Zwangere Guy doet ING Arena knallen én knuffelen bij zijn grootste zaalshow ooit

Zwangere Guy temde de ING Arena met harde raps, moshpits en een blote bast, maar vooral ook met tedere beats en héél véél liefde.

“Op 800 meter hiervandaan ben ik opgegroeid”, vertelde Zwangere Guy een handvol songs ver in zijn set, hand op het hart. “In de blokken van Ganshoren, een wijk met weinig hoop en veel onkruid tussen de tegels. En nu staan we hier.” Hier, dat was de ING Arena aan het Heizel-heiligdom, de grootste zaal ooit die hij in zijn eentje deed volstromen. Dit was een droom, bekende hij, en hij bedankte zijn fans, die hem naar deze plek hadden gestuwd.

Zijn odyssee van goot naar god heeft ZG intussen tig keer verteld, daar wilde hij niet te veel op terugkijken. Vandaag is het la famille die telt, die hem een zoeklicht had aangereikt toen hij zichzelf kwijt was: zijn bloedverwanten, zijn vrouw, dochter, zus en moeder, die in de zaal aanwezig was, tot grote vreugde van de 14.000 aanwezigen. Zijn muzikale confraters Umi Defoort en PJ Seaux, zijn Brusselse soulmates, zijn publiek. Alleen zijn door kanker getroffen vader zat thuis, aan het bekomen van de chemo.

'I love you mama!'

Dat hij die familie dicht tegen zijn borst trok net voor hij ‘Beter leven’ aanvatte, was uiteraard symbolisch. In dat rauwe zelfportret, opgedragen aan zijn zus, liet hij zes jaar geleden diep in zijn ziel kijken, vertelde over zijn geblutste verleden, maar drukte ook zijn hoop, ambitie en de wens om te groeien uit. ‘Gorik pt 1’ plakte hij ertegen aan: zijn tirade op tedere beats tegen zijn stiefvader en de schreeuw naar zijn moeder.

Ze waren de opmaat voor de verlossing die hij vandaag heeft gevonden, en die hij op rijtje zette met ‘Leven beter’ en ‘Gorik pt 2’ uit zijn nieuwe album Dit is Guy. Dat het niet gaat als je geen hulp vraagt, drukte hij op het hart, terwijl hij zich afvroeg of zijn carrière nog wel de hoofdzaak was. De beats waren jazzy, de toon weemoedig, maar het was vooral aangrijpend hoe het publiek woord voor woord meezong, waardoor het mee het leed en de verlossing droeg.

Zwangere Guy kon zijn glimlach niet wegsteken. “Ik heb een paar jaar geleden beslist om mijn harnas af te zetten”, vertelde hij. Hij had alles weggeduwd, verloor zich in drank en drugs, tot hij besefte dat de helpende handen voor het grijpen lagen. “I love you mama!” riep hij zijn moeder toe op de tribunes.

Dat hart vol liefde was opvallend. Ooit zat er veel haat en boosheid op die plek, wonden die hij dichtschroeide met drank en drugs. Nu predikte hij als een hippie. Hij droeg niet zomaar een peace-teken op zijn shirt. Hij knuffelde zijn bandleden, en vroeg de zaal hetzelfde te doen. “Ge kunt zo hard gaan als ge wilt, alleen tezamen keert het tij”, klonk het uit vele kelen tijdens ‘Loin d'ici’.

“Ik ben honderd keer gevallen voor ik recht stond”, vertelde ZG op oldskool boombapbeats van ‘Monkey mind’, dat hij die innerlijke schikking beheerste “desondanks dat ik van ver kom.” Het evenwicht in zijn leven oogt solide, maar Zwangere Guy is niet vergeten wie hij ooit was.

“Stond ik altijd in balans dan was mijn leven veel te saai”, rapte hij in ‘Grijze zone’. Er verschenen beelden van een zuipende en smorende Guy op het videoscherm, maar ook van een mediterende en fitnessende ZG, en een kloppend hart van zijn dochtertje. Maar dat hij nog steeds gek was, had hij in setopener ‘DMT’ toch maar duidelijk gemaakt. Wat hij op het einde nog eens onderstreepte met de uitsmijter ‘Vous êtes zot’, zijn geinige knipoog naar de Brusselse rappioniers Benny B en Daddy K.

Middelvinger

De krankzinnige Guy, die vroeger keten sloopte en schedels brak, kwam maar een paar keer piepen. De rauwe elektronica van ‘Frontal’, met zijn STIKSTOF-broeders Jazz Brak, Astrofisiks en DJ Vega aan zijn zij, deed de zaal ontploffen, ‘Rien à foutre' van zijn debuut spuwde bloed, net als ‘Guttergang’. Blote bast, sardonische lach. De massa kolkte, circle pits draaiden als wervelstormen door de zaal. Aders bolden in de nek van ZG, die met zijn blonde coupe en strakke tronie steeds meer op Idles-zanger Joe Talbot begint te lijken.

De protestsong ‘Vecht voor papier I’ voegde een ferme lap punk toe met de rauwe, van Channel Zero geleende gitaarlicks van multi-instrumentalist PJ Seaux. Incompetente politici die de stad hadden kapotgemaakt moesten het ontgelden, fascisten en racisten kregen een middelvinger toegeworpen. De songs knetterden, maar het vuurwerk ontbrak. Voor zo’n guygantische arena hield ZG het showgehalte opvallend bescheiden.

Toen net voor het gordijn viel een heleboel zielsverwanten het podium opstroomden, van rapper Roméo Elvis tot producer Chuki Beats, vroeg je je af waarom ze dat niet tijdens de show hadden gedaan. Voor een ode aan de familiebanden waren de gasten die mee zijn show droegen, eerder schaars. Wat nog meer benadrukte dat ZG deze avond vooral zélf op zijn schouders wilde tillen. “Ge moet zot zijn om uw dromen te realiseren”, oordeelde hij nadat hij nog eens had benadrukt hoe elke vezel in zijn lijf dankbaar was voor de plek waar hij nu stond, letterlijk en figuurlijk. Zot, zeker, maar ook veerkrachtig en vastberaden.

Gezien op 20/11 in de ING Arena. Op 4/3 treedt Zwangere Guy op in Vorst Nationaal, vorst-nationaal.be