Ga eens op restaurant in een hotel: Palm Court in Corinthia Brussels open voor publiek

In tegenstelling tot andere hoofdsteden, zoals Londen of Parijs, heeft Brussel een vrij moeizame relatie met zijn hotels. Drie adressen die het ijs kunnen breken.

De band tussen Brussel en zijn hotels is sinds lange tijd veeleer functioneel dan emotioneel. Als administratieve hoofdstad van de Europese Unie zag de stad, vooral vanaf de jaren 1990, een toename van hotels die voornamelijk gericht waren op zaken­toerisme en internationale instellingen. Zakelijke overnachtingen vormen volgens Visit.brussels nog altijd het grootste deel van de hotelovernachtingen.

Die vaststelling staat in contrast staat met Parijs of Londen, waar de grote hotels van oudsher dienden als sociale, gastronomische en culturele uithangborden, ook voor de inwoners. In de stad van Manneken Pis blijven de Brusselaars zelf weg uit de hotels. Sinds enkele jaren proberen verschillende hotels dat beeld te veranderen door hun restaurants, bars en terrassen ook open te stellen voor een lokaal publiek. Tegelijkertijd besteden ze meer aandacht aan architectuur, design en beleving.

Het Corinthia Brussels – het Grand Hotel Astoria – biedt met Palm Court een echte ontmoetingsruimte voor de geïnteresseerden. Onder een imposant glazen dak van vijftien meter lang, is Palm Court als het ware een marmeren oase met acht palmbomen en een Steinway-piano.

Eerlijk, je kunt de erg dure Astoria Tea Time (90 euro per persoon, inclusief een glas Ruinart) beter links laten liggen en in plaats daarvan genieten van het seizoensgebak van patissier Thomas Delabie, die een winkel heeft in Bergen. Reserveren is niet nodig.

Voor 16 euro kun je een van de vier desserts kiezen, die in een elegante koel­vitrine worden uitgestald. Bij het bezoek van BRUZZ waren er een Paris-Brest met hazelnootcrème bestrooid met kokos; pavlova met aardbei, verbena en vanille (geproefd en goedgekeurd); een chocolade-frambozentaart die doet denken aan een brownie; en een taartje met aardbeien, citroen en basilicum. De latte macchiato erbij (8 euro) viel wat tegen door een erg dunne textuur. Dat detail is echter heel snel vergeten: voor minder dan 25 euro krijg je een heel toegankelijke luxe-ervaring voorgeschoteld in een prachtig decor.