Spoedarts Natalie Eggermont: 'Ik begreep niet waarom kinderen honger leden'

© Ivan Put

Ze is er pas 26, spoedarts-in-opleiding aan het AZ-VUB, klimaatactiviste en sinds 2014 voorzitter van Climate Express, een organisatie die 10.000 landgenoten naar de klimaattop in Parijs wil brengen eind dit jaar. Natalie Eggermont is ook de jongste die optreedt op de eerste Ecopolis, de meertalige opvolger van Het Groen Boek. Wij wilden graag weten wie Natalie Eggermont is en trokken naar Hotel Espérance voor een gesprek met een jonge vrouw.

Natalie Eggermont is afkomstig van Tremelo, maar trok niet naar Leuven om Geneeskunde te studeren, maar naar Gent. Natalie Eggermont: “Ondertussen zijn alle faculteiten Geneeskunde veel meer praktijkgericht, maar Gent was een voortrekker wat betreft de huisartsengeneeskunde. Een sterke eerstelijnsgezondheidszorg is de steunpilaar van de Geneeskunde, daar blijf ik van overtuigd, ook nu ik zelf een opleiding als spoedarts volg.”

Millenniumdoelstellingen
Alhoewel ze even getwijfeld heeft tussen Rechten en Geneeskunde, heeft ze de optie Rechten alras laten vallen: “Als zou ik te veel zaken moeten verdedigen waar ik niet achter sta, als geneesheer word je daar niet mee geconfronteerd.” Maar eigenlijk was Geneeskunde haar roeping, beseft ze nu: “Mijn ouders hebben me het me vaak verteld. Toen ik nog een klein meisje was vloog er op een dag een vogel tegen het raam, het beestje was op slag dood. Mijn vader heeft me een van de maskers geleend die hij opzette tijdens het tuinieren, ik heb een breekmes genomen en het beestje onderzocht.”

Als geneesheer, legt Natalie van Eggermont uit, ben je bezig met de patiënt en met de collectiviteit. Je wordt geconfronteerd met de problemen die in de kranten aangesneden worden en de problemen waarover de mensen op café praten: “Je gaat echt niet zweven als arts. Ik heb al te maken gehad met Syrische vluchtelingen die zich in een diepvriescontainer verstopt hadden en met een bejaarde dame die niet wou geopereerd worden na een heupbreuk omdat ze dat niet kon betalen met haar kleine pensioentje. En ook nog: een Poolse poetsvrouw met een handziekte die een ziektebriefje weigerde omdat haar baas dat niet aanvaardde, als ze niet ging werken kreeg ze geen geld en dat kon ze zich niet permitteren.”

Een roeping als geneesheer is één zaak, maar daarmee word je nog geen klimaatactiviste. Natalie Eggermont: “Als twaalfjarig kind was ik echt aangedaan toen ik op tv beelden zag van hongersnood, overstromingen. Ik herinner me die jaren als de periode waarin mijn wereldbeeld werd gevormd. Ik begreep niet waarom kinderen elders in de wereld honger leden terwijl ik ballet- en pianolessen volgde. Ik heb altijd een sterk rechtvaardigheidsgevoel gehad. Als scholier heb ik me geëngageerd bij 11.11.11 in Tremelo en voor de Millenniumdoelstellingen.”

Naast Geneeskunde heeft Natalie Eggermont ook Moraalwetenschappen gestudeerd: “Ik had ook een academische carrière kunnen opbouwen of voor een klimaat-ngo gaan werken, maar dat is niets voor mij. Ik heb opdrachten uitgevoerd voor het Tropisch Instituut, maar een dag achter de pc zitten of van de ene internationale conferentie naar de andere vliegen ligt me niet. Je belandt algauw in een ivoren toren en je meent te weten wat er moet gebeuren. Je ontmoet ook heel vaak dezelfde mensen. Ik heb conferenties bijgewoond met champagne en kaviaar. Op een keer ben ik op de stoep gaan zitten en heb ik me afgevraagd: wat doe ik hier? Nogmaals, het mooie aan Geneeskunde is dat je met je twee voeten in de modder staat, je hebt de legitimiteit om te spreken, ik ben met mijn handen en met mijn hersenen bezig. Je wordt natuurlijk met veel leed geconfronteerd, maar er is ook de voldoening als je mensen echt kan helpen, en zeker op de spoed komt er ook veel adrenaline bij kijken. Ik heb als jobstudent nog in de horeca gewerkt, ook dat sprak me aan, je hebt contact met mensen.”

Klimaatzaak
De vzw Klimaatzaak heeft de federale, Brusselse, Vlaamse en Waalse overheden in gebreke gesteld en eist dat ze er alles aan zullen doen om een gevaarlijke opwarming van de aarde te voorkomen. De oprichters vrezen dat nog deze eeuw een opwarming van vier graden dreigt, en dat terwijl twee graden al dramatisch is. Dat zeggen en schrijven onder andere mediafiguur Tom Lenaerts, AB-directeur Dirk De Clippeleir, BV’s Francesca Vanthielen en Nic Balthazar. Ze krijgen de steun van 8.500 landgenoten. Ze steunen hiervoor op de Oslo-principes, uitgewerkt door filosofen en juristen, die stellen dat staten die niet de juiste daden stellen de mensenrechten schenden. Maar is het niet in de eerste plaats de overbevolking van de aarde die moet worden tegengegaan?

Natalie Eggermont: “De aarde kan elf miljard mensen aan die een menswaardig bestaan leiden. Ik heb hierover al gedebatteerd met de filosoof Etienne Vermeersch (die vindt dat overbevolking het grote probleem is, dv) maar ik vind dat je de problemen niet mag afwentelen op zij die er geen schuld aan hebben. Het probleem ligt niet bij de Afrikaanse vrouwen die net als wij een telefoon willen hebben, het probleem ligt bij diegenen voor wie het nooit genoeg zal zijn. Mensen die nu veel te weinig hebben, hebben het recht om meer te willen. Het gaat ook over ongelijkheid en miljardairs. Een organisatie als Oxfam legt dat goed uit: de rijkdom vloeit altijd naar dezelfde mensen. Er zijn nog altijd bedrijven die geld krijgen uit het klimaatfonds, terwijl er gezinnen zijn die in de winter in de kou zitten omdat ze in slecht geïsoleerde huizen wonen.”

Denemarken
Na actieve studentenjaren aan de UGent, heeft Natalie Eggermont zich aangesloten bij de beweging Klimaat en sociale rechtvaardigheid, een beweging die zowel een milieubeweging als een sociale beweging is. Natalie Eggermont: “Dat zijn de mensen die in 2009 een trein met duizend Belgen bevolkt hebben naar de Internationale Milieuconferentie in Denemarken. In 2013 woedde de discussie of er opnieuw een trein moest ingelegd worden naar de conferentie in Warschau, de helft was voor, de andere helft was gedemoraliseerd en tegen. Kopenhagen was een flop. Toen is de transitiebeweging echt begonnen. We hebben gezegd, laat ons niet op de politici wachten. Maar er moet te veel gebeuren in korte tijd, lokale initiatieven zijn mooi en nodig maar binnen een internationaal raamwerk. Om de opwarming tot 2 graden te beperken - voor kleine eilandstaten is dat al te veel - moeten de emissies dringend dalen, liefst dit jaar en zeker voor 2020. Dat is een gigantische transitie, de komende zes jaar zitten we met een enorme opdracht waar al te weinig over gesproken wordt. We moeten dringend investeren in openbaar vervoer, in openbare diensten, overschakelen naar hernieuwbare energie.

Waarom staat de milieubeweging niet op de eerste rij voor het behoud van de banen in de openbare dienst? Waarom moet de vakbond dat alleen doen? Dat is iets waar we samen kunnen en moeten aan werken. De afbraak van sociale diensten is een ramp voor het klimaat. Marktmechanismen en emissiehandel hebben de jongste 20 jaar niets opgeleverd in de strijd voor het milieu. We moeten die valse oplossingen ontmaskeren en mythes doorprikken. Met de Climate Express vragen wij de vakbonden mee naar Parijs. De milieubeweging moet een ideologische koers verdedigen, samen met de vakbonden. De grote veranderingen als de achturendag en het algemeen stemrecht zijn er niet zomaar gekomen, het volk moet gemobiliseerd worden. Dit gaat niet over de bloemetjes en de bijtjes, maar over maatschappelijke veranderingen.”

Natalie Eggermont gelooft evenwel niet in de eco-austeriteit, de mensen inpompen dat ze het met (veel) minder zullen moeten doen, dat we de broeksriem moeten aanhalen. Integendeel, ze pleit voor een wervend verhaal: “Als we nu actievoeren is dat voor de grote ommekeer, een ommekeer betekent dat we propere lucht gaan hebben, dat we minder files zullen hebben en veel nieuwe banen, lokale banen ook, goed geïsoleerde woningen, het betekent ook dat we veel zaken terug in handen gaan nemen, zoals hernieuwbare energie, coöperatieven en meer democratie. Daarom mobiliseren we ook voor de conferentie in Parijs die loopt van 28 november tot 13 december.”

Meer info vanaf 30 april op:
www.climate-express.eu

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.
Lees meer over
BRUZZ Magazine
deze week
  • De witte file: de camionette verovert de stad
  • Laisse les filles tranquilles: 'Het intimideren moet stoppen'
  • NRC-correspondent: 'Laat Brussel niet te hip worden'
  • Hier vind je BRUZZ in de stad
  • Archief
deze week
  • AfricaMuseum: sur les chemins de la décolonisation avec Emma De Swaef
  • Raoul Servais: het geheim van de animatiefilmpionier
  • Duizelen op lintjazz en stoepdisco
  • BRUZZ in the city
  • Archief
Neem een abonnement