een aantal gemiste selecties in de jeugdrangen alleen nog opgeroepen worden als het bij de grote jongens zou zijn.

Dat gebeurde niet, waarna Fernandez-Pardo vorig jaar weer gesprekken aanknoopte met technisch directeur Vincent Mannaert en bondscoach Rudi Garcia. De ongeduldige Fernandez-Pardo kreeg zicht op een WK-deelname met de Duivels en knikte met het hoofd.

“Toen hij nog voor de jeugd van de Rode Duivels geselecteerd werd, wisten we al dat hij met Spanje in zijn hoofd zat”, geeft Van den Abbeel toe. “Ten tijde van Roberto Martinez (bondscoach tussen 2016 en 2022, JB) vroeg hij mij weleens om wat te spreken met bepaalde jongens, zoals Matias.”

“In 2022, net voordat Martinez vertrok, leek het namelijk een trend te worden, zeker na de keuze van Bilal El Khannouss voor Marokko: meer en meer jongens die hier geboren zijn, kozen toch voor hun andere nationaliteit. Ik babbelde wel met sommige spelers, maar daar zat geen strategie achter. Je kan er weinig tegenin brengen. Ze moeten zelf voelen dat hun hart hier ligt”, vindt de huidige coach van Lierse.

Liverpool

Volgens Ferrera is het logisch dat wie hier het levenslicht ziet, ook de Belgische kleuren verdedigt. “Ik voel me Belg en ik ben ons land dankbaar.”

Toch zal hij vrijdagavond de Spanjaarden aanmoedigen. “Ik kan niet anders. Maar dat wil niet zeggen dat ik niet in de Belgen geloof. Integendeel: ik vind dat de Rode Duivels meer offensieve kwaliteit hebben. Ja, Lamine Yamal is een crack, maar hij komt tot nu toe niet uit de verf op het WK. Leandro Trossard doet het momenteel beter. Spanje heeft weliswaar nog geen doelpunt geslikt, maar dat is ook logisch: ze hebben altijd de bal. Ze zijn nog onvoldoende getest.”

Of Fernandez-Pardo straks, uitgerekend tegen Spanje, de foutloze Spaanse defensie het vuur aan de schenen legt? Het zou zomaar kunnen – de cryptische Garcia heeft een patent op onvoorspelbaarheid.

“Los van mogelijke speelminuten op het WK denk ik dat Europese topteams in de rij zullen staan voor Fernandez-Pardo", zegt Van den Abbeel. Onder andere Liverpool en Manchester United zouden de Brusselaar volgen. “Ja, hij past ongetwijfeld in de Engelse competitie. Maar ik raad hem aan om zich nog verder te ontwikkelen bij Lille.” Geduld.