Met Real Faces levert Leni Huyghe haar langspeeldebuut af: een film die zich afspeelt in de Brusselse straten, maar evengoed in het hoofd van een zoekende dertiger. Samen met actrice Leonie Buysse vertelt ze een verhaal over ambitie, twijfel en de dunne lijn tussen echtheid en façade. “Het gaat ook over groeien op je eigen tempo."
Interview met Leni Huyghe en Leonie Buysse over de film Real Faces.
'Real Faces' is coming of age film voor dertigers
De film volgt Julia, een jonge castingagent die in Brussel op zoek gaat naar “echte gezichten” voor een parfumreclame, een opdracht die al snel een existentiële zoektocht wordt. Terwijl ze door de stad dwaalt en mensen aanspreekt, raakt ze verwikkeld in een werkcontext die schuurt: ambitie botst er met een toxische hiërarchie en onuitgesproken verwachtingen. Tegelijk ontstaat er een onverwachte connectie met Elliot, een korstmosonderzoeker die via Airbnb op haar pad komt.
Die korstmossen, symbiotische organismen van algen en schimmels, vormen een subtiele maar betekenisvolle metafoor. Ze groeien traag, enkel in gezonde omgevingen, en staan zo voor innerlijke ontwikkeling en kwetsbare verbinding. “Het gaat ook over groeien op je eigen tempo", zegt Leonie Buysse, die Julia vertolkt. “En over de vraag in welke omgeving dat überhaupt mogelijk is.”
Zoektocht naar authenticiteit
Visueel knipoogt Real Faces naar de esthetiek van parfumreclames uit de jaren 2000: glanzend, verleidelijk en tegelijk bevreemdend. Huyghe gebruikt dat universum om een wereld te tonen waarin perfectie wordt nagestreefd, maar zelden wordt bereikt. Onder die gepolijste laag schuilt een zoektocht naar authenticiteit, zowel professioneel als persoonlijk.
De film noemt zichzelf een “coming of age at 30”, een term die de klassieke definitie van volwassenwording openbreekt. Waar dat genre vaak draait rond adolescentie, toont Real Faces hoe ook dertigers nog worstelen met richting, relaties en identiteit. “Er wordt verwacht dat je het allemaal weet", zegt Huyghe. “Maar dat is zelden zo.”
Brussel speelt daarbij geen louter decoratieve rol. De stad is een levendige speler in het verhaal, met haar diverse wijken, talen en gezichten. De ontmoetingen op straat, deels geënsceneerd, deels geïnspireerd op echte castingpraktijken, geven de film een rauwe, stedelijke energie.
Met Real Faces levert Huyghe geen klassiek narratief af, maar een zintuiglijke en soms vervreemdende filmervaring. Een die balanceert tussen schoonheid en ongemak, tussen controle en overgave en die vooral durft te tonen dat groeien zelden rechtlijnig verloopt.
Lees meer over: Brussel , Film , Leni Huyghe
