Bony King of Nowhere voegt een geut americana toe aan z'n sound

© Annelies Van Dinter

“Sometimes when I go out I pretend to be that man / Who is right in the head all the time,” zingt Bram Vanparys op zijn nieuwe album Silent days. Ondertussen kennen we de reden van dat verhullen: de voorbije twee jaar waren geen pretje in het hoofd van de Gentse singer-songwriter.

Op zoek naar eenvoud had Vanparys de stad voor het platteland ingeruild, en zijn appartement voor een rudimentaire trailer. Daar in de Vlaamse Ardennen lachten de bomen hem toe, en klaterde de rust in zijn hoofd als een bergriviertje in de lente.

Maar het leven op de buiten veranderde van idylle in tragedie toen hij zijn huwelijk uit elkaar zag brokkelen. De donkere wintermaanden, de twijfels en het verdriet condenseerden in nieuwe songs die uiteindelijk zijn grote loutering inluidden.

Op Silent days, het vijfde album van The Bony King of Nowhere, horen we een herboren zanger, die zichzelf tegen het licht houdt en tegelijk het muzikale pad dat leek te stranden in steriele countryrock heeft bijgestuurd met frisse americana.

THE BONY KING OF NOWHERE 12/10, 19.30, Botanique

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels. Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg.

Nieuws uit Brussel in je mailbox?