Café: Forcado

© Saskia Vanderstichele
Onze score

De gebakjes van Forcado bestaan al sinds 1982. We hebben ze te danken aan Joaquim Braz de Oliveira, een Portugees die zich in België vestigde en met veel zorg de smaken van zijn geboorteland wil overbrengen zonder hun oorsprong geweld aan te doen. De ondernemer heeft nu, samen met zijn zoon, een bijzonder theesalon geopend.

Het idee erachter? Het clichébeeld en de kitsch vermijden ten gunste van de vernieuwende kant van Portugal. De plek, gelegen op een hoek van de Charleroisesteenweg, is een heus succes. Allereerst door het kader: de uitgepuurde, lichte ruimte is ingekleed met meubilair dat verdacht Scandinavisch oogt, blauwgerande lampen die mooi passen bij de borden waarop de gebakjes worden gepresenteerd en een kurkvloer. Op de inrichting, nog verfraaid met een erg mooie muurtekening van Codefrisko, mag dan niets aan te merken zijn, ze blijft op de achtergrond.

Het echte kloppende hart van de plek wordt uitgemaakt door de patisserie die je bestelt aan de toog om mee te nemen of ter plekke op te eten. Deze lekkernijen, over het algemeen gepresenteerd in de vorm van kleine hapjes, zijn van een ongelofelijke complexiteit. Zo ook de beroemde pastéis de nata (€1,70 als je ze meeneemt, €2,20 als je ze ter plaatse eet), die eigenlijk pastéis de Belém zouden moeten heten, of een koekje van bladerdeeg, gevuld met een voortreffelijke crème van vanille, melk, kaneel en citroen.

Forcado slaagt er wonderwel in om een perfecte textuur voor te schotelen, meer bepaald een combinatie van een romige binnenkant en een krokante buitenkant. We durven zonder aarzelen te stellen dat dit de beste pastéis van Brussel zijn. En omdat goed nieuws nooit alleen komt: de kwaliteit van de koffie (€2,20 voor een espresso), ook Portugees, van het merk Camelo, hoeft niet onder te doen voor de rest. Betoverend.

open: di > zo van 10 > 18.00 uur

02 539 00 19
Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.
Lees ook
BRUZZ Magazine
deze week
  • Brandweercommandant Tanguy du Bus de Warnaffe: ‘Wij zijn de boksbal’
  • Kan geuze zonder Zenne? Het microbiologische mirakel van lambiek en geuze verklaard
  • De Lege Doos: het verbod op plastic zakjes
  • Hier vind je BRUZZ in de stad
  • Archief
deze week
  • Ladj Ly: cineast tussen Cannes en banlieue
  • Aya Nakamura: protest songs for the internet generation
  • Re/defining masculinities: radiographie du "post-mec"
  • BRUZZ in the city
  • Archief
Neem een abonnement