Van ‘Shutdown’ uit zijn met een Mercury Prize bekroonde album 'Konnichiwa' tot ‘Victory Lap’, zijn opzwepende collab met Fred again: de afsluitende headlineset van Skepta op Couleur Café was intens, rauw en ongepolijst. Tegelijk was hij ook verhalend zoals wij, en blijkbaar ook jullie, hem het liefst lusten.
©
Bram De Jaegher
Grimelegende Skepta sluit Couleur Café zinderend af
Na ‘Gas Me Up (Diligent)’ vroeg Joseph Junior Adenuga alias Skepta wie er al eerder naar een liveshow van hem geweest was. De uitbundige reactie van een volgelopen festivalterrein kon hem echter niet vermurwen. "Please don’t give me that: niet liegen!" Kortom, een man naar ons hart. Ook omdat zijn arrogantie altijd met een twist komt, en flink wat scepticisme: "I’m talkin’ about takin’ a year out / Still I can’t see no competition / Can’t see anyone threatenin’ my position (ha)"
Tijdens ‘Redrum’, uit het inmiddels zeven jaar oude 'Ignorance Is Bliss', gleed onze blik af naar het geslaagde, maar toch wat geheimzinnige stagedesign, met groot uitgevallen reiskisten, koffers en flightcases. Skepta, in korte broek, leek er wel Klein Duimpje op. Op het videoscherm zagen we fotonegatieven hangen, en een gloeilamp zonder kap. Het had iets onheilspellends, iets wat je niet direct kan thuisbrengen, misschien over iemand die niet direct een thuis heeft en tussen koffers leeft.
Tijdens ‘Toxic’, zijn recente collab met de Amerikaanse rapper Playboi Carti, zien we op het achtergrondscherm de woorden ‘Evil’ en ‘Great’ flikkeren, maar ook een foto van Tower Bridge en de Union Jack, en een slang die in een appel bijt. We laten het aan jullie verbeelding over, maar identiteit is altijd een dingetje geweest voor de rapper met Nigeriaans Yoruba- en Igbo-roots en een jeugd in de achterstandswijken van Tottenham, Noord-Londen.
Rinkelend glas
Als de MVP van de Britse grime wat later rapt "It ain’t safe for the block", mogen de fans aanvullen: "Not even for the cops". ‘No Security’, met openingsquote van Malcolm X, werd tien jaar geleden uitgebracht als Halloween-special, maar klinkt nog altijd fris. Voor hij met ‘Nasty’ zijn disstrack aan Devilman bovenhaalt, teaset hij: "Time to get grimey".
Tussen tracks laat hij graag het geluid van gebroken glas rinkelen, soms ook een alarm. Het zijn details waarmee de rapper zijn shows, waar altijd veel vaart inzit, uitbalanceert. Op ‘Stay Far Away’ wil hij ons zien lachen. Op het seksueel expliciete ‘Papi Chulo’ is het zalig mee bouncen op de beat.
Mes en vork
Laat in de set stijgt de vraag op of we nog energie over hebben, maar dan beseft iedereen dat de apotheose er zit aan te komen. Gejuich stuift op wanneer ook anderen ‘Praise the Lord (Da Shine)’, zijn A$AP Rocky-cover, herkennen, waarna rook afgevuurd wordt en op het scherm opnieuw flarden van Britse vlaggen en nachtwinkels opduiken.
Op ‘Victory Lap’ staat niemand nog stil, en zien we twee Skepta’s op het podium. De echte, en die in de videoclip met Fred again. Het werkte vreemd genoeg. Na zijn verrassingsset op Glastonbury vorig jaar, waar hij zonder veel voorbereiding last minute Deftones kwam vervangen, lijkt hij opnieuw gelanceerd.
Na een bedankje voor zijn vaste DJ Maximum, is er ook ontzag voor zijn Brusselse publiek. In vier talen, omdat we hier echte polyglotten zijn: ‘Merci. Danke. Thank you. Doei.’ Klokslag 1.00 uur heeft hij gedaan. De festivalgangers mogen uitkijken naar een nieuw album, zijn eerste in zeven jaar, dat afhankelijk van de bron 'Knife and Fork' of 'Fork and Knife' zal heten. Smullen maar.
Lees meer over: Brussel , Laken , Muziek , Events & Festivals , Couleur Café 2026 , Couleur Café , review , Skepta , Reviews Couleur Café 2026