Ingrid von Wantoch Rekowski maakt van een poetsvrouw een zieneres: 'Ze poetst onheil weg'

“Was mij, en ik zal witter zijn dan sneeuw”, zingt koning David in Psalm 51, waarin hij God vergeving vraagt om zijn vleselijke zonde met Bathseba. Tussen Pasen en Pinksteren vraagt Ingrid von Wantoch Rekowski zich af wat we vandaag moeten met die metafoor van het witwassen van onze zonden.

De Brusselse muziektheatermaakster Ingrid von Wantoch Rekowski is afkomstig uit Duitsland, maar belandde al snel in Brussel, waar ze ging studeren aan de theaterafdeling van het INSAS. Daar geeft ze nu zelf ook les.

Von Wantoch Rekowski debuteerde in 1994, richtte hier haar gezelschap Lucilia Caesar op, en was van 2005 tot 2011 nog artiest in residentie in Théâtre National. Haar werk is erg beeldend, vertrekt vaak van mythische en kunsthistorische verhalen en iconografie, en is bijna altijd ook muzikaal.

“Ik hou van muziektheater en wil de dikwijls sacrale en emotioneel geladen muziek concreet belichamen op een podium. Toen ik Miserere van de Poolse barokcomponist Jan Dismas Zelenka hoorde, wist ik eerst niet waarover die ongelooflijk sterke en zintuiglijke muziek ging. Toen ik leerde dat de psalm gaat over het schoonmaken van onszelf, had ik een concreet aanknopingspunt en een centraal personage.”

Het is bij Von Wantoch Rekowski geen opperwezen, maar een poetsvrouw die belast is met de taak om iets te doen aan onze obsessie met een vlekkeloos bestaan. “Tegelijk is zij ook een soort ziener en orakel dat onheil voorvoelt en probeert al die vreselijke stemmen die we vandaag de dag in de media horen voor ons weg te poetsen. Ze zingt op een erg theatrale manier, omringd door vijf dansers in de rol van het koor in een Griekse tragedie. De componist Sébastien Schmitz bewerkte het werk van Zelenka ingrijpend. De choreograaf Serge Aimé Coulibaly, die ik heel erg bewonder, maakte de choreografie voor de dansers die de miserie ook overstijgen door hun vreugdevolle vitaliteit.”

Zo krijgen we geheel in de geest van de periode van het jaar ook een verhaal van wederopstanding gepresenteerd, maar niet in Bijbelse termen. “Al die begrippen van zonde, berouw en vergiffenis zijn een belangrijk deel van onze morele, religieuze en kunsthistorische erfenis”, legt Von Wantoch Rekowski uit. “Dat ze net als de christelijke iconografie blijven voortbestaan, duidt erop dat ze blijvende betekenis hebben. Maar ik wil ze loskoppelen van godsdienst om te onderzoeken wat die betekenis dan precies kan zijn.”

De voorstelling Miserere is te zien op 14 en 15/4 in de KVS Bol, kvs.be