Fred Gata over 2025: 'Met mijn eerste EP heb ik een zwaar gevoel kunnen loslaten'

Voor Fred Gata stond 2025 in het teken van loslaten, groeien en durven delen. Met zijn eerste EP Wind Me Down zette hij niet alleen muzikaal, maar ook mentaal een grote stap vooruit. "Het EP uitbrengen heeft een mentale blokkage doorbroken."

Wat was je muzikale hoogtepunt van het jaar?

Zonder twijfel het releasen van mijn eerste EP, Wind Me Down, op 13 juni. Dat was om verschillende redenen een heel belangrijk moment: de EP voelde als een opluchting.
Ik heb eindelijk een zwaar gevoel van mij kunnen afschuiven en omgezet in iets dat echt is. Iets dat niet meer alleen van mij is, maar dat ik kan delen met de wereld. Het was ook mijn eerste volledig zelfgeproduceerde project. Dat voelde als zeggen: kijk, ik produce ook. Dat naar buiten brengen heeft een mentale blokkage doorbroken. Twijfel en imposter syndrome speelden lang mee, maar door dat project los te laten, ben ik minder blijven vastzitten. Nu denk ik meer: probeer gewoon. In een project kan je alles testen.

Wat was het beste concert dat je dit jaar in Brussel zag?

Dat is een heel moeilijke vraag, want ik heb echt ongelooflijk veel goede shows gezien. Als ik er toch één moet uitpikken, dan is het Helena Casella in Volta. Dat was de laatste show van haar albumtour. Er zat zoveel gevoel en verhaal in, wat me vooral raakte was de puurheid op het podium. Ze maakt muziek samen met haar broer Thomas Casella. Die synergie, die eerlijkheid, en dan die stem… dat was echt prachtig”.

Wat was voor jou de muzikale plek van 2025?

Ik heb Botanique dit jaar echt ontdekt. Iedereen is daar zo vriendelijk, en die tuin is echt een extra. AB blijft natuurlijk ook een vaste waarde. Maar als ik moet kiezen…
Dan kies ik eigenlijk om niet te kiezen. Botanique én AB.

Wat was het album van het jaar?

Het beste album dat ik dit jaar heb gehoord en gekocht, is wederom van Helena Casella Pit Of Impressions. Ze is niet Brussels, sorry aan alle Brusselaars, maar het is echt een dope plaat. Als we het dan over Brussel hebben, wil ik Yannish zeker vermelden. Die moet je echt in de gaten houden.

Wie mag doorbreken in 2026?

Yannish dus, die guy werkt keihard en hoe hij zijn socials inzet, daar leer ik zelf van. Hij is jong en hongerig, dat zie je. Buiten Brussel wil ik Low G noemen, uit West-Vlaanderen. Zijn album Trouble maakte indruk. Hij praat eerlijk over toxic masculinity, over zijn relatie met zijn moeder, vrienden, zichzelf. Dat is recht uit het hart geschreven.

Wat mogen we je toewensen in 2026?

Op professioneel vlak zou ik heel graag op Couleur Café spelen. Dat is echt een droom. Muzikaal hoop ik nog een grote stap te zetten en eind dit jaar een album te releasen waarin ik echt toon waar mijn diversiteit en kracht zit. Maar minstens even belangrijk is wat er in mijn hoofd gebeurt. Dat ik minder vastzit in twijfel, minder imposter syndrome voel, en vrijer kan creëren. Op persoonlijk vlak houd ik het simpel: ik wens mezelf en de mensen rondom mij geluk.