Het toekomsttheater van het Ritcs

De Brusselse media- en theaterschool Rits mag dan haar naam veranderd hebben in Royal Institute for Theatre, Cinema and Sound (Ritcs), een aantal zekerheden blijft. De jaarlijkse publieke afstudeervoorstellingen van de theaterafdeling, bijvoorbeeld. In Bronks en de Bottelarij werkt één groep studenten samen met het Conservatorium Luik onder begeleiding van Raven Ruëll en Jos Verbist, een andere met Stef Lernous van Abattoir Fermé.

Wij presenteren twee masterstudenten 'spel' die acteren in een collectief project geregisseerd door Gerardjan Rijnders, en twee masterstudenten 'regie' met een individueel werkstuk. 

Lola Bogaert (1988) is afkomstig uit het Nederlandse Nijmegen en volgde al de vierjarige bacheloropleiding theaterdocent op ArtEZ Arnhem voor ze naar het Ritcs kwam. Ze heeft zich haar trip naar Brussel nog niet beklaagd: "Regisseren vond ik het leukst van alles wat mijn vorige opleiding aanbood. En na de open dag hier was ik overtuigd van deze school omdat ze focust op het individu en op wie jij bent als maker. Het is ook wel zwaar. De lat ligt hoog. Tevreden zijn met wat je hebt gemaakt bestaat niet op het Ritcs."

Tijdens haar master legt Bogaert zich toe op de combinatie van theater en dans: "Op beeldend en fysiek theater dat start vanuit de ruimte en de scenografie. Omdat mijn voorstellingen niet vertrekken van een tekst, werk ik met mensen die getraind zijn om via hun fysiek een verhaal te vertellen, zoals dansers. Maar omdat ik meer regisseur ben dan choreograaf werk ik ook graag met acteurs."

Haar afstudeerproject ontwikkelt ze bij beeldsmederij De Maan in Mechelen, dat met het programma Jong Goud jonge makers laat experimenteren met jeugdtheater. "Met danseres Krisztina Szirtes en acteur Jonas De Vuyst maak ik daar het stuk How to make a living." 

"Ook dat vertrekt vanuit de ruimte: een man wacht in zijn living op een vrouw. Maar deze living is geen gewone living. Er zitten allerlei verrassingen in verborgen. De man is zich aan het voorbereiden op haar komst. Hij oefent bijvoorbeeld alvast hoe hij haar gaat kussen. De danseres is het hersenspinsel dat hij daarvoor gebruikt, maar hij oefent ook op poppen."

"Uiteindelijk moet het een stuk voor tienplussers worden, maar volgens mijn begeleider Johan Knuts zit ik op de grens tussen poëzie en perversiteit. Ik ben dus nog niet helemaal op de doelgroep ingesteld. Binnenkort komt er een klasje kijken en dat mag dan uitmaken of ik over de schreef ga of niet."

***
Karlien Torfs (1987) is afkomstig uit Schilde bij Antwerpen en dus niet uit Nijmegen zoals Lola Bogaert. Maar ze studeerde in Nijmegen wel dramatherapie voor ze naar het Ritcs kwam. Ze wilde graag terug naar Vlaanderen en wat regieopleidingen betreft is het Ritcs de enige keuze.

Torfs woont in de Marollen en hoewel het daar net iets anders leven is dan in Schilde, bevalt het haar daar zeker wel. "Je treft daar een kleurrijk palet van mensen aan en dat is nu net wat mij interesseert: mensen waar je aan kan zien dat ze een interessant leven leiden of ver van de standaard afwijken," vertelt de studente.

In het kader van het onderzoek dat ze voor haar master doet, zijn het ook vooral locaties buiten het theater en de mensen die daarbij horen, die Torfs' aandacht krijgen. "Mijn afstudeerproject New beginnings/Happy endings wordt een gegidste wandeling in Molenbeek. Daarvoor heb ik al een project gedaan in café Italo-Belge, in de Delaunoystraat. Een karaokeshow met uitbaters, klanten en publiek."

"Na die laatste restant van de Italiaanse migratie ga ik nu meer op zoek naar wat er rond het café gebeurt. In een buurt waar overwegend mensen van Marokkaanse afkomst wonen tussen de hippe industriële panden die voor gentrificatie zorgen. We bekijken die buurt vanuit onze eigen logica. We vinden levendige plekken waar mensen elkaar ontmoeten en proberen hen te betrekken tot uiteindelijk de hele buurt meespeelt."

"Dat is niet zo eenvoudig, maar dat was aanvankelijk ook niet zo bij het vorige project. Niet iedereen zit erop te wachten om drie voorstellingsavonden en dan nog wat repetitietijd vrij te houden. Maar het loopt wel los. Ik vraag acteurs om mee te spelen en probeer iets te maken, waardoor de buurt zin krijgt om mee te doen."

***
Héloïse Jadoul is een Franstalige Brusselse die uit Schaarbeek afkomstig is en die ook al een master theater op de Franstalige Brusselse school Insas had afgerond voor ze een jaar geleden naar het Ritcs kwam. "Ik heb het ook een jaar in Parijs geprobeerd, maar Frankrijk is niets voor mij," zegt ze. "Toen ik terug in Brussel kwam, vond ik het te jammer dat ik niet in het Nederlands zou kunnen spelen. Want alle voorstellingen die ik geweldig vond, zag ik in de KVS of het Kaaitheater. In een andere taal spelen, is ook gewoon spannend."

Jadoul speelt in haar afstudeerproject samen met medestudente Sara Haeck die uit Kortrijk komt en van het middelbaar kunstonderwijs recht naar het Ritcs kwam. Slechts een paar maanden nadat ze plots beslist had dat ze actrice wilde worden. "Op de middelbare school was het natuurlijk plezant om met z'n allen vrij en naïef op het podium te staan. Maar acteren blijkt echt een vak te zijn." (Lacht) Een vak dat Haeck al aardig onder de knie heeft, want ze speelde tijdens haar studies ook al mee in Peter Pan van De Maan en Abattoir Fermé.

Nu mogen zij en Jadoul voor hun masterproef in de leer bij de Nederlander Gerardjan Rijnders, die een open regisseur blijkt te zijn. "Hij laat je veel vrijheid en laat je zelf veel voorstellen doen. Hij zegt niet veel, maar spreekt wel als het moet, want hij weet ook wel wat hij wil. We spelen Answer me, een stuk dat hij schreef en dat in 2010 in Portugal in het Engels werd gespeeld door Dood Paard en twee Portugese acteurs. Nu spelen we het samen met de Ritcs-afgestudeerden Benjamin Op de Beeck en Nathalie Goossens. Het gaat over een ondervraging die in het begin wat lijkt op een politieverhoor, maar al snel een aantal existentiële vragen bevat die meer zeggen over de obsessies van de ondervragers zelf dan over de ondervraagden."

 

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.
Lees meer over
Lees ook
BRUZZ Magazine
deze week
  • DoucheFLUX-directeur: 'Ja, we kunnen dakloosheid de wereld uit helpen'
  • Hoe Helsinki omgaat met daklozen
  • Minderheidstalen in Brussel: u spreekt toch ook Cornisch?
  • Hier vind je BRUZZ in de stad
  • Archief
deze week
  • The shadow theatre of Roger Ballen
  • Whitney: Neil en Bob maken een baby
  • Nuestras Madres: Le Guatemala et ses fantômes au cinéma
  • BRUZZ in the city
  • Archief
Neem een abonnement