Spanningen rond Iran nemen toe in Brussel: ‘Manifesteren is te onveilig’

De temperatuur rond manifestaties in het teken van de oorlog in het Midden-Oosten stijgt. “We worden bedreigd, het is te onveilig om te manifesteren”, klinkt het uit de hoek van Iraans-Belgische tegenstanders van het regime.

In Londen steekt minister van Binnenlandse Zaken Shabana Mahmood een stokje voor een mars op Al-Qudsdag, die jaarlijks valt op de laatste vrijdag van de ramadanmaand en in het teken staat van solidariteit met het Palestijnse volk. Het is de eerste keer in veertien jaar dat de Britse regering beslist om een protestmars te verbieden.

Ook in Brussel beroert Al-Qudsdag de gemoederen. Vrijdagnamiddag stond aan het Poelaertplein een manifestatie gepland uit solidariteit met de Palestijnen, niet toevallig op Al-Qudsdag.

De betoging is intussen geannuleerd en wordt nu opgenomen in een manifestatie “ter verdediging van de mensenrechten van Pakistani en Iraniërs” aan het Europees parlement komende zondag, blijkt uit informatie van het kabinet van Brussels burgemeester Philippe Close (PS).

Ruhollah Khomeini

De organisatie achter de oorspronkelijke manifestatie bevestigt aan onze redactie dat beide protesten tegelijkertijd zullen plaatsvinden op het Luxemburgplein.

De agendawijziging lijkt ingegeven te zijn door de kritiek van Belgisch-Iraanse tegenstanders van het Iraanse regime op de oorspronkelijke manifestatie vrijdagnamiddag.

“De Al-Qudsdag maakt deel uit van de politieke strategie van het Iraanse regime om internationale steun tegen de staat Israël te mobiliseren”, klinkt het uit die hoek.

‘Quds’ is Arabisch voor Jeruzalem en de dag is in het leven geroepen door ayatollah Ruhollah Khomeini, de architect van de Iraanse revolutie die later Iran omvormde tot islamitische republiek. Ruhollah Khomeini hield bovendien de IRG (Iraanse Revolutionaire Garde) boven de doopvont, waarvan de internationale tak de naam ‘Al Quds-brigade' draagt, die op haar beurt banden onderhoudt met onder meer Hezbollah en Hamas.

“In veel landen zijn bijeenkomsten in dit kader gekenmerkt door slogans die oproepen tot de vernietiging van Israël, door het verheerlijken van door de IRG gesteunde gewapende organisaties en door antisemitische retoriek”, stellen tegenstanders van het Iraanse regime in ons land in een brief aan onze redactie.

Rabbijnen

De organisatie achter de pro-Palestijnse manifestatie die naar zondag is verplaatst, noemt steun voor Palestina de drijfveer achter haar plannen, maar slaat ook een brug naar de aanval op Iran.

“We blijven de misdaden tegen het Palestijnse volk aan de kaak stellen, maar we willen ook de dodelijke agressie tegen Iran veroordelen die Israël en de VS ontketend hebben. Daarvan dragen we hier in Europa nu al de economische en sociale gevolgen”, zegt Khalid Thami van ‘Justice sans Frontières’ aan BRUZZ. “Bovendien denken we dat Israël de VS mee in deze chaos heeft gesleurd.”

Van antisemitische slogans kan er geen sprake zijn, verduidelijkt Thami. “We willen net religies verbinden. Toen we manifestaties op touw zetten tegen de Israëlische inval in de Gazastrook hebben we zelfs Joodse rabbijnen uitgenodigd die zich tegen de oorlog kantten.”

Slapende terreurcellen

Opvallend is dat manifestaties tegen het Iraanse regime zich in ons land lijken te beperken tot Antwerpen, waar zondag een demonstratie op de agenda staat. Daags na de start van de Israëlisch-Amerikaanse invallen op Iran en de dood van ayatollah Ali Khamenei vond er in Brussel een al langer geplande bijeenkomst plaats van tegenstanders van het Iraanse regime, maar sindsdien bleef het stil.

“We worden bedreigd door medestanders van het regime”, zegt een Iraans-Belgische opposant. “De politie kan onze veiligheid niet garanderen op zulke bijeenkomsten. Daarvoor zijn massaal veel agenten nodig.”

De politiezone Brussel Hoofdstad-Elsene spreekt die beweringen tegen. “Er werden de voorbije periode verschillende manifestaties toegelaten.” Over welke het dan gaat, is onduidelijk.

De Iraans-Belgische politicoloog Elly Mansoury (VUB) stelt dat de kansen op een aanslag hoe dan ook vergroot zijn sinds de aanval van de VS en Israël op Iran. “Het regime heeft alleen nog maar zwakke bondgenoten en zal dus alle tactieken inzetten om het Westen pijn te doen. De aanhangers van het regime zijn diep overtuigd van hun ideologie. En een ideologie kan je niet platbombarderen.”

Na de dood van ayatollah Ali Khamenei vielen in elk geval al verschillende incidenten op in Europa: een ontploffing aan de Amerikaanse ambassade in de Noorse hoofdstad Oslo, de arrestatie van vier Iraniërs die Joodse doelen in de gaten hielden in Londen, en in de nacht van zondag op maandag de explosie aan een Luikse synagoge. Die ontploffing wordt op sociale media onder veiligheidsexperts gelinkt aan het Iraanse regime. Volgens kenners heeft het er alle schijn van dat het regime zijn ‘slapende terreurcellen’ heeft gewekt.

'Schijtrepubliek’

In Brussel is de waakzaamheid aan Joodse instanties sinds de ontploffing aan een Luikse synagoge verhoogd. Niet alleen het antisemitisme neemt toe, maar ook de spanningen tussen Iraniërs in ons land gaan crescendo.

Het Brussels parket onderzoekt namelijk doodsbedreigingen aan het adres van de organisator van de verboden herdenking voor ayatollah Ali Khamenei in Molenbeek afgelopen zaterdag. Dat schrijft De Morgen en wordt aan onze redactie bevestigd.

Stemmen uit het anti-regimekamp liggen aan de oorsprong van de doodsbedreigingen. “Vanaf nu gaan we deze klootzakken, die vanuit de schijtrepubliek naar België zijn geëxporteerd, één voor één aanpakken. We beloven ze levend te vangen en hun nakomelingen voor hun ogen op te hangen”, luidde de boodschap. Volgens onze informatie leiden de woorden uit het online bericht weliswaar niet tot een concrete fysieke dreiging.

Tot slot benadrukt Mansoury ook dat het uiteenlopende karakter van de Iraanse diaspora de spanningen op scherp stelt. “Dé Iraanse oppositie bestaat niet. De diaspora is een lappendeken van monarchisten, linkse groepen, republikeinen, de Koerdische groeperingen en de Volksmujahedin. Jammer genoeg hebben ze in de afgelopen 47 jaar niet de kans gegrepen om daadwerkelijk constructief samen te werken en één georganiseerde stem te vormen tegen het regime. Hun enige echte gemene deler is hun verzet tegen het islamitische regime.”