Yasmina El Messaoudi onderzoekt in nieuw boek het dubbelleven van haar vader

Wanneer Yasmina El Messaoudi’s vader twee jaar geleden een beroerte kreeg, stortte haar wereld in. Wat begon als een poging om grip te krijgen op zijn ziekte, mondde uit in een verbijsterende ontdekking: haar vader leidde een geheim dubbelleven, met een tweede gezin in Marokko waarvan zij en haar broer niets afwisten.

Die ontdekking werd de basis voor haar nieuwe boek Verloren Zonen: een persoonlijk relaas over rouw, verraad, identiteit en de zoektocht naar waarheid. “Ik begon te schrijven toen mijn vader in het ziekenhuis lag", vertelt El Messaoudi. “Dat was mijn manier om grip te krijgen op wat er gebeurde. Schrijven is voor mij een vorm van ademhalen.”

De waarheid kwam aan het licht toen Yasmina het huis van haar vader opruimde. Tussen zijn spullen vond ze een paspoort van een jongeman met dezelfde familienaam. “Aanvankelijk dachten we dat het om een neef ging", zegt ze. “Tot mijn Brusselse familie me belde en vertelde dat mijn vader in Marokko een tweede vrouw en zoon had. Iedereen wist dat, behalve mijn broer en ik.”

Het besef dat haar jeugd omgeven was door geheimen, sloeg in als een bom. In het boek probeert ze te begrijpen hoe haar vader erin slaagde om twee levens te leiden, zonder dat iemand in België iets merkte. “Achteraf vielen zoveel puzzelstukken op hun plaats. Waarom hij drie maanden per jaar naar Marokko ging. Waarom wij nooit meegingen. Waarom hij de telefoon zo snel aflegde als wij binnenkwamen.”

Rouwen om iemand die je niet kende

Verloren Zonen is meer dan een familieverhaal. Het is een studie in complex verdriet. “Rouwen om iemand die je liefhad, is één ding”, zegt El Messaoudi. “Maar rouwen om iemand die niet was wie je dacht dat hij was, is iets anders. Ik weet niet altijd om wie ik precies rouw: om mijn vader, of om het beeld dat ik van hem had.”

Die innerlijke strijd maakt het boek aangrijpend en universeel. De gevoelens van schaamte, onbegrip en schuld worden herkenbaar voor iedereen die ooit geconfronteerd werd met verborgen familieverhalen. “Ik merkte dat veel lezers zelf ook een vorm van bedrog of geheim kenden", vertelt ze. “Soms niet zo dramatisch, maar toch iets wat hen diep geraakt heeft. Familiegeheimen komen vaker voor dan we denken.”

Een literaire verwerking

El Messaoudi schreef eerder het bekroonde Straatkat, over het verlies van haar moeder. Hoewel beide boeken op zichzelf staan, vormen ze samen een tweeluik over afkomst, verlies en zelfinzicht. “Mijn ouders hebben veel bepaald, ook al begrijp ik hen nog altijd niet volledig", zegt ze. “Met Straatkat rouwde ik om mijn moeder. Verloren Zonen was mijn manier om mijn vader te begrijpen of dat toch te proberen.”

Naast haar werk als schrijfster en radiomaker geeft ze ook yogalessen. “Na het overlijden van mijn vader heb ik een yogaopleiding gevolgd", vertelt ze. “Dat gaf me een zekere rust. Maar schrijven blijft mijn diepste vorm van verwerking. Mijn broer vroeg nog of mijn volgende boek misschien iets luchtiger kon zijn. Misschien wel, maar ik denk niet dat ik dat helemaal in de hand heb: mijn verhalen vinden mij.”