review

'Werk ohne Autor': geen grote filmkunst

Onze score

Herinnert u zich Florian Henckel von Donnersmarck nog? In 2006 oogstte hij veel lof met Das Leben der Anderen, zijn debuutfilm over een Stasi-spion in het Oost-Duitsland van 1984.

Met zijn tweede film maakte de deels in Brussel geschoolde filmregisseur het omgekeerde mee. Ondanks de aanwezigheid van Angelina Jolie en Johnny Depp werd The tourist een grote flop. Acht jaar had Henckel von Donnersmarck nodig om van die klap te herstellen.

Twee Oscarnominaties doen vermoeden dat hij nu triomfantelijk terugkeert, maar dat valt tegen. Werk ohne Autor is een drie uur durende heimatfilm over de lotgevallen en de artistieke ontluiking van een kunstenaar die gemodelleerd is naar de beroemde kunstschilder Gerhard Richter. Op de achtergrond defileert dertig jaar Duitse geschiedenis.

Als kind woont Kurt Barnert een nazitentoonstelling over entartete Kunst bij, later wordt zijn tante gedeporteerd. Na de Tweede Wereldoorlog maakt hij communistisch Oost-Duitsland mee om uiteindelijk naar het Westen te vluchten. De ideeën over kunst en de link met persoonlijk leed zijn vrij oppervlakkig. De muziek dicteert wat je moet voelen en de visuele tierelantijnen zijn geen grote filmkunst. Werk ohne Autor balanceert tussen keurig en ouderwets.

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.
Lees ook

Nieuws en cultuur uit Brussel in je mailbox?