Café: Le Coq

© Ivan Put
Onze score

Het is niet omdat café Le Coq nog steeds met grote regelmaat eivol zit, dat we er hier niet meer naar zouden mogen kraaien. Kennen de jonge kuikens in dit onverwoestbare hok nog wel de recente geschiedenis van het café, toen Bruna en Jean-Pierre hier nog de plak zwaaiden, toen boven het café nog een oldskool fitnessclub gevestigd was, toen kunstenaars hier het geld kwamen uitgeven dat ze niet hadden, toen de dreigende sluiting de nationale media haalde en Anne Teresa De Keersmaeker haar relaties moest aanspreken om de boel te redden?

Verschillende klanten zullen dat nog wel weten, want omdat de erfgenamen de ziel van het café nooit echt verraden hebben en gastvrij blijven voor fijne luiden van alle slag, zijn ook de oudere generaties nog vertegenwoordigd. De jongste generatie zal kunnen getuigen dat Le Coq de kwalificatie ‘bruine kroeg’ nog altijd draagt als een eretitel. Overdag is het een kalme omgeving voor krantenlezers, koffiedrinkers en hier en daar een haveloos type dat wat warmte zoekt. ’s Avonds verzamelt hier volk dat klaar is om de wereld te bestormen. Maar dan wel overmorgen, na nog een volgend avondje Le Coq.

Verder pleiten we graag voor UNESCO-erkenning voor ‘de veranda’ met groen-rode glas-in-loodramen, dat een uitzicht biedt op de interessantste passage van Brussel, voor de houten balken in het plafond die al jaren zonder mopperen hun last dragen, voor de feestelijk lange rij tafeltjes, en voor de echte valse Bruegel. Een beetje Brusselaar voelt zich in café Le Coq dan ook meteen thuis. Het scherm wordt alleen neergelaten als het echt nodig is, op tijd en stond staat er een concert op het programma en de drankkaart oogt zeer aantrekkelijk.

open: ma > do van 12 > 2.00 + vr & za van 12 > 4.00 + zo v

02 514 24 14
Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.
Lees ook
BRUZZ Magazine
deze week
  • DoucheFLUX-directeur: 'Ja, we kunnen dakloosheid de wereld uit helpen'
  • Hoe Helsinki omgaat met daklozen
  • Minderheidstalen in Brussel: u spreekt toch ook Cornisch?
  • Hier vind je BRUZZ in de stad
  • Archief
deze week
  • The shadow theatre of Roger Ballen
  • Whitney: Neil en Bob maken een baby
  • Nuestras Madres: Le Guatemala et ses fantômes au cinéma
  • BRUZZ in the city
  • Archief
Neem een abonnement