Amaarae transformeert Couleur Café in openluchtdiscotheek

Debuteerde de Ghanees-Amerikaanse zangeres nog met een vrijpostige mix van afropop, alté en R&B, dan vulde ze haar recentste album met opzwepende clubmuziek die ze helemaal alleen op het grote podium bracht. Een opgave.

Haar passage op Pukkelpop kende vorig jaar veel technische problemen en werd uiteindelijk afgekraakt, en op Best Kept Secret kwam ze omwille van logistieke omstandigheden zelfs niet opdagen (Pommelien Thijs nam daar last minute haar plaats in). Om maar te zeggen dat de Ghanees-Amerikaanse artieste iets goed te maken had.

Ama Serwah Genfi alias Amaarae werd geboren in The Bronx in New York, pende haar eerste nummer neer op haar dertiende en heeft een diploma Engelse literatuur op zak. Die spitse schrijfstijl kwam van pas toen ze in 2017 debuteerde met de ep Passionfruit Summers en drie jaar jaar later met de langspeler The Angel You Don’t Know. Stormzy, Kaytranada en Childish Gambino waren meteen fan. Sabrina Carpenter nam haar mee op tournee. Vorige lente mocht ze als allereerste Ghanese artiest een solo-set spelen op Coachella.

Metamorfose

Dat zijn referenties om mee naar huis te komen. Maar op haar nieuwe plaat Fountain Baby besloot ze plots uit een ander vaatje te tappen. Weg was de mix van Nigeriaanse alté-pop en R&B, in de plaats werd opzichtig de dansvloer opgezocht. Dat resulteerde in een niet altijd even goed te volgen mix van hyperpop, eurodance, ghettotech en highlife.

Live stak ze haar nieuwe muziek in één lange mix zonder veel rustpauzes. In een minimalistische setting — er stond niet eens een dj op het podium — met enkel zwart-witbeelden zag het er esthetisch wel knap uit, en ze schoot ook sterk uit de startblokken. Maar het was niet voldoende om een niet helemaal volgelopen Red Stage de hele tijd te boeien.

Black star

De start was dus wel nog prima. Openen met een auditieve cameo van Naomi Campbell is een statement: 'They call me a bitch, a villain, a controversial diva / Now I am a black star'. Zo was de toon meteen gezet. Amaarae profileert zich bewust als een genderfluïde artiest en zingt vrijmoedig over seksualiteit en vrouwelijk zelfbewustzijn. Op plaat staat de quote van Cambell op de outro van het op een aanstekelijk amapiano-ritme liggend 'ms60' — ja, een verwijzing naar het modemerk.

De echte openingstrack was het trance-achtige 'Stuck Up', dat met zijn Braziliaanse vibes zelf uitmondde in de housebeat van 'Starkilla', waarna de rest van 'ms60' alsnog volgde. Intussen deed de zangeres haar stinkende best om het te grote podium te vullen.

Pump up the Jam

'Free the youth' was daarna nog erg aanstekelijk. En ze zong enkele lijnen uit Technotronics 'Pump Up The Jam' als opstapje naar 'SMO'. Niet om te scoren, want ze doet dat elders ook. Maar toen ze na een wat bombastisch inkeermoment de hulp inriep van het publiek ging de vaart er wat uit. Het is natuurlijk veel gevraagd om alleen met je microfoon (en alles op tape) te blijven boeien. Maar haar Fountain Baby Experience, zoals ze het noemde, mocht je haar niet afnemen.

Met de punky tandem 'Sex, Violence, Suïcide'/'Counterfeit' laaide het tempo nog één keer op. En 'Dove Cameron' was oké, maar de nummers bleven elkaar iets te snel opvolgen en afsluiter 'Fineshyt', met zijn platte trancebeat, ontgoochelde. Toch volgde nog een buiging. Maar het publiek riep niet om meer. Zelfs haar oude TikTok-hitje ontbrak.