Ão brengt tweede album uit: 'De personages uit de liedjes zijn vrienden geworden'

Op zijn nieuwe album Malandra heeft Ão de Portugese indiesound van zijn debuut nog aangescherpt. “Het werd leuker als ook de luisteraar doorkreeg hoe breed ons speelveld is.”

“Je hebt een heel leven om je eerste album klaar te stomen, en daarna anderhalf jaar om je heruit te vinden voor je tweede”, zegt geluidswizzard Jolan Decaestecker. Met zijn debuut Ao mar leverde de Brusselse band drie jaar geleden alvast een fraaie blauwdruk af. “We beschikten niet over de luxe om zoals FKA twigs met achttien verschillende producers in zee te gaan, dus hebben we alles zelf uitgepuurd. Een stresserend proces, maar het resultaat klinkt volwassener en intenser dan op Ao mar.”

De eerste single kiezen was volgens gitarist Siebe Chau nog de zwaarste dobber: “'Talvez' belichtte één register, 'Cinza' een ander … Het werd leuker als ook de luisteraar doorkreeg hoe breed ons speelveld is geworden.”

Het valt op dat er met 'Aren't you tired' maar één Engelstalig nummer het nieuwe album haalde. “We schreven er meer, maar ze pasten niet in het verhaal van de 'malandra'”, legt zangeres Brenda Corijn uit. “Er bestaat niet echt een Nederlandstalige variant voor die Portugese term. Afhankelijk van de context kan het 'deugniet', 'sluwe vrouw' of zelfs 'slet' betekenen, maar altijd is het iemand die zich laat leiden door zijn eigen verlangens en gevoelens.”

De eerlijkheid waarmee een malandra in het leven staat en iets pijnlijks of dierlijks met zich meedraagt, sprak Corijn aan en zit in alle liedjes, zegt ze. “Vanaf het begin beschouwde ik die als levende personages, elk met een eigen karakter. Intussen leven we al zo lang mee met die personages, allemaal uitvergrote aspecten van onszelf, dat het vrienden zijn geworden. Als ik in 'Sorte' een eenzame oudere vrouw beschrijf, heb ik het vooral over mijn eigen angst om alleen te eindigen.”

“We zien onze songs als entiteiten die de hele tijd met ons mee bewegen”, beaamt Chau. “Daarbij tekenen we liever niet alles op voorhand tot in de puntjes uit”, legt percussionist Bert Peyffers uit. Hetzelfde geldt voor hun carrière, waarvoor ze zich wel alle vier willen blijven smijten. In maart speelt de band zijn voorlopig grootste headlineshow in de AB. “Aan het begin van ons traject hadden we nooit verwacht dat onze muziek zo zou resoneren”, zegt Peyffers.

“Toen we er vorige keer twee clubconcerten speelden, zijn we even tot op het grote podium gewandeld om een blik in de zaal te werpen. 'Hoe cool is dat?' zeiden we.” “We dachten ook dat we tot het laatste moment zouden moeten pushen om de zaal te vullen”, zegt Corijn, “en nu is ze uitverkocht nog voor de nieuwe plaat uit is.”

Malandra verschijnt op 13/2, Ão speelt op 26/3 in de Ancienne Belgique, abconcerts.be