review

'The Predator': gebruikelijke mix van actie en comedy

In een van de meer spraakmakende duels uit de jaren 1980-cinema stond spierbundel Arnold Schwarzenegger tegenover een ruimtewezen met dreadlocks, een lelijk smoelwerk met akelig veel snijtanden en de efficiëntie en meedogenloosheid van een roofdier: Predator.

In de loop der jaren volgden een paar sequels en (pijnlijk slechte) mash-ups met Alien, die de reputatie van de buitenaardse jager geen deugd deden. Er werd een reddingsoperatie toevertrouwd aan een interessante filmmaker: Shane Black, die vorige eeuw stinkend rijk werd met scenario’s voor Lethal weapon en Last action hero, en deze eeuw zijn regiecapaciteiten bewees met Kiss kiss bang bang, The nice guys en het fenomenaal succesvolle Iron Man 3.

Black zet in op een terugkeer naar de brutaliteit van de jaren 1980 zonder in een parodie te vervallen en serveert zijn gebruikelijke mix van actie en comedy. Het enige jammere aan dit pretentieloze entertainment is dat het gaandeweg wat inzakt. Een verrijking van het huidige aanbod, maar veel nieuwe zieltjes zal deze Predator niet winnen.

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.
Lees ook

Nieuws uit Brussel in je mailbox?