Review: Dystinct, bruggenbouwer tussen de darbouka en Drake

Dystinct deed je geloven dat je op een Marokkaans trouwfeest was beland, compleet met darbouka’s en zwoele beats. Alleen was zijn show wat te gelikt om je de hele tijd op de dansvloer te houden.

"Antwerpen, dit is voor jullie!" werd Dystinct afgekondigd op de Red Stage, om nog even duidelijk te maken dat de artiest waarover het ging uit de stad aan de Schelde kwam.

De halve wereldbol lijkt de Antwerps-Marokkaanse zanger al tegen de borst te hebben gedrukt. Hij scoorde dan ook nummer 1-hits in Frankrijk en kreeg een gouden album in Marokko, werkte samen met supersterren als J Balvin en French Montana en turfde intussen al elf miljoen volgers bij elkaar op Spotify. Alleen in België leek nog niet iedereen mee met zijn succesverhaal.

Patsergedrag

Dystinct denkt groots. Dat zag je meteen aan zijn show, die wat gelikt aanvoelde. "Belgium, you’re amazing," klonk het, en "Make some noise!" Bindteksten voerde hij in het Engels, en in het Arabisch, wat op uitzinnig gejoel werd onthaald. Het merendeel van zijn songs zingt hij in het Darija, het Marokkaans-Arabisch van de straat. Heerlijk om zien hoe het door iedereen werd opgepikt, ook door wie de taal niet machtig was.

De zanger zag eruit als de stoerste patser van 't Stad, halflange broek met zwarte jaguarprint, mouwloos shirt en evenveel goud rond de nek als een uit de kluiten gewassen gangstarapper. Maar 't is een brave jongen die vooral over de liefde zingt en Drake zijn grote voorbeeld noemt. "De wereld zou niets zijn zonder vrouwen," zei hij, waarna hij een van zijn mierzoete ballads inzette.

Op tape

Liever hoorden we hem jongleren met chaabi en rai, traditionele ritmes uit de Maghreb waar hij zijn eigen glimmende popkleuren aan toevoegt. Ophitsend spul dat de wei veranderde in één groot Marokkaans trouwfeest. Waar een traditioneel percussie-instrument als de darbouka een paringsdans uitvoerde met krolse synths en verleidelijke baslijntjes. Bij 'Princesa' voelde het alsof alles in elkaar klikte.

Jammer dat de vocals in 'Qu’elle est belle', zijn samenwerking met de Franse rapper Jul, op tape stonden, net als die van J. Balvin in 'Como tu'. Het publiek maalde er niet om en smulde van 'Tek tek' en 'Ghazali', het nummer waarmee Dystinct doorbrak dankzij het Marokkaanse elftal op het WK in Qatar, dat de song als soundtrack gebruikte voor zijn onwaarschijnlijke zegereeks.

Een vergelijkbare triomf werd het net niet voor Dystinct op Couleur Café, maar hij kon zich alvast geen betere plek wensen. Zijn grensoverschrijdende muziek vindt haar wortels precies in de mengcultuur die Brussel en dit festival uitademen. Wat hij doet, is tegelijk vernieuwen en eren: bruggen bouwen tussen generaties, talen en werelddelen. En dat is, zeker vandaag de dag, bewonderenswaardig.