Moeder van 15-jarige die in brand werd gestoken spreekt: 'Het ging om een banale ruzie'

De 15-jarige Zakaria die vrijdagavond brandend in het kanaal in Anderlecht sprong, was geen slachtoffer van een uit de hand gelopen spel, maar van agressie. Dat verneemt BRUZZ uit goede bron. Maandag gaf nog een derde minderjarige verdachte zich aan bij de politie. Zijn moeder getuigt in HLN dat haar zoon werd aangevallen met een molotovcocktail, "hij stond zeker een minuut in brand voor hij in het kanaal sprong."

“Ik was vrijdagavond aan het joggen langs het kanaal tegenover de woonboten, toen ik het vuur zag, misschien op 50 meter afstand. Niet zomaar wat vlammen, maar een echte steekvlam van zeker twee meter,” vertelt Arne. “Die persoon stond echt van kop tot teen in brand.”

Het slachtoffer, dat in de politiezone Zuid woont, probeert zijn kleren uit te doen en rent uiteindelijk naar het kanaal om in het water te duiken. Op het voetbalplein naast het kanaal blijft het gras ondertussen nog een tijdje branden.

“Verschillende jongeren liepen met hem mee en hebben hem ook uit het water geholpen. Vervolgens hebben ze water uit het kanaal over zijn verwondingen gegoten. Het was echt verschrikkelijk. Ik heb nog nooit iemand gezien die zo zwaar verbrand is, en hoop dat het ook de laatste keer was. Vooral zijn benen – hij droeg een polyester broek - zijn gezicht en zijn handen waren zwaar verbrand. Hij schreeuwde en was ook de hele tijd bij bewustzijn. Als ik eraan terugdenk, zie ik ook die beelden van het meisje dat door napalm verbrand is in Vietnam voor me.”

De jongeren blijven bij het slachtoffer tot de hulpdiensten in aantocht waren. “Toen de ambulance ongeveer op 30 meter was, zijn ze vertrokken. Wellicht waren ze bang.”

Kwaad opzet

Arne lette pas op de feiten toen hij het vuur zag. Wat eraan voorafging, kan hij niet zeggen. Een andere getuige die BRUZZ sprak, meende dat de jongeren vooral speelden voor het vuur uitbrak.

Maar een bron die het dossier kent, meent dat er geen sprake is van een uit de hand gelopen spel. “Hier is wel degelijk kwaad opzet in het spel, met agressie tussen twee groepen.”

Drugslink onduidelijk

Of er een link is met drugshandel, zoals sommige buurtbewoners vermoeden, blijft dan weer onduidelijk. De plek van de feiten is omgeven door hoge woonblokken, waar weleens gedeald wordt. “Maar het gaat dan om een paar jongeren, het is hier Sint-Guido of Aumale niet,” zegt een buurtbewoner die we ter plaatse spreken.

Na de feiten werden verschillende minderjarigen opgepakt. Een 16-jarige uit Dendermonde werd ondertussen door de jeugdrechter voor 30 dagen naar gemeenschapscentrum De Grubbe doorverwezen. In het arrondissement Halle-Vilvoorde gaf een 14-jarige zich zondagavond nog aan voor de feiten. Hij werd door de jeugdrechter eveneens geplaatst in Grubbe voor 30 dagen.

Maandag gaf nog een derde verdachte uit Halle-Vilvoorde zich aan bij de politie. Hij zal morgen voor de jeugdrechter verschijnen.

Verschillende andere minderjarigen worden nog gezocht, vernemen we uit goede bron. Het parket Halle-Vilvoorde en Brussel konden maandagvoormiddag nog geen extra info geven over de toedracht. Het slachtoffer is zwaar verbrand, maar intussen wel buiten levensgevaar.

Familie

Burgemeester Fabrice Cumps (PS) en korpschef Jurgen De Landsheer bezochten maandag de familie van het slachtoffer om hun steun te betuigen.

De burgemeester zegt geschokt te zijn door "de banalisering van het extreem geweld" en roept op tot bewustwording. "Er wordt contact gelegd met de scholen van de betrokken jongeren om adequate opvolging te verzekeren en elke escalatie te voorkomen", besluit de burgemeester.

Najat Allahih, de moeder van het slachtoffer, getuigt dinsdagochtend in Het Laatste Nieuws over wat haar 15-jarige zoon Zakaria is overkomen. Hij ligt momenteel zwaar verbrand in het militair hospitaal Koningin Astrid in Neder-Over-Heembeek, en wordt in een kunstmatige coma gehouden. Zijn vader waakt daar dag en nacht aan zijn zijde.

Volgens zijn moeder liep hij zware derdegraadsbrandwonden op aan zijn rug, de achterkant van zijn benen, handen en de achterzijde van zijn hoofd. Die zitten ingepakt in verbanden die elke dag verwisseld moeten worden. “Hij krijgt voeding via een sonde in zijn neus en kan zich nauwelijks bewegen. Mijn kind daar zo zien liggen, breekt mijn moederhart”, zegt Allahih.

Bedreigd

Volgens haar lag een banale ruzie tussen twee tienerbendes aan de basis van de extreme gewelddaad tegen haar zoon. Zakaria zat bij een groepje van zes, de andere groep zou uit acht tieners hebben bestaan.

“Het conflict was het gevolg van een eerdere ruzie die vrijdagmiddag was ontstaan”, vertelt ze aan HLN. Allahih zou net na de aanval nog met haar zoon hebben kunnen spreken, voor hij in coma werd gebracht. “Het ging om iets banaals. Iemand keek te lang naar een ander en die voelde zich bedreigd. Ik zal het nooit begrijpen, maar zij wilden dat ’s avonds op het pleintje uitklaren. Zakaria was te trots om daar niet op in te gaan. Helaas.”

Maar, “die andere groep was niet zomaar gekomen om het uit te praten. Ze hadden blijkbaar messen bij zich”, weet de moeder. Daarna zou een van de rivaliserende tieners Zakaria hebben benaderd op een elektrische step. “Op dat moment zou iemand anders hebben geroepen: ‘Nu, verbrand hem!’ Vervolgens werd een molotovcocktail aangestoken en op Zakaria’s rug gegooid.”

Allahih beschrijft daarop hoe Zakaria’s jas vanachter in brand vloog. Kort nadien liepen de vlammen metershoog op, volgens de buren tot 3 meter in de lucht.

In het kanaal

“Zakaria schreeuwde het uit van de pijn”, vertelt zijn moeder. “Hij wist niet meer wat hij moest doen. Hij voelde hoe zijn huid langzaam wegsmolt. In paniek liep hij rond op het plein, in de hoop dat het vuur vanzelf zou doven. Hij probeerde de vlammen met zijn handen te stoppen, maar ook die vlogen in brand. Niets hielp.”

De aanvallers vluchten weg, zijn vrienden zien het allemaal gebeuren. “Plots riep een vriend dat hij naar het kanaal moest lopen, enkele tientallen meters verder en daar inspringen. Met zijn allerlaatste kracht is dat hem gelukt. Hij stond toen al zeker een minuut in brand.”

Met gevaar voor eigen leven springt de tiener in het ijskoude water. Hij kan namelijk niet zwemmen, en het is donker. “Twee vrienden zijn gelukkig achter hem aan gerend en hebben hem meteen uit het kanaal gehaald”, vertelt Allahih. “Zij zijn voor altijd mijn twee helden. Zonder hen was mijn zoon er gewoonweg niet meer geweest.”

Toch ziet het er niet goed uit voor de 15-jarige. Door zijn zware brandwonden wacht hem een maandenlange revalidatie. “De dokters zijn realistisch”, vertelt zijn moeder nog. “Hij zal opnieuw moeten leren wandelen, jarenlang pijn hebben door zijn gevoelige huid en levenslang littekens dragen. En dat allemaal door iets banaals. Natuurlijk, ik bagatelliseer de ruzies en uitdagen tussen mijn zoon en zijn vrienden niet, maar geen enkele reden rechtvaardigt dat iemand op zo’n onmenselijke manier wordt aangevallen. Wie doet nu zoiets?”