Interview met Sam Jaspers van PlayRight.
Tijdens de Week van de Belgische Muziek schuift Sam Jaspers van PlayRight aan bij BRUZZ om een hardnekkig probleem aan te kaarten: Belgische artiesten maken meer muziek dan ooit, maar vinden steeds moeilijker hun weg naar het publiek én naar een leefbaar inkomen.
Op het eerste gezicht lijkt het muzikale landschap vandaag democratischer dan vroeger. Iedereen kan muziek opnemen, uploaden en verspreiden via streamingplatformen en sociale media. “Maar net daar zit het probleem", zegt Jaspers. “Er komt enorm veel muziek uit, ook lokaal. Alleen: op streamingplatformen is het bijzonder moeilijk om op te vallen, zeker voor artiesten uit kleine markten zoals België.”
Volgens Jaspers bevoordelen platformen als Spotify vooral grote, internationale playlists. Lokale muziek raakt daar zelden in, tenzij artiesten al bewezen namen zijn. “België is bovendien opgesplitst in verschillende regio’s. Dat maakt de zichtbaarheid van lokale artiesten nog kwetsbaarder.”
Als collectieve beheersvennootschap verdedigt PlayRight de rechten van uitvoerende artiesten en muzikanten. Die rechten worden gegenereerd wanneer opnames worden uitgezonden of gestreamd, maar de inkomsten uit streaming blijven voor veel artiesten beperkt. “De platforms zijn niet gezond voor de portefeuille van de artiest", klinkt het scherp. “Alles staat erop, maar hoe ontdekt het publiek die muziek?”
Om daar iets aan te veranderen lanceerde PlayRight de PlayRight Top 100: een hitlijst met uitsluitend Belgische muziek, gebaseerd op officiële airplay- en streamingcijfers. De lijst bestaat in een Vlaamse en een Franstalige versie en is ook als playlist te volgen op streamingplatformen. “Het is geen wondermiddel", benadrukt Jaspers, “maar het kan wel helpen om artiesten zichtbaarheid te geven.”
Die zichtbaarheid is cruciaal, zegt hij. “Een hitparade is meer dan een rangschikking. Het kan leiden tot meer airplay, optredens, media-aandacht. Zeker voor artiesten die alles in eigen beheer doen, kan zo’n notering iets zijn om mee uit te pakken.”
Om te vermijden dat de lijst zelf een nieuwe, exclusieve populariteitswedstrijd wordt, koos PlayRight bewust voor een lange top 100. “Het maakt minder uit of je nu op plaats 26 of 46 staat. Het gaat erom dat je erin staat.” Intussen passeerden al zo’n 500 verschillende nummers de lijst, een duidelijke indicatie van hoe breed en divers de Belgische muziekscene is.
De Top 100 omvat bovendien alle genres: van pop en hiphop tot alternatieve muziek, dance, schlager en jazz. Al blijft het voor niches moeilijker om door te breken. “Ze moeten toch ergens beweging krijgen in streaming of airplay", zegt Jaspers. “Maar onmogelijk is het niet.”
Is streaming dan nog wel de moeite voor Belgische artiesten? Volgens Jaspers is er simpelweg geen alternatief. “Cd-verkoop is quasi verdwenen, downloads bestaan amper nog. Tenzij je wereldster bent, kan je het je niet permitteren om níét op streamingplatformen te staan.”
De PlayRight Top 100 wil daarom fungeren als een gids in wat Jaspers omschrijft als "een oneindige oceaan van nummers". Een manier om Belgische muziek, in al haar vormen, iets zichtbaarder te maken, en artiesten net dat duwtje extra te geven.
Lees meer over: Brussel , Muziek , Week van de Belgische Muziek 2026 , Sam Jaspers , PlayRight
