Henriette (21): 'Al fietsend verken ik alle Brusselse parken'

© Ingo Pauwels
| Henriette Gillerot (21) uit Brussel-Stad.

Ze worstelen met hun beperkte vrijheid in coronatijden, beleven hun studententijd grotendeels achter hun computerscherm en worden op de koop toe vaak met de vinger gewezen. Maar hoe beleven studenten zelf het einde van dit horrorjaar 2020? Deze VUB-studenten interviewden hun lotgenoten.

“Ik heb het geluk om op een zalig kot te zitten, samen met leuke kotgenoten. Op kot geniet ik ervan om voor mezelf lekker te koken. In zekere zin voel ik me heel onafhankelijk. Ik vind het veiliger ten opzichte van mijn ouders dat ik momenteel hier woon. Toen ik nog met mijn zus een kot deelde, keerde ik ook amper terug naar huis. Dan ging ik wel eens op theebezoek, maar was ik altijd heel voorzichtig. Ik hou me bewust aan de maatregelen, onder andere omdat één van mijn ouders een risicopatiënt is. In het begin van de tweede lockdown had ik moeite om op kot een goede balans te vinden tussen schoolwerk en vrije tijd. Aangezien de lockdown de nieuwe norm is geworden, lukt het me steeds beter.

Henriette Gillerot (21)

Ik vind het fijn om elke dag in de vroege ochtend te gaan wandelen, aangezien het snel donker wordt. Ik probeer alle parken van Brussel eens te verkennen. Dan neem ik mijn fiets en ga ik bijvoorbeeld de ene dag naar het Park van Laken, de andere dag naar het Josaphatpark. Het is bovendien een heel leuke bezigheid. Ik merk dan wel op dat ik geen groene plek heb in de buurt van mijn kot. Daarom bezoek ik alle Brusselse parken met mijn fiets. Op die manier kan ik toch even ademen in de vrije natuur. We hebben nood aan een park in 1000 Brussel, afgezien van het Warandepark natuurlijk.

Als ik met iemand afspreek, is dat steeds in de buitenlucht. Dan gaan we naar een park of een bos en nemen we plaats op een bankje. Jammer genoeg kunnen we geen vrienden uitnodigen of leuke avonden organiseren. Vrienden zien geeft moed. Het is belangrijk dat we onder leeftijdsgenoten kunnen spreken over onze gevoelens. Ik hou ervan om mensen vast te pakken en lief te hebben. Ik ben daar altijd bewust mee bezig. Een groot gemis voor mij is het samenzijn met vrienden en het samen lachen en huilen. Ik ben nu al maanden aan het wachten op het moment dat ik terug drie dikke ‘bezen’ kan geven aan mijn beste vrienden.”

Ingo Pauwels

Dit stuk werd geschreven door VUB-studenten van de derde bachelor voor het vak 'Journalistiek en Burgerschap'.

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.

 

 

Nieuws en cultuur uit Brussel in je mailbox?